Załącznik V

1. Środki zwalczania, o których mowa w art. 6 ust. 1, obejmują co najmniej jeden z następujących środków:

a) zastosowanie jako pasza po uprzedniej obróbce cieplnej, która gwarantuje, że nie ma ryzyka przeżycia określonego agrofaga;

b) umieszczenie na urzędowo zatwierdzonym specjalnym składowisku odpadów, na którym nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko przedostania się określonego agrofaga do środowiska, np. poprzez przenikanie na użytki rolne;

c) spalanie;

d) przemysłowe przetworzenie, poprzez bezpośrednie i natychmiastowe przekazanie do zakładu przetwórczego dysponującego urzędowo zatwierdzonymi rozwiązaniami do unieszkodliwiania odpadów, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga, oraz w system oczyszczania i dezynfekcji przynajmniej pojazdów wyjeżdżających;

e) inne środki, pod warunkiem że stwierdzono, iż nie niosą one ze sobą możliwego do zidentyfikowania ryzyka rozprzestrzeniania się określonego agrofaga; o takich środkach i ich uzasadnieniu należy powiadomić Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

Wszelkie pozostałe odpady powstałe w związku z wyżej opisanymi działaniami i w wyniku tych działań należy unieszkodliwić za pomocą urzędowo zatwierdzonych metod, zgodnie z załącznikiem VI.

2. Właściwe wykorzystanie lub unieszkodliwianie określonych roślin uznanych za prawdopodobnie zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. b) odbywa się pod kontrolą właściwego organu zainteresowanego państwa członkowskiego. Właściwy organ zatwierdza następujące sposoby wykorzystania tych określonych roślin i unieszkodliwiania powstałych w wyniku tego wykorzystania odpadów:

a) przeznaczenie bulw do konsumpcji, po zapakowaniu jako gotowe do bezpośredniej dostawy bez konieczności przepakowywania, w miejscu, w którym istnieje możliwość unieszkodliwienia odpadów. Bulwy przeznaczone do sadzenia mogą znajdować się w tym samym miejscu tylko wówczas, jeśli odbywa się to w oddzieleniu lub po oczyszczeniu i dezynfekcji lub

b) przeznaczenie bulw do przemysłowego przetworzenia po bezpośredniej i natychmiastowej dostawie do zakładu przetwórczego, w którym istnieje możliwość unieszkodliwiania odpadów oraz system oczyszczania i dezynfekcji przynajmniej pojazdów wyjeżdżających lub

c) inny sposób wykorzystania lub unieszkodliwienia zatwierdzony przez właściwy organ, pod warunkiem że stwierdzono, iż nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga.

3. Za właściwe metody czyszczenia i dezynfekcji przedmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 3 uznaje się te, w odniesieniu do których stwierdzono, że nie istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga, oraz które są stosowane pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich.

4. Środki, które państwa członkowskie muszą wprowadzić na obszarze wyznaczonym ustalonym zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3, określonych w art. 6 ust. 4, obejmuje środki określone w pkt 4.1 i 4.2:

4.1.

Środki, które należy wprowadzić w miejscach produkcji uznanych za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a):

4.1.1.

W punkcie produkcji uznanym za zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a) wprowadza się wszystkie środki określone w pkt 1, 2 i 3 lub wszystkie środki określone w pkt 4 i 5:

1) w ciągu pierwszych trzech lat uprawy następujących po roku, w którym uznano zakażenie, niszczenie samosiewów określonych roślin oraz zakaz sadzenia określonych roślin, w tym nasion, lub upraw, w przypadku których istnieje możliwe do zidentyfikowania ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga;

2) od czwartego roku następującego po roku, w którym uznano zakażenie, po spełnieniu warunków określonych w pkt 1 oraz pod warunkiem że punkt produkcji uznano za wolny od samosiewów określonych roślin podczas kontroli urzędowych przez co najmniej dwa kolejne lata uprawy poprzedzające sadzenie, zezwala się na produkcję wyłącznie bulw innych niż przeznaczone do sadzenia, a zebrane bulwy poddaje się testom zgodnie z załącznikiem I;

3) po pierwszej produkcji bulw, o których mowa w pkt 2, i po zastosowaniu właściwego zmianowania, które obejmuje co najmniej dwa lata, jeśli mają być uprawiane bulwy przeznaczone do sadzenia, określone rośliny mogą być sadzone w celu produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia albo innej produkcji bulw, a uprawa podlega kontroli zgodnie z art. 3 lub

4) w ciągu pierwszych czterech lat uprawy następujących po roku, w którym uznano zakażenie, niszczenie samosiewów określonych roślin i odłogowanie punktu produkcji lub przeznaczenie go na pastwiska trwałe, stosując częste niskie koszenie lub intensywny wypas;

5) od piątego roku następującego po roku, w którym uznano zakażenie, oraz pod warunkiem że spełniono pkt 1 i że punkt produkcji uznano za wolny od samosiewów określonych roślin podczas kontroli urzędowych prowadzonych przez co najmniej dwa kolejne lata uprawy poprzedzające sadzenie, zezwala się na produkcję bulw przeznaczonych do sadzenia oraz innych bulw, a zebrane bulwy poddaje się testom zgodnie z załącznikiem I.

4.1.2.

We wszystkich innych punktach produkcji w zakażonym miejscu produkcji oraz pod warunkiem że w odniesieniu do każdego roku uprawy właściwy organ ustalił, że wyeliminowano ryzyko występowania samosiewów określonych roślin oraz że określone rośliny zebrane z każdego punktu produkcji zostały poddane testom zgodnie z załącznikiem I, stosuje się następujące środki:

1) w roku uprawy następującym po roku, w którym uznano zakażenie, nie sadzi się żadnych określonych roślin, w tym nasion, albo dopuszcza się sadzenie sadzeniaków ziemniaka w celu produkcji bulw innych niż bulwy przeznaczone wyłącznie do sadzenia;

2) w drugim roku uprawy następującym po roku, w którym uznano zakażenie, sadzi się wyłącznie sadzeniaki ziemniaka lub bulwy przeznaczone do sadzenia urzędowo przebadane pod kątem występowania określonego agrofaga, które zostały wyprodukowane pod kontrolą urzędową w miejscach produkcji innych niż te, o których mowa w pkt 4, w celu produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia albo innych bulw;

3) co najmniej przez trzeci rok uprawy następujący po roku, w którym uznano zakażenie, sadzi się wyłącznie kwalifikowane bulwy przeznaczone do sadzenia lub bulwy przeznaczone do sadzenia, które były uprawiane pod kontrolą urzędową z kwalifikowanych bulw przeznaczonych do sadzenia, w celu produkcji bulw przeznaczonych do sadzenia albo innych bulw;

4) w każdym roku uprawy, o którym mowa w pkt 1, 2 i 3, wprowadza się środki w celu zniszczenia samosiewów określonych roślin, jeśli występują, a w przypadku każdego punktu produkcji określonych roślin zebrane określone rośliny poddaje się testom, o których mowa w załączniku I.

4.1.3.

Niezwłocznie po uznaniu zakażenia zgodnie z art. 5 ust. 5 oraz po pierwszym, następującym bezpośrednio po nim roku uprawy należy odpowiednio oczyścić i zdezynfekować wszystkie maszyny i obiekty magazynowe w miejscu produkcji, związane z produkcją określonej rośliny przy zastosowaniu właściwych metod określonych w pkt 3.

4.1.4.

W przypadku jednostki produkcyjnej pod osłonami, którą uznano za zakażoną zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. a), a w której możliwa jest całkowita wymiana podłoża uprawowego:

1) nie sadzi się żadnych określonych roślin, w tym nasion, o ile nie spełniono następujących warunków:

a) wyeliminowanie określonego agrofaga,

b) usunięcie wszystkich pozostałości roślin żywicielskich,

c) całkowita wymiana podłoża uprawowego oraz oczyszczenie i dezynfekcja tej jednostki produkcyjnej i całego sprzętu,

d) zezwolenie przez właściwe organy na produkcję określonej rośliny;

2) produkcję określonej rośliny przeprowadza się z wykorzystaniem sadzeniaków ziemniaka lub minibulw, lub mikroroślin pozyskanych z poddanych testom źródeł.

4.2.

W obrębie obszaru wyznaczonego, oprócz środków wyszczególnionych w pkt 4.1, państwa członkowskie wprowadzają następujące środki:

1) niezwłocznie po uznaniu zakażenia nakazują czyszczenie i dezynfekcję wszystkich maszyn i urządzeń magazynowych w tych miejscach produkcji, związanych z produkcją określonych roślin, w odpowiedni sposób i przy użyciu właściwych metod zgodnie z pkt 3;

2) niezwłocznie i przez co najmniej trzy lata uprawy po uznaniu zakażenia:

a) zapewniają nadzór właściwych organów nad obiektami, w których są uprawiane, składowane lub znajdują się bulwy, jak również nad miejscami produkcji, w których wykorzystuje się maszyny związane z produkcją określonych roślin w ramach powiązań produkcyjnych umowy;

b) wymagają sadzenia jedynie sadzeniaków ziemniaka lub bulw przeznaczonych do sadzenia uzyskanych pod kontrolą urzędową w przypadku wszystkich określonych roślin uprawianych w tej strefie, a także przeprowadzania testów po zbiorze bulw przeznaczonych do sadzenia uprawianych w miejscach produkcji uznanych za prawdopodobnie zakażone zgodnie z art. 5 ust. 5 lit. b);

c) wymagają, aby zebrane bulwy przeznaczone do sadzenia były oddzielone od innych bulw we wszystkich miejscach produkcji w obrębie obszaru wyznaczonego, lub aby wprowadzony został odpowiedni system czyszczenia i dezynfekcji pomiędzy czynnościami podejmowanymi w odniesieniu do różnych partii bulw;

d) przeprowadzają coroczną kontrolę, o której mowa w art. 3 ust. 1;

3) w razie potrzeby ustanawiają program wymiany wszystkich partii bulw przeznaczonych do sadzenia w określonym czasie.