Artykuł 19

1. Systemy dobrowolne wymagają od podmiotów gospodarczych uczestniczących w systemie stosowania systemu bilansu masy, zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/2001, który umożliwia mieszanie surowców lub paliw różniących się pod względem właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych.

2. Systemy dobrowolne stosują następujące zasady przy wdrażaniu systemu bilansu masy:

a) surowce lub paliwa uważa się za część mieszanki tylko wtedy, gdy są one mieszane w kontenerze, w zakładzie przetwórczym lub logistycznym, w infrastrukturze lub obiekcie do przesyłu lub dystrybucji;

b) różne surowce uważa się za część mieszanki tylko wtedy, gdy należą do tej samej grupy produktów, z wyjątkiem sytuacji, gdy surowiec jest mieszany w celu dalszego przetworzenia;

c) surowce lub paliwa uważa się za część mieszanki tylko wtedy, gdy są one fizycznie wymieszane, chyba że mają te same cechu fizyczne lub należą do tej samej grupy produktów. Jeżeli surowce lub paliwa mają te same cechy fizyczne lub należą do tej samej grupy produktów, muszą być przechowywane w tej samej wzajemnie powiązanej infrastrukturze, w zakładzie przetwórczym lub logistycznym, infrastrukturze lub obiekcie przesyłu lub dystrybucji;

d) paliwa wprowadzone do zakładu logistycznego lub infrastruktury do przesyłu lub dystrybucji, takiej jak sieć gazociągów lub sieć rurociągów paliw ciekłych, przechowywane instalacjach magazynowych skroplonego gazu ziemnego lub innych instalacjach magazynowych, uznaje się za część mieszanki zgodnie z lit. c) tylko wtedy, gdy infrastruktura ta jest wzajemnie powiązana;

e) od podmiotów gospodarczych wymaga się prowadzenia oddzielnych bilansów masy dla surowców i paliw, których nie można uznać za część mieszanki. Niedozwolone jest przenoszenie informacji o właściwościach dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz wielkości tego ograniczania pomiędzy różnymi bilansami masy. Na podstawie lit. a)–c) surowce znajdujące się w instalacjach do produkcji biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy uznaje się za część mieszanki. W związku z tym wymóg prowadzenia oddzielnych bilansów masy nie ma zastosowania do takich obiektów i można prowadzić jeden bilans masy;

f) system bilansu masy zawiera informacje o właściwościach dotyczących zrównoważonego rozwoju i emisji gazów cieplarnianych oraz o ilości surowców i paliw, w tym informacje o ilościach surowców i paliw, w przypadku których nie określono właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i gazów cieplarnianych;

g) jeżeli partia surowca lub paliwa jest dostarczana do podmiotu gospodarczego, który nie uczestniczy w systemie dobrowolnym lub systemie krajowym, dostawę tę należy uwzględnić w bilansie masy poprzez wycofanie równoważnej ilości surowca lub paliwa. Rodzaj paliwa, które ma być wyksięgowane, powinien odpowiadać fizycznemu charakterowi dostarczonego surowca lub paliwa;

h) jeżeli partia paliwa jest wykorzystywana do wypełnienia obowiązku nałożonego na dostawcę paliwa przez państwo członkowskie, uznaje się, że została ona wycofana z mieszanki bilansu masy;

i) jeżeli biopaliwa, biopłyny lub paliwa z biomasy są mieszane z paliwami kopalnymi, informacje na temat właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych przypisanych do mieszanki odpowiadają fizycznemu udziałowi biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy w mieszance. W przypadku biopaliw i biopłynów państwa członkowskie mogą dodatkowo sprawdzić prawdziwość tych informacji zgodnie z art. 23;

j) właściwości dotyczące zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych dla danej partii surowca lub paliwa należy traktować jako zestaw. Jeżeli partie są wycofywane z mieszanki, można im przypisać dowolny zestaw właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju, pod warunkiem że zestawy właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych nie są rozdzielone, a bilans masy zostaje uzyskany w odpowiednim czasie;

k) w stosownych przypadkach, ze względu na przejrzystość, system bilansu masy zawiera informacje o tym, czy udzielono wsparcia na rzecz produkcji paliwa lub prekursora paliwa, a jeżeli tak, to jakiego rodzaju wsparcia udzielono;

l) odpowiedni czas na uzyskania bilansu masy wynosi 12 miesięcy w przypadku producentów biomasy rolniczej i leśnej oraz pierwszych punktów gromadzenia pozyskujących wyłącznie biomasę rolniczą i leśną oraz 3 miesiące w przypadku wszystkich innych podmiotów gospodarczych. Początek i koniec tego okresu powinny być dostosowane do roku kalendarzowego lub, w stosownych przypadkach, do czterech kwartałów roku kalendarzowego. Jako alternatywę dla roku kalendarzowego podmioty gospodarcze mogą również stosować rok gospodarczy, który wykorzystują do celów księgowych, albo inny punkt wyjścia dla okresu bilansu masy, pod warunkiem że wybór ten jest jasno określony i konsekwentnie stosowany. Na koniec okresu bilansu masy przeniesione dane dotyczące zrównoważoności powinny odpowiadać fizycznym zapasom w kontenerze, w zakładzie przetwórczym lub logistycznym, w infrastrukturze lub obiekcie do przesyłu lub dystrybucji;

m) zgodnie z załącznikiem I systemy dobrowolne określają minimalny zestaw właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych, który musi być przekazywany w łańcuchu dostaw, a także inne informacje niezbędne do śledzenia partii. W przypadku paliw ciekłych lub gazowych wprowadzanych do wzajemnie powiązanej infrastruktury i podlegających temu samemu systemowi bilansu masy, partiom wchodzącym do wzajemnie powiązanej infrastruktury i wychodzącym z niej przypisuje się odpowiednie właściwości dotyczące zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Systemy dobrowolne zapewniają również prawidłowe wprowadzanie wszystkich istotnych informacji przez podmioty gospodarcze do unijnej bazy danych.