Artykuł 54

Oceniając metodę szacowania współczynników konwersji określoną w art. 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) instytucja ocenia oszacowanie współczynnika konwersji według klasy, czy według puli instrumentów;

b) średnią wartość zrealizowanych współczynników konwersji według klasy lub puli instrumentów oblicza się przy użyciu średniej ważonej liczby przypadków niewykonania zobowiązania;

c) wszystkie przypadki niewykonania zobowiązania zaobserwowane w ramach źródeł danych są wykorzystywane do oszacowania współczynników konwersji;

d) w sposób ostrożny uwzględnia się możliwość pobrania dodatkowych kwot do wykorzystania, z wyjątkiem ekspozycji detalicznych, gdy są one uwzględniane w szacunkach wartości LGD;

e) w oszacowaniach współczynników konwersji odzwierciedlono zasady i strategie instytucji dotyczące monitorowania rachunków, w tym monitorowania limitów, oraz przetwarzania płatności;

f) wszystkie z poniższych aspektów są odpowiednie dla rodzaju ekspozycji, do których mają zastosowanie:

(i) funkcjonalna i strukturalna forma metody szacowania;

(ii) założenia, na których opiera się oszacowanie;

(iii) w stosownych przypadkach – metoda szacowania efektu pogorszenia koniunktury;

(iv) długość okresu obserwacji historycznej, zgodnie z art. 53;

(v) margines ostrożnościowy zastosowany zgodnie z art. 44;

(vi) osąd ludzki;

(vii) w stosownych przypadkach, wybór czynników ryzyka.