Artykuł 4

1. Na wniosek osoby będącej posiadaczem karty kwalifikacji kierowcy wydanej przez Ukrainę, o której mowa w art. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia, i korzystającej z tymczasowej ochrony lub odpowiedniej ochrony na mocy prawa krajowego zgodnie z dyrektywą 2001/55/WE i decyzją wykonawczą (UE) 2022/382, państwo członkowskie, w którym osobie tej wydano zezwolenie na pobyt czasowy, lub państwo członkowskie, w którym korzysta ona z odpowiedniej ochrony na mocy prawa krajowego, może:

a) w drodze odstępstwa od pkt 12 załącznika I do dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) umieścić w polu 12 na stronie 2 prawa jazdy danej osoby specjalny tymczasowy kod unijny „95.01(max 06.03.2025)” oznaczający „Kierowca, który według posiadanego świadectwa kompetencji zawodowych spełnia wymagania dotyczące predyspozycji zawodowych – wydanie specjalne ważne tylko przez okres tymczasowej ochrony”, pod warunkiem że osoba ta posiada również prawo jazdy zgodne z unijnym wzorem wydane przez to państwo członkowskie; lub

b) wydać tej osobie kartę kwalifikacji kierowcy ze specjalnym tymczasowym kodem unijnym „95.01(max 06.03.2025)” w polu 10 na stronie 2 tej karty, o którym mowa w art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/59/WE.

Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 2 dyrektywy 2003/59/WE kierowcom korzystającym z ochrony tymczasowej lub odpowiedniej ochrony zgodnie z prawem krajowym i posiadającym kartę kwalifikacji kierowcy wydaną przez Ukrainę na potrzeby drogowego przewozu towarów zezwala się również na wykazanie, że mają kwalifikacje i odbyli szkolenia, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, przez okazanie świadectwa kierowcy, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 (7), jeżeli jest na nim umieszczony unijny kod „95.01” (ważny maksymalnie do dnia 6 marca 2025 r.).

Do celów niniejszego rozporządzenia wydające państwo członkowskie umieszcza unijny kod „95.01(max 06.03.2025)” w sekcji „Uwagi” świadectwa kierowcy, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, jeżeli jego posiadacz spełnia wymogi dotyczące szkolenia i testów oraz minimalne normy sprawności fizycznej i psychicznej, o których mowa w niniejszym artykule.

2. Karty kwalifikacji kierowców i oznaczenia praw jazdy, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b) niniejszego artykułu, oraz świadectwa kierowców, o których mowa w ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu, są wzajemnie uznawane na terytorium Unii. Posiadaczy takich kart kwalifikacji kierowcy, takich praw jazdy oznaczonych specjalnym tymczasowym kodem unijnym „95.01(max 06.03.2025)” lub takich świadectw kierowcy oznaczonych specjalnym tymczasowym kodem unijnym „95.01(max 06.03.2025)” uznaje się za spełniających wymóg obowiązkowej kwalifikacji wstępnej niezbędnej do wykonywania działalności związanej z prowadzeniem pojazdów, określonej w art. 3 dyrektywy 2003/59/WE.

3. Bez uszczerbku dla przyszłych aktów Unii dotyczących czasu trwania ochrony tymczasowej oraz na zasadzie odstępstwa od pkt 4 lit. b) i pkt 11 załącznika I do dyrektywy 2006/126/WE i od pkt 4 lit. b) załącznika II do dyrektywy 2003/59/WE datą wygaśnięcia ważności takich kart kwalifikacji kierowcy lub specjalnego tymczasowego kodu unijnego umieszczonego na prawie jazdy jest dzień 6 marca 2025 r.

Jednak niezależnie od daty umieszczonej na tych dokumentach ich administracyjny okres ważności odpowiada czasowi trwania tymczasowej ochrony w odniesieniu do wysiedleńców z Ukrainy, o którym mowa w art. 4 dyrektywy 2001/55/WE, czasowi trwania odpowiedniej ochrony posiadacza na mocy prawa krajowego, lub okresowi ważności prawa jazdy, w zależności od tego, który z tych okresów upływa wcześniej. Posiadacza informuje się odpowiednio o tym ograniczeniu.

4. Przed wydaniem karty kwalifikacji kierowcy lub umieszczeniem na prawie jazdy lub na świadectwie kierowcy specjalnego tymczasowego kodu unijnego „95.01(max 06.03.2025)”, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie wymagają od posiadacza wydanej przez Ukrainę karty kwalifikacji kierowcy, o której mowa w art. 2 lit. b), uczestnictwa w obowiązkowym szkoleniu uzupełniającym zakończonym testem w celu sprawdzenia, czy poziom wiedzy kierowcy odpowiada poziomowi wymaganemu na podstawie sekcji 1 załącznika I do dyrektywy 2003/59/WE.

Czas trwania obowiązkowego szkolenia uzupełniającego wynosi minimum 35 godzin, a maksimum 60 godzin, w tym co najmniej 2,5 godziny jazdy indywidualnej określonej w pkt 2.1 sekcji 2 załącznika I do dyrektywy 2003/59/WE. Szkolenie takie może się odbyć w formie obowiązkowego szkolenia okresowego, o którym mowa w sekcji 4 załącznika I do dyrektywy 2003/59/WE. W odniesieniu do konkretnych potrzeb szkoleniowych, które trzeba uwzględnić w tym kontekście, należy położyć nacisk na uzyskanie przez kierowcę wiedzy o przepisach rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8).

Na zakończenie tego szkolenia właściwe organy państw członkowskich lub wyznaczona przez nie jednostka poddają kierowcę testowi pisemnemu lub ustnemu lub testowi komputerowemu przeprowadzanemu we wskazanych ośrodkach testowania.

Państwa członkowskie informują Komisję o przepisach krajowych przyjętych zgodnie z niniejszym ustępem przed wydaniem karty kwalifikacji kierowcy lub przed oznaczeniem prawa jazdy, o którym mowa w ust. 1.

5. W przypadku utraty lub kradzieży karty kwalifikacji kierowcy, o której mowa w art. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia, będącej w posiadaniu osoby korzystającej z tymczasowej ochrony lub odpowiedniej ochrony na mocy prawa krajowego zgodnie z dyrektywą 2001/55/WE i decyzją wykonawczą (UE) 2022/382, państwo członkowskie, w którym osobie tej wydano zezwolenie na pobyt czasowy, lub państwo członkowskie, w którym korzysta ona z odpowiedniej ochrony na mocy prawa krajowego, może zweryfikować, na wniosek tej osoby, w tym u właściwych organów Ukrainy, czy osoba ta jest posiadaczem ważnego certyfikatu kompetencji zawodowych wydanego przez Ukrainę zgodnie z jej przepisami krajowymi i czy nie jest ona w posiadaniu dokumentu oznaczonego lub wydanego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu przez inne państwo członkowskie.

Po przeprowadzeniu takiej weryfikacji dane państwo członkowskie może wydać kartę kwalifikacji kierowcy lub umieścić na prawie jazdy lub na świadectwie kierowcy specjalny tymczasowy kod unijny „95.01(max 06.03.2025)”, zgodnie z procedurami określonymi w ust. 1–4.

6. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie posiada prawa jazdy zgodnego z unijnym wzorem, wydanego przez państwo członkowskie, państwa członkowskie wymagają przeprowadzenia badania sprawdzającego minimalne normy sprawności fizycznej i psychicznej do kierowania pojazdami, zgodnie z prawem krajowym przyjętym w celu transpozycji załącznika III do dyrektywy 2006/126/WE, zanim wydadzą kartę kwalifikacji kierowcy lub umieszczą specjalny tymczasowy kod unijny na świadectwie kierowcy zgodnie z niniejszym artykułem.

7. Po upływie czasu stosowania w odniesieniu do wysiedleńców z Ukrainy, o którym mowa w art. 4 dyrektywy 2001/55/WE, karty kwalifikacji kierowcy, świadectwa kierowcy wydane przez państwa członkowskie oraz specjalny tymczasowy kod unijny umieszczony na prawie jazdy zgodnie z niniejszym artykułem stają się nieważne.