Artykuł 1v

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 1u ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić na przyjęcie takiego depozytu, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przyjęcie takiego depozytu jest:

a) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 5u ust.1, oraz członków rodziny pozostających na ich utrzymaniu, w tym do pokrycia opłat za żywność, czynszu lub spłaty kredytu hipotecznego, opłat za leki, leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c) niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że odpowiedni właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem; lub

d) niezbędne do oficjalnych celów misji dyplomatycznej, urzędu konsularnego lub organizacji międzynarodowej.

2. Zainteresowane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 lit. a), b) i d) w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.