Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/439 z dnia 20 października 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia metodyki oceny, którą właściwe organy mają stosować podczas oceny spełniania przez instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne wymogów stosowania metody wewnętrznych ratingów
Sekcja 2 — Metodyka oceny komórki ds. walidacji
Artykuł 10
W mocyNiezależność komórki ds. walidacji
1. Oceniając niezależność komórki ds. walidacji do celów art. 144 ust. 1 lit. f), art. 174 lit. d), art. 185 i art. 188 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy jednostka odpowiedzialna za walidację lub, jeżeli nie wyodrębniono specjalnej jednostki zajmującej się wyłącznie walidacją, pracownicy dokonujący walidacji spełniają wszystkie następujące warunki:
a) funkcja walidacji jest niezależna od funkcji kadrowych i kierowniczych odpowiedzialnych za inicjowanie lub odnawianie ekspozycji oraz za opracowanie lub rozwijanie modelu;
b) funkcję walidacji pełnią inni pracownicy niż pracownicy odpowiedzialni za opracowanie i rozwijanie systemu ratingowego i pracownicy odpowiedzialni za kontrolę ryzyka kredytowego;
c) funkcja ta podlega bezpośrednio kadrze kierowniczej wyższego szczebla.
2. Do celów ust. 1, w przypadku gdy jednostka odpowiedzialna za walidację jest organizacyjnie oddzielona od jednostki ds. kontroli ryzyka kredytowego, a każda z tych jednostek podlega różnym członkom kadry kierowniczej wyższego szczebla, właściwe organy sprawdzają oba poniższe elementy:
a) czy komórka ds. walidacji dysponuje odpowiednimi zasobami, w tym doświadczonymi i wykwalifikowanymi pracownikami, aby wykonywać swoje zadania;
b) czy wynagrodzenie pracowników i kadry kierowniczej wyższego szczebla odpowiedzialnych za walidację nie jest powiązane z wykonywaniem zadań związanych z kontrolą ryzyka kredytowego albo z inicjowaniem lub odnawianiem ekspozycji.
3. Do celów ust. 1, w przypadku gdy jednostka odpowiedzialna za walidację jest organizacyjnie oddzielona od jednostki ds. kontroli ryzyka kredytowego, a obie te jednostki podlegają temu samemu członkowi kadry kierowniczej wyższego szczebla, właściwe organy sprawdzają wszystkie poniższe elementy:
a) czy komórka ds. walidacji dysponuje odpowiednimi zasobami, w tym doświadczonymi i wykwalifikowanymi pracownikami, aby wykonywać swoje zadania;
b) czy wynagrodzenie pracowników i kadry kierowniczej wyższego szczebla odpowiedzialnych za walidację nie jest powiązane z wykonywaniem zadań dotyczących kontroli ryzyka kredytowego albo inicjowania lub odnawiania ekspozycji;
c) czy ustanowiono proces decyzyjny w celu zapewnienia, aby wnioski, ustalenia i zalecenia komórki ds. walidacji były odpowiednio uwzględniane przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla instytucji;
d) czy nie wywiera się niepożądanego wpływu na wnioski, ustalenia i zalecenia komórki ds. walidacji;
e) czy ustalono i wdrożono w odpowiednim czasie wszystkie niezbędne działania korygujące w odniesieniu do wniosków, ustaleń i zaleceń komórki ds. walidacji;
f) czy audyt wewnętrzny regularnie dokonuje oceny spełnienia warunków, o których mowa w lit. a)–e).
4. Do celów ust. 1, w przypadku gdy nie utworzono oddzielnej jednostki odpowiedzialnej za walidację, właściwe organy sprawdzają wszystkie następujące elementy:
a) czy komórka ds. walidacji dysponuje odpowiednimi zasobami, w tym doświadczonymi i wykwalifikowanymi pracownikami, aby wykonywać swoje zadania;
b) czy wynagrodzenie pracowników i kadry kierowniczej wyższego szczebla odpowiedzialnych za walidację nie jest powiązane z wykonywaniem zadań dotyczących kontroli ryzyka kredytowego albo inicjowania lub odnawiania ekspozycji;
c) czy ustanowiono proces decyzyjny w celu zapewnienia, aby wnioski, ustalenia i zalecenia komórki ds. walidacji były odpowiednio uwzględniane przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla instytucji;
d) czy nie wywiera się niepożądanego wpływu na wnioski, ustalenia i zalecenia komórki ds. walidacji;
e) czy ustalono i wdrożono w odpowiednim czasie wszystkie niezbędne działania korygujące w odniesieniu do wniosków, ustaleń i zaleceń komórki ds. walidacji;
f) czy audyt wewnętrzny regularnie dokonuje oceny spełnienia warunków, o których mowa w lit. a)–e);
g) czy istnieje skuteczny rozdział między pracownikami wykonującymi funkcję walidacji a pracownikami wykonującymi inne zadania;
h) czy instytucja nie jest instytucją globalną ani inną instytucją o znaczeniu systemowym w rozumieniu art. 131 dyrektywy 2013/36/UE.
5. Oceniając niezależność działu walidacji, właściwe organy oceniają również, czy wybór instytucji w odniesieniu do organizacji komórki ds. walidacji, o której mowa w ust. 2, 3 i 4, jest odpowiedni, biorąc pod uwagę charakter, wielkość i skalę instytucji oraz złożoność ryzyka nieodłącznie związanego z jej modelem biznesowym.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.