Artykuł 23

1. Systemy dobrowolne wymagają od podmiotów gospodarczych uczestniczących w systemie stosowania metodyki określonej w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 28 ust. 5 dyrektywy (UE) 2018/2001 przy określaniu udziału biopaliwa i biogazu dla transporcie, pochodzących z biomasy przetwarzanej z paliwami kopalnymi we wspólnym procesie.

2. Podmioty gospodarcze są zobowiązane do dokładnego dokumentowania ilości i rodzajów biomasy wprowadzanej do procesu, jak również ilości biopaliwa i biogazu wytwarzanych z tej biomasy. Zgłoszenia powinny być poparte dowodami, w tym wynikami badań kontrolnych.

3. Częstotliwość przeprowadzania badań kontrolnych, o których mowa w ust. 2, określa się, z uwagi na złożoność i zmienność kluczowych parametrów wspólnego przetwarzania, w taki sposób, aby w każdym momencie zgłaszany udział biopaliw i biogazu odzwierciedlał ich rzeczywisty udział.

4. Podczas przeprowadzania audytów szczególny nacisk należy kłaść na weryfikację spójności między ilościami biomasy wprowadzanej do procesu a ilościami biopaliwa i biogazu, które są rejestrowane jako wyprodukowane z biomasy. W tym celu dokładnie weryfikuje się dowody dostarczone przez podmioty gospodarcze oraz sprawdza wiarygodność zgłoszeń i porównuje je z normami branżowymi. Dokonując takiej oceny, szczególną uwagę zwraca się na metodę badawczą stosowaną przez podmiot gospodarczy, wdrożony system dodatkowych kontroli oraz metodę obliczeniową stosowaną w celu uwzględnienia wyników wszystkich badań przy obliczaniu ostatecznego udziału biopaliw i biogazu. Jako poważną niezgodność audytorzy traktują każde stwierdzone odchylenie w metodzie badawczej lub niedokładność we włączaniu wyników takich badań do ostatecznych wyliczeń przez podmiot gospodarczy.