Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/474 z dnia 17 stycznia 2022 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 w odniesieniu do szczegółowych wymogów dotyczących produkcji i stosowania siewek nieekologicznych, siewek w okresie konwersji i siewek ekologicznych oraz innego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin
Załącznik
W mocyW części I załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848 wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt 1.8.5.1 wprowadza się następujące zmiany:
(i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Na zasadzie odstępstwa od pkt 1.8.1, jeżeli dane zgromadzone w bazie danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, lub systemach, o których mowa w art. 26 ust. 2, wykazują, że jakościowe lub ilościowe potrzeby podmiotu w odniesieniu do odpowiedniego ekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin nie są zaspokojone, podmiot może stosować materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w okresie konwersji zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit drugi lit. a) lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin dopuszczony zgodnie z pkt 1.8.6.”;
(ii) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Ponadto w przypadku braku dostępności siewek ekologicznych można stosować »siewki w okresie konwersji« wprowadzone do obrotu zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit drugi lit. a), jeżeli są uprawiane w następujący sposób:
a) w cyklu uprawy od nasion do końcowej siewki, trwającym co najmniej 12 miesięcy, na działce rolnej, która, w tym samym okresie przeszła okres konwersji trwający co najmniej 12 miesięcy; lub
b) na działce rolnej ekologicznej lub w okresie konwersji bądź w pojemnikach, o ile były objęte odstępstwem, o którym mowa w pkt 1.4, pod warunkiem że siewki pochodzą z nasion w okresie konwersji zebranych z roślin uprawianych na działce rolnej, która przeszła okres konwersji trwający co najmniej 12 miesięcy.”;
(iii) akapit drugi, trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:
„W przypadku gdy ekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w okresie konwersji bądź materiał przeznaczony do reprodukcji roślin dopuszczony zgodnie z pkt 1.8.6 nie jest dostępny w wystarczającej jakości lub ilości, aby zaspokoić potrzeby podmiotu, właściwe organy mogą zezwolić na stosowanie nieekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, z zastrzeżeniem pkt 1.8.5.3–1.8.5.8.
Takie indywidualne zezwolenie wydaje się wyłącznie w jednej z następujących sytuacji:
a) jeżeli żadna odmiana gatunku, którą chce uzyskać podmiot, nie jest zarejestrowana w bazie danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, lub systemie, o którym mowa w art. 26 ust. 2;
b) jeżeli żaden podmiot, który wprowadza do obrotu materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, nie jest w stanie dostarczyć odpowiedniego, ekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin lub materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w okresie konwersji, lub materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin dopuszczonego zgodnie z pkt 1.8.6 w terminie pozwalającym na siew lub sadzenie, pod warunkiem że użytkownik zamówił materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w rozsądnym czasie umożliwiającym przygotowanie i dostawę ekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin lub materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w okresie konwersji, lub materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin dopuszczonego zgodnie z pkt 1.8.6;
c) jeżeli odmiana, którą chce uzyskać podmiot, nie jest zarejestrowana jako ekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w okresie konwersji, lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin dopuszczony zgodnie z pkt 1.8.6 w bazie danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, lub w systemach, o których mowa w art. 26 ust. 2, zaś podmiot jest w stanie wykazać, że żadna z zarejestrowanych alternatywnych odmian tego samego gatunku nie jest właściwa – w szczególności pod względem warunków agronomicznych i glebowo-klimatycznych oraz niezbędnych właściwości technologicznych – do produkcji, którą planuje się uzyskać;
d) jeżeli uzasadnione jest stosowanie takiego materiału do badań, prób polowych wykonywanych na niewielką skalę, w celu zachowania odmian lub na potrzeby innowacji produktowej, po udzieleniu zgody przez właściwy organ zainteresowanego państwa członkowskiego.
Przed wystąpieniem o takie zezwolenie podmioty sprawdzają bazę danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, lub systemy, o których mowa w art. 26 ust. 2, aby zweryfikować, czy dostępny jest odpowiedni ekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w okresie konwersji, lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin dopuszczony zgodnie z pkt 1.8.6, a tym samym, czy ich wniosek jest uzasadniony.”;
b) w pkt 1.8.5.2 wprowadza się następujące zmiany:
(i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Na zasadzie odstępstwa od pkt 1.8.1 podmioty w państwach trzecich mogą stosować materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w okresie konwersji zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit drugi lit. a) lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin dopuszczony zgodnie z pkt 1.8.6, jeżeli ekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest z uzasadnionych przyczyn niedostępny w wystarczającej jakości lub ilości na terytorium państwa trzeciego, w którym zlokalizowany jest podmiot.”;
(ii) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Organy kontrolne lub jednostki certyfikujące uznane zgodnie z art. 46 ust. 1 mogą zezwolić podmiotom w państwach trzecich na stosowanie w ekologicznej jednostce produkcyjnej nieekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, gdy ekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin w okresie konwersji, lub materiał przeznaczony do reprodukcji roślin dopuszczony zgodnie z pkt 1.8.6 nie jest dostępny w wystarczającej jakości lub ilości na terytorium państwa trzeciego, w którym jest zlokalizowany podmiot, na warunkach ustanowionych w pkt 1.8.5.3, 1.8.5.4, 1.8.5.5 i 1.8.5.8.”;
c) dodaje się następujący pkt 1.8.5.8 i 1.8.6:
„1.8.5.8.
Właściwe organy nie zezwalają na stosowanie siewek nieekologicznych w przypadku siewek gatunków, których cykl uprawy trwa jeden sezon wegetacyjny, od przesadzenia siewek do pierwszych zbiorów produktu.
1.8.6.
Właściwe organy lub, w stosownych przypadkach, jednostki certyfikujące uznane zgodnie z art. 46 ust. 1 mogą zezwolić podmiotom produkującym materiał przeznaczony do reprodukcji roślin do stosowania w produkcji ekologicznej na stosowanie nieekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, jeżeli rośliny mateczne lub, w stosownych przypadkach, inne rośliny przeznaczone do produkcji materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin i wyprodukowane zgodnie z pkt 1.8.2 nie są dostępne w wystarczającej jakości lub ilości, oraz na wprowadzanie takiego materiału do obrotu do stosowania w produkcji ekologicznej, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:
a) nieekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie jest zaprawiany po zbiorze środkami ochrony roślin innymi niż dopuszczone zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, chyba że chemiczne zaprawianie jest zalecane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/2031 do celów fitosanitarnych przez właściwe organy zainteresowanego państwa członkowskiego w odniesieniu do wszystkich odmian i materiału heterogenicznego danego gatunku na obszarze, na którym materiał przeznaczony do reprodukcji roślin ma być stosowany. Jeżeli stosuje się nieekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin poddawany zalecanemu zaprawianiu chemicznemu, działka rolna, na której uprawiany jest zaprawiany materiał przeznaczony do reprodukcji roślin, podlega, w stosownych przypadkach, okresowi konwersji przewidzianemu w pkt 1.7.3 i 1.7.4;
b) stosowany nieekologiczny materiał przeznaczony do reprodukcji roślin nie jest siewką gatunków, których cykl uprawy trwa jeden sezon wegetacyjny, od przesadzenia siewek do pierwszych zbiorów produktu;
c) materiał przeznaczony do reprodukcji roślin jest uprawiany zgodnie ze wszystkimi innymi odpowiednimi wymogami dotyczącymi ekologicznej produkcji roślinnej;
d) zezwolenie na stosowanie nieekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin uzyskuje się, zanim materiał zasiano lub zasadzono;
e) właściwe organy, organy kontrolne lub jednostki certyfikujące odpowiedzialne za zezwolenia udzielają zezwolenia jedynie indywidualnym użytkownikom jednorazowo na jeden sezon i sporządzają wykaz ilości dopuszczonego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin;
f) na zasadzie odstępstwa od lit. e) właściwe organy państw członkowskich mogą corocznie wydawać ogólne zezwolenie na stosowanie danego gatunku, podgatunku lub odmiany nieekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin oraz sporządzają dostępny publicznie wykaz gatunków, podgatunków lub odmian i corocznie go aktualizują. W takim przypadku te właściwe organy wyszczególniają ilości dopuszczonego nieekologicznego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin;
g) zezwolenia udzielone zgodnie z niniejszym akapitem wygasają z dniem 31 grudnia 2036 r.
Do dnia 30 czerwca każdego roku, a po raz pierwszy do dnia 30 czerwca 2023 r. właściwe organy państw członkowskich przekazują Komisji i pozostałym państwom członkowskim informację o zezwoleniach udzielonych zgodnie z akapitem pierwszym.
Podmiotom, które produkują i wprowadzają do obrotu materiał przeznaczony do reprodukcji roślin wyprodukowany zgodnie z akapitem pierwszym, zezwala się na dobrowolne podanie do wiadomości publicznej odpowiednich szczegółowych informacji na temat dostępności takiego materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin w krajowych systemach ustanowionych zgodnie z art. 26 ust. 2. Podmioty, które zdecydują się na umieszczenie takich informacji, zapewniają, by informacje te były regularnie aktualizowane oraz usuwane z systemów krajowych, kiedy tylko dany materiał przeznaczony do reprodukcji roślin przestaje być dostępny. W przypadku powoływania się na ogólne zezwolenie, o którym mowa w lit. f), podmioty rejestrują wykorzystane ilości.”.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.