Artykuł 22

1. Oceniając, czy instytucja stosowała systemy ratingowe będące zasadniczo zgodne z wymogami określonymi w art. 169–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 co najmniej przez okres trzech lat przed zastosowaniem metody IRB do celów obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) przedmiotowe systemy ratingowe stosowano w procesach zarządzania ryzykiem i procesach decyzyjnych w danej instytucji oraz w procesach przyznawania kredytów, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b);

b) dostępna jest odpowiednia dokumentacja dotycząca skutecznego działania systemów ratingowych przez wspomniane trzy lata, w szczególności jeżeli chodzi o odpowiednie sprawozdania z monitorowania, walidacji i audytu.

2. Do celów oceny wniosku o zgodę na rozszerzenie metody IRB zgodnie z planem stopniowego wdrażania ust. 1 ma zastosowanie również w przypadku, gdy rozszerzenie dotyczy ekspozycji różniących się znacznie od dotychczasowego zakresu stosowania do tego stopnia, że dotychczasowe doświadczenia nie mogą racjonalnie zostać uznane za wystarczające do spełnienia wymogów zawartych w art. 145 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dodatkowych ekspozycji, zgodnie z art. 145 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.