Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/126 z dnia 7 grudnia 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC) nr 1
Sekcja 1
Artykuł 11
W mocyInwestycje w aktywa materialne i niematerialne
1. W przypadku gdy państwa członkowskie uwzględniają w swoich planach strategicznych WPR inwestycje w aktywa materialne i niematerialne przewidziane w sektorze owoców i warzyw, w sektorze pszczelarskim, w sektorze wina, w sektorze chmielu, w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz w innych sektorach, o których mowa w art. 42 lit. f) rozporządzenia (UE) 2021/2115, zapewniają one, aby:
a) nabyte aktywa materialne i niematerialne były wykorzystywane zgodnie z charakterem, celami i przeznaczeniem przez beneficjenta, jak opisano w powiązanych interwencjach planu strategicznego WPR oraz, w stosownych przypadkach, w zatwierdzonym programie operacyjnym;
b) bez uszczerbku dla ust. 10 nabyte aktywa materialne i niematerialne pozostawały zarówno na własność, jak i w posiadaniu beneficjenta do końca okresu amortyzacji lub przez okres co najmniej 5 lat, który zostanie określony przez państwa członkowskie z uwzględnieniem charakteru aktywów. Każdy z tych okresów oblicza się na dzień nabycia aktywów lub na dzień, w którym aktywa zostały przekazane do dyspozycji beneficjenta.
Państwa członkowskie mogą jednak przewidzieć krótszy okres, w którym aktywa pozostają na własność i w posiadaniu beneficjenta, lecz okres ten nie może być krótszy niż 3 lata, w celu utrzymania inwestycji lub miejsc pracy stworzonych przez mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE (
5
).
Inwestycje w aktywa materialne, o których mowa w akapicie pierwszym, są dokonywane w obiektach beneficjenta lub, w stosownych przypadkach, w obiektach jego członków będących producentami lub jego spółek zależnych spełniających wymóg 90 %, o którym mowa w art. 31 ust. 7 niniejszego rozporządzenia. Jednakże w sektorze pszczelarskim państwa członkowskie mogą również przewidzieć w swoich planach strategicznych WPR inwestycje w aktywa materialne dokonywane poza obiektami beneficjenta.
Jeżeli inwestycja jest przeprowadzana na terenie dzierżawionym na podstawie szczególnych krajowych przepisów dotyczących własności, wymóg własności beneficjenta może nie mieć zastosowania, pod warunkiem że aktywa były w posiadaniu beneficjenta co najmniej przez okres wymagany w ust. 1 lit. b).
2. Państwa członkowskie mogą przewidzieć w swoich planach strategicznych WPR, że wsparcie na rzecz inwestycji w aktywa materialne i niematerialne, w tym inwestycje realizowane na podstawie umów leasingowych, może być finansowane w ramach jednej kwoty lub w ratach zatwierdzonych, w stosownych przypadkach, w programie operacyjnym lub w sposób określony przez państwa członkowskie w odpowiednich interwencjach.
Jeśli okres, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. b), w odniesieniu do danej inwestycji przekracza czas trwania programu operacyjnego, państwa członkowskie zapewniają możliwość przeniesienia inwestycji na następny program operacyjny.
W przypadku gdy państwa członkowskie przewidują w swoich planach strategicznych WPR wsparcie na rzecz inwestycji w aktywa materialne i niematerialne, dążąc do osiągnięcia celów rolno-środowiskowo-klimatycznych, o których mowa w art. 46 lit. e) i f) oraz art. 57 lit. b) rozporządzenie (UE) 2021/2115, inwestycje te muszą służyć osiągnięciu co najmniej jednego z celów wymienionych w art. 12 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
3. Państwa członkowskie mogą przewidzieć w swoich planach strategicznych WPR wsparcie na rzecz inwestycji w aktywa materialne i niematerialne składające się z systemów wytwarzających energię, pod warunkiem że ilość wytworzonej energii nie przekracza ilości energii, która może zostać wykorzystana w skali roku na potrzeby normalnej działalności beneficjenta.
4. Państwa członkowskie mogą przewidzieć w swoich planach strategicznych WPR wsparcie na rzecz inwestycji w nawadnianie, pod warunkiem że w ramach inwestycji istnieje lub jest instalowany system wodomierzy umożliwiający pomiar zużycia wody na poziomie gospodarstwa lub odpowiedniej jednostki produkcyjnej.
5. Wsparcie na rzecz inwestycji w poprawę istniejącej instalacji nawadniającej lub elementu infrastruktury nawadniającej może być udzielane, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a) beneficjent ocenił inwestycje ex ante jako oferujące potencjalne oszczędności wody, odzwierciedlające parametry techniczne istniejących instalacji lub infrastruktury;
b) inwestycje mają wpływ na jednolite części wód podziemnych lub wód powierzchniowych, których stan ze względu na ilość wody został określony jako mniej niż dobry w odpowiednim planie gospodarowania wodami w dorzeczu, o którym mowa w dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
6
), skutecznie ograniczają zużycie wody, przyczyniając się do osiągnięcia dobrego stanu tych jednolitych części wód, jak ustanowiono w art. 4 ust. 1 tej dyrektywy.
Państwa członkowskie ustalają wartości procentowe dla potencjalnych oszczędności wody i rzeczywistego ograniczenia zużycia wody jako warunek kwalifikowalności w swoich planach strategicznych WPR zgodnie z art. 111 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) 2021/2115. Takie cele w zakresie oszczędności wody ustala się z uwzględnieniem potrzeb określonych w planach gospodarowania wodami w dorzeczu, o których mowa w dyrektywie 2000/60/WE.
Warunki określone w niniejszym ustępie nie mają zastosowania do inwestycji w istniejącą instalację nawadniającą lub w element infrastruktury nawadniającej, które mają wpływ wyłącznie na efektywność energetyczną, ani do inwestycji związanych z utworzeniem zbiornika lub wykorzystaniem odzyskanej wody, które nie mają wpływu na jednolitą część wód podziemnych lub powierzchniowych.
6. Wsparcie na rzecz inwestycji w nawadnianie prowadzących do wzrostu netto powierzchni nawadnianego obszaru, wpływających na daną jednolitą część wód podziemnych lub powierzchniowych może być udzielane, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a) stan jednolitej części wód ze względu na ilość wody nie został określony jako mniej niż dobry w odpowiednim planie gospodarowania wodami w dorzeczu; oraz
b) analiza środowiskowa pokazuje, że inwestycja nie będzie miała znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko; taka analiza środowiskowa jest przeprowadzana przez właściwe organy lub przez nie zatwierdzana.
7. Wsparcie na rzecz inwestycji w wykorzystanie odzyskanej wody jako alternatywnego źródła zaopatrzenia w wodę może być udzielane, pod warunkiem że wykorzystanie takiej wody jest zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/741 (
7
).
8. Wsparcie na rzecz inwestycji w utworzenie lub rozbudowę zbiornika do celów nawadniania może być udzielane, pod warunkiem że nie prowadzi to do znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko.
9. Państwa członkowskie zapewniają odzyskanie unijnej pomocy finansowej od beneficjenta, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. b), wystąpi jedna z poniższych sytuacji:
a) zaprzestanie działalności przez beneficjenta lub przeniesienie do innego podmiotu;
b) przeniesienie działalności produkcyjnej poza geograficzny obszar upraw przez beneficjenta lub, w stosownych przypadkach, jego członków;
c) zmiana własności, w szczególności w przypadku gdy daje ona przedsiębiorstwu lub podmiotowi publicznemu nienależne korzyści; lub
d) wszelkie inne znaczące zmiany wpływające na charakter, cele lub warunki realizacji danej interwencji, które skutkowałyby naruszeniem jej pierwotnych celów.
W przypadku nieprzestrzegania przez beneficjenta warunków określonych przez państwa członkowskie w ich planach strategicznych WPR na podstawie ust. 1–8 oraz akapitu pierwszego niniejszego ustępu państwa członkowskie zapewniają odzyskanie pomocy finansowej Unii w wymiarze proporcjonalnym do okresu nieprzestrzegania warunków.
Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieodzyskiwaniu unijnej pomocy finansowej, jeżeli beneficjent zaprzestanie działalności produkcyjnej z powodu upadłości niewynikającej z oszukańczego bankructwa.
Jeżeli członek będący producentem wystąpi z organizacji lub grupy producentów, państwa członkowskie zapewniają, by inwestycja lub jej wartość końcowa zostały odzyskane przez beneficjenta oraz by wartość końcowa została dodana do funduszu operacyjnego.
W odpowiednio uzasadnionych okolicznościach państwa członkowskie mogą przewidzieć, że beneficjent nie jest zobowiązany do odzyskania inwestycji lub jej wartości końcowej.
10. W przypadku zastępowania inwestycji wartość końcowa zastąpionych inwestycji:
a) zostaje dodana do funduszu operacyjnego organizacji producentów; lub
b) zostaje odjęta od kosztu zastąpienia.
Niezależnie od akapitu pierwszego państwa członkowskie nie mogą udzielać wsparcia na rzecz prostego zastąpienia inwestycji identycznymi aktywami.
11. Państwa członkowskie nie mogą udzielać wsparcia na rzecz inwestycji określonych jako interwencje w ich planach strategicznych WPR, jeżeli interwencje te otrzymują wsparcie zgodnie z art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. h)–k) tego rozporządzenia.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.