Artykuł 2

1. Kryteria określone w art. 1 nie mają zastosowania do produktów ubocznych należących do CMC 11, o których mowa w części II załącznika II do rozporządzenia (UE) 2019/1009, które są:

a) roztworem macierzystym pochodzącym z reakcji 5(β-metylo-tioetylo)-hydantoiny z węglanem potasu w procesie produkcji metioniny;

b) pozostałościami z przetwarzania i oczyszczania minerałów i rud, jeśli zawierają węglany wapnia, węglany magnezu, siarczany wapnia, tlenek magnezu, sole fosforanowe i/lub rozpuszczalne w wodzie sole potasu, magnezu lub sodu, w łącznej zawartości ponad 60 % suchej masy pozostałości;

c) płynem po destylacji z produkcji metodą Solvaya;

d) wapnem pokarbidowym z produkcji acetylenu;

e) żużlami żelaznymi;

f) substancjami pochodzącymi z przetwarzania koncentratów rudy i obróbki powierzchniowej metali, które zawierają co najmniej 2 % (m/m) dwu- lub trójwartościowych kationów metali przejściowych (cynku (Zn), miedzi (Cu), żelaza (Fe), manganu (Mn) lub kobaltu (Co)) w roztworze;

g) kwasami humusowymi i fulwowymi z procesu odbarwiania wody pitnej.

2. Wartości stężenia promieniotwórczego naturalnie występujących nuklidów promieniotwórczych z szeregu U-238 i Th-232 w produkcie nawozowym UE zawierającym pozostałości z przetwarzania lub oczyszczania osadowych rud fosforanowych zgodnie z ust. 1 lit. b) lub składającym się z takich pozostałości nie mogą przekraczać 1 kBq/kg produktu.

3. Produkt nawozowy UE zawierający produkty uboczne, o których mowa w ust. 1 lit. e) i f), zawiera nie więcej niż:

a) 400 mg/kg suchej masy całkowitego chromu (Cr);

b) 2 mg/kg suchej masy talu (Tl);

c) 600 mg/kg suchej masy wanadu (V).