Artykuł 8

1. W punkcie produkcji, który urzędowo uznano za porażony zgodnie z art. 5 ust. 1, właściwe organy lub podmioty profesjonalne pod urzędowym nadzorem właściwych organów stosują, w celu zwalczenia określonych agrofagów, wszystkie poniższe środki:

a) nie sadzi się ziemniaków przeznaczonych do produkcji bulw ziemniaka przeznaczonych do sadzenia;

b) nie sadzi się ani nie przechowuje roślin wymienionych w załączniku I i przeznaczonych do produkcji roślin przeznaczonych do sadzenia, z wyjątkiem określonych roślin wymienionych w załączniku I pkt 2 lub 3, pod warunkiem że rośliny te po zbiorze zostaną poddane urzędowo zatwierdzonym środkom, o których mowa w załączniku II pkt 1, tak aby nie istniało możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga oraz

c) maszyny czyści się z gleby i pozostałości roślinnych przed wyprowadzeniem lub natychmiast po wyprowadzeniu ich z tego punktu produkcji oraz przed wprowadzeniem do jakiegokolwiek punktu produkcji znajdującego się poza nim, którego nie uznano za porażony zgodnie z art. 5 ust. 1.

2. Jeśli punkty produkcji, które mają być wykorzystywane do produkcji ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do produkcji bulw ziemniaków przeznaczonych do sadzenia, zostaną urzędowo uznane za porażone zgodnie z art. 5 ust. 1, takie punkty produkcji zostają objęte programem kontroli urzędowych mającym na celu zapewnienie, aby określone agrofagi nie rozprzestrzeniły się poza te punkty produkcji.

W programie kontroli urzędowych, o którym mowa w akapicie pierwszym, uwzględnia się, w stosownych przypadkach, wszystkie poniższe elementy:

a) szczególne systemy produkcji i wprowadzania do obrotu roślin żywicielskich określonych agrofagów w danym państwie członkowskim;

b) cechy populacji występujących określonych agrofagów;

c) stosowanie odpornych odmian ziemniaka o najwyższym dostępnym poziomie odporności (wynik odporności 8 lub 9, jak określono w załączniku V pkt 1, jeśli jest dostępny);

d) inne możliwości agronomiczne w zakresie minimalizowania negatywnego wpływu agrofagów, o którym mowa w pkt 1 załącznika III do dyrektywy 2009/128/WE oraz

e) środki opisane w art. 12 ust. 1 lit. b).

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o programie kontroli urzędowych.

3. Stopień odporności odmian ziemniaka oznacza się zgodnie ze standardową tabelą punktacji przedstawioną w załączniku V pkt 1.

Przeprowadzanie testów pod kątem odporności odbywa się zgodnie z protokołem określonym w załączniku V pkt 2.