Artykuł 2

1. System identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia (UE) 2021/2116, funkcjonuje na poziomie działek referencyjnych i zawiera informacje umożliwiające wymianę danych z geoprzestrzennym wnioskiem o przyznanie pomocy, o którym mowa w art. 69 tego rozporządzenia, oraz z systemem monitorowania obszarów, o którym mowa w art. 70 tego rozporządzenia.

2. Do celów niniejszego rozporządzenia „działka referencyjna” oznacza wyznaczony obszar geograficzny z niepowtarzalnym numerem identyfikacyjnym, zarejestrowany w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia (UE) 2021/2116. Działka referencyjna zawiera jednostkę gruntu reprezentującą powierzchnię użytków rolnych, o których mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/2115. W stosownych przypadkach działka referencyjna zawiera również grunty nierolnicze uznane przez państwa członkowskie za kwalifikujące się do otrzymania wsparcia w ramach interwencji obszarowych, o których mowa w art. 65 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2021/2116.

3. Działki referencyjne służą jako podstawa do wspierania beneficjentów w składaniu wniosków geoprzestrzennych w ramach interwencji obszarowych, o których mowa w art. 65 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2021/2116.

4. Państwa członkowskie wyznaczają działki referencyjne w sposób zapewniający, aby każda działka była stabilna w czasie, mierzalna, umożliwiała niepowtarzalną i jednoznaczną lokalizację każdej działki rolnej i jednostki gruntów nierolniczych uznanych przez państwa członkowskie za kwalifikujące się do otrzymania wsparcia w ramach interwencji obszarowych, o których mowa w art. 65 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2021/2116, zadeklarowanych corocznie.

5. Państwa członkowskie zapewniają aktualizację informacji dotyczących wszystkich działek referencyjnych w systemie identyfikacji co najmniej raz na trzy lata. Ponadto państwa członkowskie co roku uwzględniają wszystkie dostępne informacje z wniosku geoprzestrzennego, systemu monitorowania obszarów lub innego wiarygodnego źródła.

6. Państwa członkowskie zapewniają, aby system identyfikacji działek rolnych zawierał informacje niezbędne do pozyskiwania danych istotnych dla prawidłowej sprawozdawczości na temat wskaźników, o których mowa w art. 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2116.

7. W systemie identyfikacji, w odniesieniu do każdej działki referencyjnej państwa członkowskie co najmniej:

a) określają maksymalny kwalifikujący się obszar do celów interwencji obszarowych w ramach systemu zintegrowanego. W celu określenia maksymalnego kwalifikującego się obszaru państwa członkowskie odliczają, w miarę możliwości, niekwalifikujące się elementy z działki poprzez ich wyodrębnienie. Państwa członkowskie określają z wyprzedzeniem kryteria i procedury stosowane do oceny, kwantyfikacji i, w stosownych przypadkach, wyodrębnienia kwalifikujących się i niekwalifikowalnych części działki. Przy określaniu maksymalnego kwalifikującego się obszaru państwa członkowskie mogą ustalić rozsądny margines dla prawidłowej kwantyfikacji w celu uwzględnienia obwodu i stanu działki;

b) identyfikują użytki rolne, o których mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/2115. W stosownych przypadkach państwa członkowskie zapewniają – poprzez wytyczenie – rozróżnienie powierzchni użytków rolnych na gruntach ornych, uprawach trwałych i trwałych użytkach zielonych, w tym w przypadku, gdy tworzą one systemy rolno-leśne na tym obszarze, jak określono zgodnie z art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia;

c) w odniesieniu do trwałych użytków zielonych o rozproszonych niekwalifikujących się elementach oraz w przypadku gdy państwa członkowskie podejmują decyzję o zastosowaniu stałych współczynników zmniejszenia do określenia obszaru uznanego za kwalifikowalny, jak przewidziano w art. 4 ust. 4 lit. b) akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2021/2115, rejestrują wszystkie istotne informacje;

d) uwzględniają elementy lub zobowiązania, które są istotne dla kwalifikowalności interwencji obszarowych i wymogów w zakresie warunkowości i są stabilne w czasie. Informacje te zapisuje się jako atrybuty lub warstwy w systemie identyfikacji działek rolnych i wskazuje się co najmniej następujące elementy:

(i) lokalizacja torfowisk lub terenów podmokłych, w stosownych przypadkach, zgodnie z normą GAEC 2 wymienioną w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2021/2115;

(ii) rodzaj i położenie na działce elementów krajobrazu istotnych dla warunkowości lub interwencji, o których mowa w art. 65 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2021/2116;

e) w stosownych przypadkach lokalizują i określają wielkość elementów krajobrazu zgodnie z normą GAEC 8 wymienioną w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2021/2115, mającą znaczenie dla minimalnego udziału powierzchni użytków rolnych przeznaczonej na obszary lub elementy nieprodukcyjne;

f) określają, czy działki znajdują się na obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, o których mowa w art. 71 rozporządzenia (UE) 2021/2115, lub czy mają zastosowanie specyficzne dla obszaru niedogodności wynikające z niektórych obowiązkowych wymogów, o których mowa w art. 72 tego rozporządzenia;

g) określają, czy działki znajdują się na obszarach Natura 2000, na obszarach objętych dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

1

), czy znajdują się na gruntach rolnych zatwierdzonych do produkcji bawełny zgodnie z art. 37 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2115, na obszarach stanowiących część utrwalonych praktyk lokalnych, o których mowa w art. 4 ust. 3 lit. c) akapit drugi pkt (i) tego rozporządzenia, na obszarach pokrytych trwałymi użytkami zielonymi wyznaczonymi jako wrażliwe pod względem środowiskowym zgodnie z normą GAEC 9 wymienioną w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2021/2115, czy też na obszarach objętych dyrektywą Rady 92/43/EWG (

2

) lub dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (

3

).

8. W przypadku interwencji związanych z leśnictwem wspieranych na podstawie art. 70 i 72 rozporządzenia (UE) 2021/2115 państwa członkowskie mogą ustanowić odpowiednie systemy alternatywne w celu jednoznacznej identyfikacji gruntów objętych wsparciem, w przypadku gdy grunty te są pokryte lasem.

9. System informacji geograficznej funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych zdefiniowanego w dyrektywie 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

4

), który pozwala na wykonanie znormalizowanych pomiarów oraz jednoznaczną identyfikację działek rolnych w zainteresowanych państwach członkowskich. W przypadku gdy stosowane są różne systemy odniesienia za pomocą współrzędnych, systemy te wzajemnie się wykluczają, a każdy z nich zapewnia spójność między informacjami odnoszącymi się do tego samego miejsca.