Artykuł 34

1. Państwa członkowskie zapewniają, by administracyjne kary pieniężne nakładane na podmioty kluczowe i ważne zgodnie z niniejszym artykułem za naruszenia niniejszej dyrektywy były skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, stosownie do okoliczności każdego indywidualnego przypadku.

2. Administracyjne kary pieniężne nakłada się niezależnie od środków, o których mowa w art. 32 ust. 4 lit. a)–h), art. 32 ust. 5 i art. 33 ust. 4 lit. a)–g).

3. Podejmując decyzję o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej i o jej wysokości, w każdym indywidualnym przypadku należycie uwzględnia się co najmniej elementy wymienione w art. 32 ust. 7.

4. Państwa członkowskie zapewniają, by podmioty kluczowe dokonujące naruszeń art. 21 lub 23 podlegały zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu administracyjnym karom pieniężnym w maksymalnej wysokości co najmniej 10 000 000 EUR lub co najmniej 2 % łącznego rocznego światowego obrotu w poprzednim roku obrotowym przedsiębiorstwa, do którego należy podmiot kluczowy, przy czym zastosowanie ma kwota wyższa.

5. Państwa członkowskie zapewniają, by podmioty ważne dokonujące naruszeń art. 21 lub 23 podlegały zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu administracyjnym karom pieniężnym w maksymalnej wysokości co najmniej 7 000 000 EUR lub 1,4 % łącznego rocznego światowego obrotu w poprzednim roku obrotowym przedsiębiorstwa, do którego należy podmiot ważny, przy czym zastosowanie ma kwota wyższa.

6. Państwa członkowskie mogą przewidzieć uprawnienie do nakładania okresowych kar pieniężnych w celu przymuszenia podmiotu kluczowego lub ważnego do zaprzestania naruszenia niniejszej dyrektywy zgodnie z wcześniejszą decyzją właściwego organu.

7. Bez uszczerbku dla uprawnień właściwych organów na mocy art. 32 i 33, każde państwo członkowskie może ustanowić przepisy określające, czy i w jakim zakresie administracyjne kary pieniężne można nakładać na podmioty administracji publicznej.

8. Jeżeli system prawny danego państwa członkowskiego nie przewiduje administracyjnych kar pieniężnych, to państwo członkowskie zapewnia takie stosowanie niniejszego artykułu, by o nałożenie kary pieniężnej wnosił właściwy organ, a nakładał ją właściwy sąd krajowy, przy zapewnieniu skuteczności tych rozwiązań prawnych i równoważności ich skutku względem administracyjnej kary pieniężnej nakładanej przez właściwe organy. W każdym przypadku nakładane kary pieniężne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Do dnia 17 października 2024 r. państwo członkowskie powiadamia Komisję o przepisach, które przyjęło zgodnie z niniejszym ustępem, oraz niezwłocznie powiadamia o późniejszych przepisach zmieniających lub zmianach mających na nie wpływ.