Artykuł 5a

1. Zakazy określone w art. 5 nie mają zastosowania do świadczenia pomocy technicznej lub świadczenia usług przez:

a) organy publiczne ani przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują finansowanie publiczne od Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach;

b) organizacje i agencje, które zostały przez Unię poddane ocenie spełnienia wymogów dotyczących filarów i z którymi Unia podpisała ramową umowę o partnerstwie finansowym, na podstawie której te organizacje i agencje działają jako partnerzy Unii w dziedzinie pomocy humanitarnej, pod warunkiem że taka pomoc i usługi są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach;

c) organizacje i agencje, którym Unia wydała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które zostały certyfikowane lub uznane przez państwo członkowskie, zgodnie z procedurami krajowymi, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc techniczna są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach; lub

d) wyspecjalizowane agencje państw członkowskich, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc techniczna są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 5, w przypadkach nieobjętych ust. 1 niniejszego artykułu, właściwe organy mogą udzielać szczególnych lub ogólnych zezwoleń – na takich ogólnych i szczegółowych zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne – na świadczenie pomocy technicznej lub usług, pod warunkiem że takie usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach.

3. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 2 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.

4. Żaden przepis niniejszego artykułu nie ma wpływu na przestrzeganie rozporządzenia (UE) nr 269/2014.