Artykuł 24

1. Oceniając adekwatność definicji, procesów i kryteriów stosowanych przez instytucję do klasyfikacji lub przeglądu klasyfikacji ekspozycji do klas lub pul zgodnie z art. 169, 171, 172 i 173 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) istnieją odpowiednie procedury i mechanizmy, które zapewniają spójną klasyfikację dłużników lub instrumentów do odpowiedniego systemu ratingowego;

b) istnieją odpowiednie procedury i mechanizmy zapewniające, aby każda ekspozycja utrzymywana przez instytucję była przypisana do klasy lub puli zgodnie z systemem ratingowym;

c) w przypadku ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów centralnych i banków centralnych oraz ekspozycji kapitałowych, gdy instytucja stosuje metodę opartą na PD/LGD określoną w art. 155 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, istnieją odpowiednie procedury i mechanizmy zapewniające klasyfikację wszystkich ekspozycji wobec tego samego dłużnika do tej samej klasy jakości dłużnika, w tym ekspozycji w ramach różnych linii biznesowych, działów, lokalizacji geograficznych, podmiotów prawnych w obrębie grupy oraz systemów informatycznych, a także w celu zapewnienia prawidłowego stosowania wyłączenia z wymogu posiadania skali ratingowej dłużników, która odzwierciedla wyłącznie kwantyfikację ryzyka niewykonania zobowiązania przez dłużnika w przypadku ekspozycji związanych z kredytowaniem specjalistycznym o czym mowa w art. 170 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz wyłączenia z obowiązku klasyfikacji oddzielnych ekspozycji wobec tego samego dłużnika do tej samej klasy jakości dłużnika, o czym mowa w art. 172 ust. 1 lit. e) tego rozporządzenia;

d) definicje i kryteria stosowane do klasyfikacji są wystarczająco szczegółowe, aby zapewnić porozumienie i spójną klasyfikację do klas lub pul przez wszystkich odpowiedzialnych pracowników we wszystkich liniach biznesowych, działach, lokalizacjach geograficznych, podmiotach prawnych w obrębie grupy, niezależnie od stosowanego systemu informatycznego;

e) istnieją odpowiednie procedury i mechanizmy umożliwiające uzyskanie wszystkich istotnych informacji na temat dłużników i instrumentów;

f) uwzględnia się wszystkie istotne, aktualnie dostępne i najbardziej aktualne informacje;

g) w przypadku ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów centralnych i banków centralnych oraz w przypadku ekspozycji kapitałowych, gdy instytucja stosuje metodę opartą na PD/LGD, uwzględnia się zarówno informacje finansowe, jak i niefinansowe;

h) jeżeli brakuje informacji niezbędnych do klasyfikacji ekspozycji do klas lub pul bądź nie są one aktualne, instytucja ustaliła granice tolerancji dla określonych wskaźników i przyjęła zasady w celu uwzględnienia tego faktu w sposób adekwatny i ostrożny;

i) sprawozdania finansowe starsze niż 24 miesiące uznaje się za nieaktualne i traktuje się je w sposób ostrożny;

j) klasyfikacja do klas lub pul stanowi część procesu przyznawania kredytu, zgodnie z art. 19;

k) kryteria klasyfikacji do klas lub pul są zgodne ze standardami kredytowymi i polityką kredytową obowiązującymi w danej instytucji oraz metodami postępowania wobec dłużników wykazujących poważne trudności finansowe i instrumentów o obniżonej jakości.

2. Do celów weryfikacji przeprowadzanej na podstawie ust. 1 właściwe organy oceniają sytuacje, w których przyjęte parametry wejściowe lub wyniki systemu ratingowego mogą być zmienione w oparciu o osąd ludzki zgodnie z art. 172 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Weryfikują one, czy:

a) istnieją udokumentowane zasady służące określeniu podstaw zmian i ich maksymalnego zakresu oraz określeniu, na jakich etapach procesu klasyfikacji dopuszcza się zmiany;

b) zmiany są wystarczająco uzasadnione poprzez odniesienie do podstaw określonych w zasadach, o których mowa w lit. a), i czy to uzasadnienie jest udokumentowane;

c) instytucja regularnie przeprowadza analizę zachowania ekspozycji, których rating został zmieniony, w tym analizę zmian dokonanych przez każdego pracownika stosującego te zmiany, oraz czy wyniki tej analizy uwzględnia się w procesie decyzyjnym na odpowiednim szczeblu kierowniczym;

d) instytucja gromadzi pełne informacje na temat zmian, w tym informacje zarówno przed dokonaniem zmian, jak i po ich dokonaniu, regularnie monitoruje liczbę i uzasadnienia zmian oraz analizuje wpływ zmian na zachowanie modelu;

e) liczba i uzasadnienia zmian nie wskazują na istotne niedoskonałości modelu ratingowego.

3. Do celów weryfikacji przeprowadzanej na podstawie ust. 1 właściwe organy sprawdzają, czy definicje, procesy i kryteria klasyfikacji umożliwiają osiągnięcie wszystkich z następujących celów:

a) identyfikowane są grupy powiązanych klientów, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013;

b) informacje na temat ratingów i niewykonania zobowiązań przez inne odpowiednie podmioty w ramach grupy powiązanych klientów uwzględnia się w klasyfikacji do klasy jakości dłużnika w taki sposób, że klasy ratingowe każdego odpowiedniego podmiotu w grupie odzwierciedlają odmienną sytuację każdego odpowiedniego podmiotu i jego relacje z pozostałymi odpowiednimi podmiotami w grupie;

c) przypadki, w których dłużników klasyfikuje się do lepszej klasy niż ich jednostki dominujące, są udokumentowane i uzasadnione.