Załącznik III

1. Koszty szczególne:

— środki na rzecz poprawy jakości,

— biologiczne środki ochrony roślin (takie jak feromony i naturalni wrogowie), bez względu na to, czy stosuje się je w produkcji ekologicznej, integrowanej czy konwencjonalnej,

— interwencje rolno-środowiskowo-klimatyczne, o których mowa w art. 12,

— produkcja ekologiczna, integrowana bądź eksperymentalna, w tym koszty szczególne ekologicznych nasion i sadzonek,

— monitorowanie zgodności z normami, o których mowa w tytule II rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, z przepisami fitosanitarnymi oraz z maksymalnym poziomem pozostałości.

Koszty szczególne oznaczają koszty dodatkowe, obliczone jako różnica między zwykłymi kosztami produkcji a kosztami rzeczywiście poniesionymi, oraz utracone dochody wynikające z działania, z wyłączeniem dodatkowego dochodu i oszczędności kosztów.

2. Weterynaryjne produkty lecznicze do leczenia inwazji pasożytów uli i chorób pszczół.

3. Koszty związane z odtworzeniem populacji uli i hodowli pszczół.

4. Zakup maszyn i urządzeń w celu poprawy produkcji i zbierania miodu.

5. Koszty administracyjne i koszty personelu związane z realizacją programów operacyjnych lub z odpowiednimi interwencjami, w tym sprawozdania, badania, koszty prowadzenia ksiąg rachunkowych i zarządzania rachunkami, obowiązkowe opłaty związane z płacami i wynagrodzeniami, jeżeli są ponoszone bezpośrednio przez beneficjenta, jednostki zależne lub podmiot wchodzący w skład łańcucha jednostek zależnych w rozumieniu art. 31 ust. 7, lub – z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez państwo członkowskie – przez spółdzielnię będącą członkiem organizacji producentów.

6. Zakup gruntów niezabudowanych, w przypadku gdy zakup jest konieczny do dokonania inwestycji zawartej w programie operacyjnym, pod warunkiem że koszty wynoszą poniżej 10 % wszystkich wydatków kwalifikowalnych związanych z daną operacją. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach może zostać ustalony wyższy odsetek dla operacji dotyczących zachowania środowiska naturalnego.

7. Zakup lub leasing aktywów materialnych, w tym używanych aktywów materialnych, pod warunkiem że nie zostały one nabyte przy wsparciu unijnym lub krajowym w okresie 5 lat poprzedzających zakup lub leasing, w granicach wartości rynkowej netto danego składnika aktywów materialnych.

8. Dzierżawa aktywów materialnych, w przypadku gdy jest ona ekonomicznie uzasadniona, w sposób zadowalający państwo członkowskie, jako alternatywa zakupu.

9. W odniesieniu do sektorów, o których mowa w art. 42 lit. a), d), e) i f) rozporządzenia (UE) 2021/2115, inwestycje w pojazdy transportowe, w przypadku gdy organizacja producentów należycie uzasadni danemu państwu członkowskiemu, że pojazd transportowy jest wykorzystywany do transportu wewnętrznego do pomieszczeń organizacji producentów; inwestycje w dodatkowe urządzenia na samochodach ciężarowych, przeznaczone do transportu chłodniczego lub w kontrolowanej atmosferze.

10. Inwestycje w udziały lub kapitał w spółkach, jeżeli inwestycja taka przyczynia się bezpośrednio do osiągnięcia celów programu operacyjnego.