Artykuł 6

1. W przypadku gdy osoba korzystająca z tymczasowej ochrony lub odpowiedniej ochrony na mocy prawa krajowego zgodnie z dyrektywą 2001/55/WE i decyzją wykonawczą (UE) 2022/382 zgłosi zagubienie lub kradzież swojego prawa jazdy, państwo członkowskie, w którym osobie tej wydano zezwolenie na pobyt czasowy, lub państwo członkowskie, w którym korzysta ona z odpowiedniej ochrony na mocy prawa krajowego, może zweryfikować na wniosek tej osoby, w tym u właściwych organów Ukrainy, uprawnienia do kierowania pojazdami nabyte przez tę osobę zgodnie z przepisami obowiązującymi na Ukrainie oraz czy żadne inne państwo członkowskie nie wydało już tej osobie prawa jazdy zgodnie z niniejszym artykułem, w szczególności w celu upewnienia się, że prawo jazdy nie zostało ograniczone, zawieszone lub cofnięte.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 6 dyrektywy 2006/126/WE, po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, państwo członkowskie może wydać zainteresowanej osobie prawo jazdy tej samej kategorii lub tych samych kategorii w oparciu o unijny wzór określony w załączniku I do dyrektywy 2006/126/WE. W takim przypadku na zasadzie odstępstwa od pkt 12 załącznika I do dyrektywy 2006/126/WE, państwa członkowskie umieszczają w prawie jazdy specjalny tymczasowy kod unijny „99.01(max 06.03.2025)” w polu 12, oznaczający „Wydanie specjalne ważne tylko przez okres tymczasowej ochrony (zagubione lub skradzione prawo jazdy UA)”.

Po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, a przed wydaniem prawa jazdy, o którym mowa w niniejszym ustępie, w odniesieniu do kategorii AM, A1, A2, A, B, B1 i BE państwa członkowskie mogą wymagać wykonania badania sprawdzającego minimalne normy sprawności fizycznej i psychicznej do kierowania pojazdami, zgodnie z prawem krajowym przyjętym w celu transpozycji załącznika III do dyrektywy 2006/126/WE.

Po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, a przed wydaniem prawa jazdy, o którym mowa w niniejszym ustępie, w odniesieniu do kategorii C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 i D1E państwa członkowskie wymagają wykonania badania sprawdzającego minimalne normy sprawności fizycznej i psychicznej do kierowania pojazdami, zgodnie z prawem krajowym przyjętym w celu transpozycji załącznika III do dyrektywy 2006/126/WE.

3. Prawo jazdy, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, jest wzajemnie uznawane w Unii. Bez uszczerbku dla przyszłych aktów Unii dotyczących czasu trwania ochrony tymczasowej, na zasadzie odstępstwa od pkt 4 lit. b) i pkt 11 załącznika I do dyrektywy 2006/126/WE datą wygaśnięcia ważności takiego prawa jazdy jest dzień 6 marca 2025 r. Jednak niezależnie od daty umieszczonej na takim prawie jazdy jego administracyjny okres ważności odpowiada czasowi trwania tymczasowej ochrony w odniesieniu do wysiedleńców z Ukrainy, o którym mowa w art. 4 dyrektywy 2001/55/WE, lub czasowi trwania tymczasowej ochrony lub odpowiedniej ochrony posiadacza na mocy prawa krajowego, w zależności od tego, który z tych okresów upływa wcześniej. Posiadacza informuje się odpowiednio o tym ograniczeniu.

4. Jeżeli weryfikacja, o której mowa w ust. 1, nie jest możliwa, dane państwo członkowskie nie wydaje prawa jazdy, o którym mowa w ust. 2. W takim przypadku państwo członkowskie może wydać zainteresowanej osobie, zgodnie ze swoim prawem krajowym, prawo jazdy ważne wyłącznie na jego terytorium. Takie prawo jazdy musi różnić się od wzoru określonego w załączniku I do dyrektywy 2006/126/WE.

5. Po upływie czasu stosowania ochrony tymczasowej w odniesieniu do wysiedleńców z Ukrainy, o którym mowa w art. 4 dyrektywy 2001/55/WE, prawa jazdy wydane przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszym artykułem stają się nieważne.