Rozporządzenie Rady (UE) 2022/626 z dnia 13 kwietnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2022/263 w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na uznanie niekontrolowanych przez rząd obszarów ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego oraz nakazanie rozmieszczenia rosyjskich sił zbrojnych na tych obszarach

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2022/263 dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 4a

1. Zakazy ustanowione w art. 4 nie mają zastosowania do:

a) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu towarów lub technologii wymienionych w wykazie w załączniku II,

b) dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami, które wymieniono w wykazie w załączniku II, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i wykorzystywaniem takich przedmiotów; lub

c) dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z towarami i technologiami, które wymieniono w wykazie w załączniku II, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na określonych terytoriach lub w celu wykorzystania na określonych terytoriach, przez:

— organy publiczne ani przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują finansowanie publiczne od Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że wspomniane towary, technologie, usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach,

— organizacje i agencje, które zostały przez Unię poddane ocenie spełnienia wymogów dotyczących filarów i z którymi Unia podpisała ramową umowę o partnerstwie finansowym, na podstawie której te organizacje i agencje działają jako partnerzy Unii w dziedzinie pomocy humanitarnej, pod warunkiem że wspomniane towary, technologie, usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach,

— organizacje i agencje, którym Unia wydała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które zostały certyfikowane lub uznane przez państwo członkowskie, zgodnie z procedurami krajowymi, pod warunkiem że wspomniane towary, technologie, usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach, lub

— wyspecjalizowane agencje państw członkowskich, pod warunkiem że wspomniane towary, technologie, usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 4, w przypadkach nieobjętych ust. 1 niniejszego artykułu właściwe organy mogą udzielić udzielić szczególnego lub ogólnego zezwolenia – na takich ogólnych i szczegółowych zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne – na:

a) sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz towarów lub technologii wymienionych w wykazie w załączniku II;

b) dostarczanie, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami, które wymieniono w wykazie w załączniku II, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i wykorzystywaniem takich przedmiotów; lub

c) dostarczanie, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z towarami i technologiami, które wymieniono w wykazie w załączniku II,

jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na określonych terytoriach lub w celu wykorzystania na określonych terytoriach, pod warunkiem że wspomniane towary, technologie, usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach.

3. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 2 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.

4. Żaden przepis niniejszego artykułu nie ma wpływu na przestrzeganie rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 (*1).

Artykuł 5a

1. Zakazy ustanowione w art. 5 ust. 1 nie mają zastosowania do świadczenia pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, usług budowlanych lub inżynierskich bezpośrednio związanych z infrastrukturą na określonych terytoriach w sektorach, o których mowa w art. 4 ust. 1, określonych na podstawie załącznika II, niezależnie od pochodzenia danych towarów lub technologii, przez:

a) organy publiczne ani przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują finansowanie publiczne od Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach;

b) organizacje i agencje, które zostały przez Unię poddane ocenie spełnienia wymogów dotyczących filarów i z którymi Unia podpisała ramową umowę o partnerstwie finansowym, na podstawie której te organizacje i agencje działają jako partnerzy Unii w dziedzinie pomocy humanitarnej, pod warunkiem że taka pomoc i usługi są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach;

c) organizacje i agencje, którym Unia wydała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które zostały certyfikowane lub uznane przez państwo członkowskie, zgodnie z procedurami krajowymi, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc techniczna są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach; lub

d) wyspecjalizowane agencje państw członkowskich, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc techniczna są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 1, w przypadkach nieobjętych ust. 1 niniejszego artykułu właściwe organy mogą udzielić udzielić szczególnego lub ogólnego zezwolenia – na takich ogólnych i szczegółowych zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne – na świadczenie pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, usług budowlanych lub inżynierskich bezpośrednio związanych z infrastrukturą na określonych terytoriach w sektorach, o których mowa w art. 4 ust. 1, określonych na podstawie załącznika II, niezależnie od pochodzenia danych towarów lub technologii, pod warunkiem że wspomniane usługi i pomoc techniczna są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych na określonych terytoriach.

3. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 2 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.

4. Żaden przepis niniejszego artykułu nie ma wpływu na przestrzeganie rozporządzenia (UE) nr 269/2014.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.