Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1455 z dnia 11 kwietnia 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogu w zakresie funduszy własnych, któremu podlegają firmy inwestycyjne, opartego na stałych kosztach pośrednich
Artykuł 1
W mocyObliczanie wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich
1. Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 „dane liczbowe wynikające z mających zastosowanie standardów rachunkowości” odnoszą się do danych liczbowych zawartych w najnowszym zbadanym rocznym sprawozdaniu finansowym firmy inwestycyjnej po podziale zysków lub w rocznym sprawozdaniu finansowym, w przypadku gdy firma inwestycyjna nie jest zobowiązana do poddania sprawozdania finansowego badaniu.
2. Jeżeli najnowsze zbadane sprawozdanie finansowe firmy nie obejmuje okresu dwunastu miesięcy, firma inwestycyjna dzieli kwoty uwzględnione w tym sprawozdaniu przez liczbę miesięcy odzwierciedlonych w tym sprawozdaniu finansowym, a następnie mnoży uzyskany wynik przez dwanaście, aby uzyskać kwotę odpowiadającą okresowi jednego roku.
3. Do celów art. 13 ust. 4 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia (UE) 2019/2033 udziały pracowników, dyrektorów i partnerów w zyskach oblicza się na podstawie zysku netto.
4. Do celów art. 13 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2019/2033 uznaje się, że premie pracownicze i inne wynagrodzenia zależą od zysku netto firmy inwestycyjnej w danym roku, jeżeli spełnione są oba poniższe warunki:
a) premie pracownicze lub inne wynagrodzenia podlegające odliczeniu zostały już wypłacone pracownikom w roku poprzedzającym rok wypłaty lub wypłata premii pracowniczych lub innych wynagrodzeń pracownikom nie będzie miała wpływu na sytuację kapitałową firmy w roku wypłaty;
b) w odniesieniu do roku bieżącego i lat przyszłych firma nie jest zobowiązana do przyznania lub przydzielenia dalszych premii lub innych płatności w formie wynagrodzenia, chyba że w danym roku osiągnie zysk netto.
5. W przypadku gdy osoby trzecie, w tym agenci, poniosły w imieniu firmy inwestycyjnej koszty stałe, których nie uwzględniono jeszcze w łącznych kosztach w rocznym sprawozdaniu finansowym, o którym mowa w ust. 1, takie koszty stałe dodaje się do całkowitych kosztów firmy inwestycyjnej. Jeżeli dostępny jest podział kosztów osoby trzeciej, firma inwestycyjna dodaje do kwoty odzwierciedlającej łączne koszty jedynie tę część przedmiotowych kosztów stałych, która dotyczy firmy inwestycyjnej. Jeżeli taki podział nie jest dostępny, firma inwestycyjna dodaje do kwoty odzwierciedlającej łączne koszty jedynie swój udział w kosztach osoby trzeciej, który wynika z biznesplanu firmy inwestycyjnej.
6. Oprócz pozycji do odliczenia, o których mowa w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/2033, od łącznych kosztów odlicza się również następujące pozycje, jeżeli są one uwzględnione w łącznych kosztach zgodnie z odpowiednimi standardami rachunkowości:
a) opłaty, opłaty za usługi brokerskie i inne należności uiszczane na rzecz kontrahentów centralnych, giełd i innych systemów obrotu oraz pośredników w celu realizacji, rejestracji lub rozliczenia transakcji, jedynie w przypadku, gdy są one bezpośrednio przenoszone na klientów i od nich pobierane. Nie obejmują one opłat ani innych należności niezbędnych do utrzymania członkostwa lub wypełnienia w inny sposób zobowiązań finansowych związanych z podziałem strat wobec kontrahentów centralnych, giełd i innych systemów obrotu;
b) odsetki wypłacone klientom od ich środków pieniężnych, w przypadku gdy nie ma żadnego obowiązku wypłacenia takich odsetek;
c) wydatki z tytułu podatków, w przypadku gdy są one należne od rocznych zysków firmy inwestycyjnej;
d) straty z tytułu obrotu instrumentami finansowymi na własny rachunek;
e) płatności związane z umowami o przeniesieniu zysków i strat na podstawie umowy, zgodnie z którymi po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego firma inwestycyjna jest zobowiązana do przekazania swojego rocznego wyniku do jednostki dominującej;
f) wpłaty na rzecz funduszu ogólnego ryzyka bankowego zgodnie z art. 26 ust. 1 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (3);
g) koszty związane z pozycjami, które odliczono już od funduszy własnych zgodnie z art. 36 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Oprócz pozycji wymienionych w akapicie pierwszym animatorzy rynku w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (4) mogą również odliczyć następującą kwotę (A):
A = B – 4 × C, gdzie:
B
=
opłaty transakcyjne uiszczane przez animatora rynku z tytułu transakcji, w odniesieniu do których animator rynku prowadzi działalność animatora rynku (kwota roczna), jeżeli opłat tych nie przeniesiono bezpośrednio na klientów i nie pobrano ich od klientów;
C
=
opłaty transakcyjne, które zostałyby poniesione w celu sprzedaży portfela papierów wartościowych odpowiadającego największej puli papierów wartościowych według stanu na koniec dnia, posiadanych przez animatora rynku do celów animowania rynku, w poprzednim roku.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.