Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/40 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym, o których mowa w art. 23 ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są bezpośrednio powiązane z celami programu dla szkół polegającymi na zwiększeniu spożycia wybranych produktów rolnych przez dzieci oraz na upowszechnianiu wśród nich zdrowych nawyków żywieniowych.

Mają one na celu przywrócenie więzi między dziećmi a rolnictwem i różnorodnością unijnych produktów rolnych, w szczególności produkowanych w ich regionie, oraz edukowanie dzieci w powiązanych kwestiach, takich jak zdrowe nawyki żywieniowe i ich wpływ na zdrowie publiczne, krajowe zalecenia dotyczące żywienia, lokalne łańcuchy żywnościowe, rolnictwo ekologiczne, zrównoważona produkcja i konsumpcja żywności oraz zwalczanie marnotrawienia żywności, i mogą obejmować takie działania jak:

a) wizyty w gospodarstwach rolnych, sieciach sadów, organizacjach producentów, zakładach mleczarskich, na targach rolnych, w magazynach, w których sortuje się i pakuje owoce i warzywa, muzeach rolniczych i innych podobnych miejscach;

b) zakładanie i utrzymywanie ogrodów i sadów szkolnych;

c) zajęcia związane z przygotowywaniem żywności, gotowaniem i degustacją, warsztaty, laboratoria i inne podobne działania;

d) lekcje, seminaria, konferencje, warsztaty i inne podobne działania;

e) materiały dydaktyczne, konkursy, gry, quizy edukacyjne, dni lub tygodnie tematyczne oraz inne podobne działania.

W przypadku gdy środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym obejmują produkty rolne inne niż te, o których mowa w art. 23 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, środki te przewidują degustację tych innych produktów.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie dzieci objęte programem dla szkół mogły uczestniczyć w środkach towarzyszących o charakterze edukacyjnym.

W przypadku gdy środki edukacyjne bezpośrednio związane z celami programu dla szkół są przewidziane w placówkach oświatowych jako część regularnego programu nauczania lub innych polityk lub programów, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ich uwzględnieniu do celów ust. 1.

Środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym mogą być opracowywane i wdrażane na poziomie krajowym, regionalnym, lokalnym lub na poziomie placówki oświatowej, zgodnie z podziałem kompetencji i strategii w zakresie wdrażania programu dla szkół w danych państwach członkowskich. Państwa członkowskie zapewniają, aby placówki edukacyjne uczestniczące w programie były należycie informowane o istniejącym systemie towarzyszących środków o charakterze edukacyjnym oraz dostępnych materiałach i narzędziach.”;

2) w art. 5 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Przy wyborze wnioskodawców występujących o pomoc państwa członkowskie zapewniają zgodność z mającym zastosowanie prawem, w tym z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych.”;

3) art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Warunki zatwierdzania wnioskodawców występujących o pomoc

1. Wnioskodawcy występujący o pomoc muszą być zatwierdzeni przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się placówka oświatowa, do której dostarczane są produkty lub w której są one dystrybuowane. Zatwierdzenie jest uzależnione od złożenia przez wnioskodawców pisemnych zobowiązań obejmujących:

a) zagwarantowanie, że produkty finansowane przez Unię w ramach programu dla szkół są udostępniane do spożycia dzieciom w placówce oświatowej lub placówkach oświatowych, w odniesieniu do których występuje on o pomoc;

b) wykorzystanie pomocy przyznanej na środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym, monitorowanie, ocenę i reklamę zgodnie z celami programu dla szkół oraz, w przypadku gdy środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym dotyczą zagadnień związanych ze zdrowiem i żywieniem, zgodnie z krajowymi zaleceniami w zakresie zdrowia i żywienia dla danej grupy wiekowej;

c) zwrot wszelkiej nienależnie wypłaconej pomocy w odniesieniu do danych ilości produktów, jeżeli ustalono, że produkty nie zostały rozdystrybuowane wśród dzieci lub nie kwalifikują się do objęcia pomocą unijną;

d) zwrot wszelkiej nienależnie wypłaconej pomocy w odniesieniu do środków towarzyszących o charakterze edukacyjnym, monitorowania, oceny i reklamy, jeżeli ustalono, że takie środki lub działania nie zostały właściwie zrealizowane;

e) udostępnienie (na żądanie) właściwym organom dokumentów potwierdzających;

f) poddanie się wszelkim niezbędnym kontrolom prowadzonym przez właściwy organ, w szczególności kontroli rejestrów oraz kontroli fizycznej;

g) prowadzenie rejestru nazw i adresów placówek oświatowych lub organów odpowiedzialnych za edukację otrzymujących ich produkty oraz rejestru sprzedanych lub dostarczonych ilości poszczególnych produktów, jeśli wnioskodawca nie jest placówką oświatową.

Właściwy organ może określić wszelkie dodatkowe zobowiązania, które wnioskodawcy mają podjąć.

Jeżeli wnioski o przyznanie pomocy dotyczą działań podlegających procedurom udzielania zamówień publicznych, państwa członkowskie mogą uznać, że udzielono zatwierdzenia, jeżeli zobowiązania określone w akapicie pierwszym i drugim są włączone do warunków udziału w procedurach udzielania zamówień publicznych.

2. W przypadku wniosków o przyznanie pomocy dotyczących wyłącznie dostarczania lub dystrybucji produktów, nie stosuje się ust. 1 lit. b) i d).

3. W przypadku wniosków o przyznanie pomocy dotyczących wyłącznie środków towarzyszących o charakterze edukacyjnym nie stosuje się ust. 1 lit. a), c) i g).

4. W przypadku wniosków o przyznanie pomocy dotyczących wyłącznie środków w zakresie monitorowania, oceny i reklamy nie stosuje się ust. 1 lit. a), c) i g).

5. Państwa członkowskie mogą uznawać zatwierdzenia przyznane w ramach programu »Owoce i warzywa w szkole« zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/247 lub w ramach programu »Mleko w szkole« zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 657/2008 za ważne, jeżeli kryteria i warunki nie zostały zmienione.”.