Artykuł 70

Oceniając prawidłowość wdrożenia metodyki i procedur obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 144 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla różnych kategorii ekspozycji, właściwe organy sprawdzają, czy:

a) wzór na wagę ryzyka jest wdrażany zgodnie z art. 153 i 154 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 z uwzględnieniem klasyfikacji ekspozycji do kategorii ekspozycji;

b) współczynnik korelacji oblicza się na podstawie cech ekspozycji, w szczególności czy parametr całkowitej sprzedaży jest stosowany na podstawie skonsolidowanych informacji finansowych;

c) w przypadku gdy kwota ekspozycji ważonej ryzykiem jest korygowana zgodnie z art. 153 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, korekta ta opiera się na wszystkich poniższych uwarunkowaniach:

(i) informacje na temat PD dostawcy ochrony są stosowane prawidłowo;

(ii) PD dostawcy ochrony szacuje się przy użyciu systemu ratingowego, który właściwe organy zatwierdziły zgodnie z metodą IRB;

d) obliczenie parametru terminu zapadalności jest prawidłowe, w szczególności:

(i) datę wygaśnięcia instrumentu wykorzystuje się do obliczania parametru terminu zapadalności, zgodnie z art. 162 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(ii) w przypadkach, w których parametr terminu zapadalności jest niższy niż jeden rok, jest to odpowiednio uzasadnione i udokumentowane do celów art. 162 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

e) dolne granice średniej wartości LGD ważonej ekspozycją w przypadku ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomością mieszkalną i nieruchomością komercyjną, których nie objęto gwarancjami rządów centralnych, jak określono w art. 164 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oblicza się na łącznym poziomie wszystkich ekspozycji detalicznych zabezpieczonych odpowiednio nieruchomością mieszkalną i nieruchomością komercyjną, a w przypadku gdy średnia wartość LGD ważona ekspozycją na poziomie łącznym jest niższa od odpowiednich dolnych granic, instytucja stosuje odpowiednie korekty konsekwentnie na przestrzeni czasu;

f) stosowanie różnych metod w odniesieniu do poszczególnych portfeli kapitałowych, jeżeli sama instytucja stosuje różne metody do celów wewnętrznego zarządzania ryzykiem, zgodnie z art. 155 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest prawidłowe, w szczególności, czy wybór metody:

(i) nie prowadzi do niedoszacowania wymogów w zakresie funduszy własnych;

(ii) jest konsekwentny, również na przestrzeni czasu;

(iii) jest uzasadniony wewnętrznymi praktykami w zakresie zarządzania ryzykiem;

g) w przypadku stosowania uproszczonej metody ważenia ryzykiem, zgodnie z art. 155 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, użycie wag ryzyka jest prawidłowe, szczególnie gdy waga ryzyka na poziomie 190 % jest stosowana wyłącznie w przypadku wystarczająco zdywersyfikowanych portfeli, jeżeli instytucja udowodniła, że w wyniku dywersyfikacji portfela w sposób znaczący ograniczono ryzyko w porównaniu z ryzykiem poszczególnych ekspozycji w portfelu;

h) obliczenie różnicy między kwotami oczekiwanych strat a korektami ryzyka kredytowego, dodatkowymi korektami wartości oraz innymi redukcjami funduszy własnych, zgodnie z art. 159 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest prawidłowe, a w szczególności:

(i) czy obliczenia przeprowadza się oddzielnie dla portfela ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania, i portfela ekspozycji, których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania;

(ii) jeżeli w wyniku obliczeń przeprowadzonych dla portfela, którego dotyczy niewykonanie zobowiązania, otrzymano kwotę ujemną, czy kwoty tej nie wykorzystuje się do zrównoważenia kwot dodatnich uzyskanych z obliczeń przeprowadzonych dla portfela ekspozycji, których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania;

(iii) czy obliczeń dokonuje się przed skutkami podatkowymi;

i) czy poszczególne metody traktowania ekspozycji w postaci jednostek uczestnictwa lub udziałów w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania są stosowane prawidłowo, w szczególności:

(i) czy instytucja właściwie odróżnia ekspozycje w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania podlegające metodzie opartej na ocenie ze względu na pierwotne ryzyko określonej w art. 152 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 od innych ekspozycji w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania;

(ii) czy ekspozycje w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania traktowane zgodnie z art. 152 ust. 1 lub 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 spełniają kryteria kwalifikowalności określone w art. 132 ust. 3 tego rozporządzenia;

(iii) w przypadku gdy instytucja stosuje metodę określoną w art. 152 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do obliczania średnich kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, czy:

— poprawność obliczeń jest potwierdzona przez audytora zewnętrznego,

— mnożniki określone w art. 152 ust. 2 lit. b) ppkt (i) oraz (ii) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 są stosowane prawidłowo,

— w przypadku gdy instytucja opiera się na obliczeniach kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dokonanych przez osobę trzecią, czy osoba ta spełnia wymogi określone w art. 152 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.