Artykuł 14

1. Aby wspierać i ułatwiać strategiczną współpracę i wymianę informacji między państwami członkowskimi, a także aby zwiększać zaufanie między nimi, ustanawia się Grupę Współpracy.

2. Grupa Współpracy wykonuje swoje zadania na podstawie dwuletnich programów prac, o których mowa w ust. 7.

3. Grupa Współpracy składa się z przedstawicieli państw członkowskich, Komisji i ENISA. W działaniach Grupy Współpracy uczestniczy w charakterze obserwatora Europejska Służba Działań Zewnętrznych. Europejskie Urzędy Nadzoru i organy właściwe na mocy rozporządzenia (UE) 2022/2554 mogą uczestniczyć w działaniach Grupy Współpracy zgodnie z art. 47 ust. 1 tego rozporządzenia.

W stosownych przypadkach Grupa Współpracy może zapraszać Parlament Europejski i przedstawicieli odpowiednich zainteresowanych stron do udziału w swoich pracach.

Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.

4. Grupa Współpracy ma następujące zadania:

a) udzielanie wskazówek właściwym organom w związku z transpozycją i wdrażaniem niniejszej dyrektywy;

b) udzielanie wskazówek właściwym organom w związku z tworzeniem i wdrażaniem polityki skoordynowanego ujawniania podatności, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. c);

c) wymianę najlepszych praktyk i informacji w związku z wdrażaniem niniejszej dyrektywy, w tym w odniesieniu do cyberzagrożeń, incydentów, podatności, potencjalnych zdarzeń dla cyberbezpieczeństwa, inicjatyw na rzecz podnoszenia świadomości, szkoleń, ćwiczeń i umiejętności, budowania zdolności, norm i specyfikacji technicznych, a także wskazywania podmiotów kluczowych i ważnych na podstawie art. 2 ust. 2 lit. b)–e);

d) wymianę porad i współpraca z Komisją w zakresie nowych inicjatyw dotyczących polityki cyberbezpieczeństwa oraz całościowej spójności sektorowych wymogów dotyczących cyberbezpieczeństwa;

e) wymianę porad i współpraca z Komisją w zakresie projektów aktów delegowanych lub wykonawczych przyjmowanych na podstawie niniejszej dyrektywy;

f) wymianę najlepszych praktyk i informacji z odpowiednimi instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii;

g) wymianę opinii na temat wdrażania sektorowych aktów prawnych Unii zawierających przepisy dotyczące cyberbezpieczeństwa;

h) w stosownych przypadkach omawianie sprawozdań z oceny wzajemnej, o których mowa w art. 19 ust. 9, oraz formułowanie wniosków i zaleceń;

i) prowadzenie skoordynowanych oszacowań ryzyka dla bezpieczeństwa krytycznych łańcuchów dostaw zgodnie z art. 22 ust. 1;

j) omawianie przypadków wzajemnej pomocy, w tym doświadczeń ze wspólnych transgranicznych działań nadzorczych, o których mowa w art. 37, i wyników tych działań;

k) na wniosek co najmniej jednego zainteresowanego państwa członkowskiego – omawianie konkretnych wniosków o wzajemną pomoc, o której mowa w art. 37;

l) zapewnianie sieci CSIRT i EU-CyCLONe wskazówek strategicznych dotyczących konkretnych pojawiających się kwestii;

m) wymianę opinii na temat polityki działań następczych po incydentach i sytuacjach kryzysowych w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę, na podstawie doświadczeń zdobytych w sieci CSIRT i EU-CyCLONe;

n) wkład w rozwój zdolności w zakresie cyberbezpieczeństwa w całej Unii przez ułatwianie wymiany urzędników krajowych w programie budowania zdolności z udziałem pracowników właściwych organów lub CSIRT;

o) organizowanie regularnych wspólnych spotkań z odpowiednimi prywatnymi zainteresowanymi stronami z całej Unii w celu omawiania działań Grupy Współpracy i zbierania informacji o pojawiających się wyzwaniach politycznych;

p) omawianie działań podjętych w związku z ćwiczeniami z zakresu cyberbezpieczeństwa, w tym pracy wykonanej przez ENISA;

q) ustalenie metodyki i aspektów organizacyjnych ocen wzajemnych, o których mowa w art. 19 ust. 1, a także – z pomocą Komisji i ENISA – określenie zgodnie z art. 19 ust. 5 metodyki oceny własnej dla państw członkowskich oraz – we współpracy z Komisją i ENISA – opracowanie zgodnie z art. 19 ust. 6 kodeksów postępowania jako podstawy metod pracy wyznaczonych ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa;

r) przygotowywanie – na potrzeby przeglądu, o którym mowa w art. 40 – sprawozdań z doświadczeń zdobytych na poziomie strategicznym i w ocenach wzajemnych;

s) omawianie i regularne ocenianie sytuacji pod względem cyberzagrożeń lub incydentów, na przykład w postaci oprogramowania typu „ransomware”.

Grupa Współpracy przedkłada Komisji, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania, o których mowa w akapicie pierwszym lit. r).

5. Państwa członkowskie zapewniają efektywną, skuteczną i bezpieczną współpracę swoich przedstawicieli w Grupie Współpracy.

6. Grupa Współpracy może zwracać się do sieci CSIRT o sporządzenie sprawozdania technicznego na wybrane tematy.

7. Do 1 lutego 2024 r., a następnie co dwa lata Grupa Współpracy opracowuje program prac przedstawiający działania, które należy podjąć, by osiągnąć jej cele i wykonać jej zadania.

8. Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające ustalenia proceduralne kluczowe do funkcjonowania Grupy Współpracy.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 2.

Komisja dzieli się poradami i współpracuje z Grupą Współpracy, tworząc projekty aktów wykonawczych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z ust. 4 lit. e).

9. Grupa Współpracy spotyka się regularnie, w każdym razie co najmniej raz w roku, z Grupą ds. Odporności Podmiotów Krytycznych utworzoną na podstawie dyrektywy (UE) 2022/2557, by propagować i ułatwiać współpracę strategiczną i wymianę informacji.