Artykuł 7

1. Właściwe organy mogą przyznać – na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne – zezwolenie w związku z działalnością, o której mowa w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 2, oraz z towarami i technologiami, o których mowa w art. 4 ust. 1, pod warunkiem że są one:

a) niezbędne do oficjalnych celów organizacji międzynarodowych korzystających z immunitetów zgodnie z prawem międzynarodowym, znajdujących się na określonych terytoriach;

b) związane z projektami mającymi na celu wyłącznie wsparcie dla szpitali lub innych instytucji służby zdrowia świadczących usługi medyczne lub cywilnych instytucji oświatowych, znajdujących się na określonych terytoriach; lub

c) sprzętem lub wyposażeniem do użytku medycznego.

2. Właściwe organy mogą również przyznać – na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne – zezwolenie w związku z działalnością, o której mowa w art. 3 ust. 1, pod warunkiem że dana transakcja ma na celu utrzymanie istniejącej infrastruktury w stanie zapewniającym bezpieczeństwo.

3. Właściwe organy mogą również przyznać – na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne – zezwolenie w związku z działalnością, o której mowa w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 2, a także w związku z towarami i technologiami, o których mowa w art. 4 ust. 1, oraz w związku z usługami, o których mowa w art. 5, w przypadku gdy sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych przedmiotów lub prowadzenie tej działalności jest konieczne do pilnego zapobieżenia zdarzeniu, które może mieć poważny i znaczący wpływ na ludzkie zdrowie i bezpieczeństwo, w tym na bezpieczeństwo istniejącej infrastruktury, lub na środowisko, lub do zminimalizowania skutków takiego zdarzenia. W należycie uzasadnionych przypadkach nadzwyczajnych, sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu można dokonywać bez uprzedniego zezwolenia, pod warunkiem że eksporter powiadomi właściwe organy w ciągu pięciu dni roboczych po dniu sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu, przedstawiając szczegóły dotyczące odpowiedniego uzasadnienia sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu bez uprzedniego zezwolenia.

Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego ustępu oraz dzielą się wszelkimi odpowiednimi informacjami, którymi dysponują.