Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2464 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 537/2014, dyrektywy 2004/109/WE, dyrektywy 2006/43/WE oraz dyrektywy 2013/34/UE w odniesieniu do sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju
Artykuł 29d
W mocyJednolity elektroniczny format raportowania
1. Jednostki podlegające wymogom art. 19a niniejszej dyrektywy sporządzają swoje sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/815 (
*20
) oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.
2. Jednostki dominujące podlegające wymogom art. 29a sporządzają swoje skonsolidowane sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/815 oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.
10) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1.
Państwa członkowskie zapewniają ogłaszanie przez jednostki – w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego – należycie zatwierdzonych rocznych sprawozdań finansowych i sprawozdań z działalności, w stosownych przypadkach w elektronicznym formacie raportowania, o którym mowa w art. 29d niniejszej dyrektywy, wraz z opinią i oświadczeniem biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, o których mowa w art. 34 niniejszej dyrektywy, stosownie do przepisów każdego państwa członkowskiego zgodnie z tytułem 1 rozdział III dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 (
*21
).
Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek podlegających art. 19a i 29a bezpłatnego udostępniania sprawozdania z działalności do wiadomości publicznej na ich stronie internetowej. W przypadku gdy jednostka nie posiada strony internetowej, państwa członkowskie mogą wymagać od niej udostępnienia na żądanie pisemnej kopii sprawozdania z działalności.
W przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), opinię tę ogłasza się wraz z dokumentami, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.
Państwa członkowskie mogą jednak zwolnić jednostki z obowiązku ogłaszania sprawozdania z działalności, jeżeli egzemplarz całości lub części takiego sprawozdania można bez trudu uzyskać na odpowiedni wniosek w cenie nieprzekraczającej kosztów administracyjnych z nim związanych.
Zwolnienie określone w akapicie czwartym niniejszego ustępu nie ma zastosowania do jednostek podlegających wymogom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w art. 19a i 29a.
11) art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1.
Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki – działający w ramach kompetencji przyznanych im na mocy przepisów prawa krajowego – wspólnie odpowiadali za zapewnienie, by następujące dokumenty były sporządzane i ogłaszane zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z międzynarodowymi standardami rachunkowości przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/815, ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b lub w art. 29c niniejszej dyrektywy, oraz z wymogami zawartymi w art. 29d niniejszej dyrektywy:
a) roczne sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego; oraz
b) skonsolidowane sprawozdanie finansowe, skonsolidowane sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – skonsolidowane oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”;
12) Tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie:
„Badanie sprawozdania finansowego i atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju”;
13) w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:
a) w ust. 1 akapit drugi wprowadza się następujące zmiany:
(i) lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:
„(ii)
tego, czy sprawozdanie z działalności zostało sporządzone zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi, z wyłączeniem wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonych w art. 19a niniejszej dyrektywy;”;
(ii) dodaje się punkt w brzmieniu:
„aa)
w stosownych przypadkach wydają opinię na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność na temat zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami niniejszej dyrektywy; w tym zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub art. 29c, procesu przeprowadzonego przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawionych zgodnie z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zgodności z wymogiem znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 29d, a także zgodności z wymogami sprawozdawczymi zawartymi w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852;”;
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3.
Państwa członkowskie mogą zezwolić biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej innym niż biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa).”;
c) dodaje się ustępy w brzmieniu:
„4.
Państwa członkowskie mogą zezwolić niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę na ich terytorium na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), pod warunkiem że taki niezależny dostawca usług atestacyjnych podlega wymogom równoważnym z wymogami określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE (
*22
) w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 tej dyrektywy, w szczególności z wymogami dotyczącymi:
a) szkolenia i egzaminów zapewniających, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych zdobyli niezbędną wiedzę ekspercką dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;
b) kształcenia ustawicznego;
c) systemów zapewniania jakości;
d) etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej;
e) wyboru i zwalniania;
f) dochodzeń i kar;
g) organizacji pracy niezależnego dostawcy usług atestacyjnych, w szczególności pod kątem wystarczających zasobów i personelu oraz prowadzenia dokumentacji klienta i dossier klienta; oraz
h) zgłaszania nieprawidłowości.
Państwa członkowskie zapewniają – w przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszego artykułu – aby opinię tę sporządzano zgodnie z art. 26a, 27a i 28a dyrektywy 2006/43/WE oraz aby, w stosownych przypadkach, komitet ds. audytu lub specjalny komitet kontrolowały i monitorowały niezależność niezależnego dostawcy usług atestacyjnych zgodnie z art. 39 ust. 6 lit. e) dyrektywy 2006/43/WE.
Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych akredytowani przed dniem 1 stycznia 2024 r. do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 nie podlegali wymogom w zakresie szkolenia i egzaminów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego ustępu.
Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy na dzień 1 stycznia 2024 r. są w trakcie przechodzenia procesu akredytacji zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi, nie podlegali wymogom w zakresie szkolenia i egzaminów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, pod warunkiem że ukończą ten proces do 1 stycznia 2026 r.
Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, o których mowa w akapitach trzecim i czwartym, zdobyli niezbędną wiedzę w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju poprzez wymóg dotyczący kształcenia ustawicznego, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b).
Jeżeli zgodnie z akapitem pierwszym państwo członkowskie podejmuje decyzję o zezwoleniu niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych na wyrażanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), zezwala ono na to również biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych, jak określono w ust. 3.
5. Od dnia 6 stycznia 2027 r. państwo członkowskie, które skorzystało z możliwości przewidzianej w ust. 4 (zwane dalej „przyjmującym państwem członkowskim”), zezwala niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę w państwie członkowskim innym niż przyjmujące państwo członkowskie (zwanym dalej „państwem członkowskim pochodzenia”) na przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
Państwo członkowskie pochodzenia jest odpowiedzialne za nadzór nad niezależnymi dostawcami usług atestacyjnych mającymi siedzibę na jego terytorium, chyba że przyjmujące państwo członkowskie zdecydowało o sprawowaniu nadzoru nad atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzaną przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych na jego terytorium.
Jeżeli przyjmujące państwo członkowskie postanowi nadzorować atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzoną na jego terytorium przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim, przyjmujące państwo członkowskie:
a) nie nakłada na takich niezależnych dostawców usług atestacyjnych bardziej rygorystycznych wymogów ani większej odpowiedzialności niż te, które są wymagane na mocy przepisów krajowych do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do niezależnych dostawców usług atestacyjnych lub biegłych rewidentów mających siedzibę w tym przyjmującym państwie członkowskim; oraz
b) informuje inne państwa członkowskie o swojej decyzji o nadzorowaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzonej przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich.
6. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy prawo Unii wymaga od jednostki poddania elementów jej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju weryfikacji przez akredytowaną niezależną stronę trzecią, sprawozdanie akredytowanej niezależnej strony trzeciej było udostępniane jako załącznik do sprawozdania z działalności lub za pomocą innych publicznie dostępnych środków.
14) dodaje się rozdział w brzmieniu:
„ROZDZIAŁ 9a
SPRAWOZDAWCZOŚĆ W ODNIESIENIU DO JEDNOSTEK Z PAŃSTW TRZECICH
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.