Artykuł 5

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 4, 5 i 6 oraz art. 4 ust. 1 i 4 procedura określona w niniejszym artykule ma zastosowanie w przypadku, gdy ESMA przyjmuje decyzje tymczasowe na podstawie art. 48j ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2016/1011.

2. Jeżeli ESMA zdecyduje, że osoba objęta dochodzeniem popełniła naruszenie wymogu przewidzianego w tytule VI rozporządzenia (UE) 2016/1011, oraz przyjmie decyzję tymczasową o nałożeniu środków nadzorczych na podstawie art. 48e tego rozporządzenia, niezwłocznie powiadamia o tej decyzji tymczasowej osobę, której dotyczy ta decyzja.

ESMA określa przynajmniej czterotygodniowy termin, w którym osoba, której dotyczy decyzja tymczasowa, może przekazać swoje uwagi na piśmie na temat decyzji tymczasowej. ESMA nie ma obowiązku uwzględniania pisemnych uwag otrzymanych po upływie tego terminu.

Na wniosek ESMA udziela dostępu do akt sprawy osobie, której dotyczy decyzja tymczasowa. Wchodzące w skład akt sprawy dokumenty, do których przyznano dostęp, wykorzystywane są wyłącznie do celów postępowań sądowych lub administracyjnych dotyczących stosowania rozporządzenia (UE) 2016/1011.

ESMA może również wezwać osobę, której dotyczy decyzja tymczasowa, do udziału w wysłuchaniu. Osoba, której dotyczy decyzja tymczasowa, może korzystać z pomocy wybranego przez siebie pełnomocnika. Wysłuchania nie mają charakteru jawnego.

3. ESMA podejmuje ostateczną decyzję jak najszybciej po podjęciu decyzji tymczasowej.

W przypadku gdy ESMA uzna, po wysłuchaniu osoby, której dotyczy decyzja tymczasowa, że popełniła ona naruszenie wymogu określonego w tytule VI rozporządzenia (UE) 2016/1011, przyjmuje decyzję potwierdzającą, nakładającą co najmniej jeden środek nadzorczy określony w art. 48e rozporządzenia (UE) 2016/1011. ESMA niezwłocznie powiadamia o tej decyzji osobę, której dotyczy decyzja tymczasowa.

4. W przypadku gdy ESMA przyjmie ostateczną decyzję, która nie potwierdza decyzji tymczasowej, decyzję tymczasową uznaje się za uchyloną.