Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1519 z dnia 5 maja 2022 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 w odniesieniu do wymogów mających zastosowanie do produktów nawozowych UE zawierających związki będące inhibitorami oraz dalszego przetwarzania produktu pofermentacyjnego
Załącznik II
W mocyW części II załącznika II do rozporządzenia (UE) 2019/1009 wprowadza się następujące zmiany:
1) w sekcji „CMC 1” wprowadza się następujące zmiany:
a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2.
Wszystkie substancje wchodzące w skład produktu nawozowego UE, samodzielnie lub jako składnik mieszaniny, z wyjątkiem polimerów, zostały uprzednio zarejestrowane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (*), w dokumentacji zawierającej:
a) informacje przewidziane w załącznikach VI, VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,
b) raport bezpieczeństwa chemicznego na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, obejmujący zastosowanie jako produkt nawozowy,
o ile nie zostało to wyraźnie objęte jednym ze zwolnień z obowiązku rejestracji przewidzianych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 lub w pkt 6, 7, 8, 9 lub 10 (tylko dla tlenku magnezu) załącznika V do tego rozporządzenia.
(*) W przypadku substancji odzyskanej w Unii Europejskiej warunek ten jest spełniony, jeżeli substancja jest taka sama, w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, jak substancja zarejestrowana w dokumentacji zawierającej wskazane tu informacje oraz jeżeli producent produktu nawozowego ma dostęp do informacji, o których mowa w art. 2 ust. 7 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.”;"
b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4.
W przypadku gdy substancja lub jedna z substancji w mieszaninie ma poprawiać mechanizm uwalniania składników pokarmowych produktu nawozowego UE przez opóźnianie lub zatrzymywanie działania określonych grup mikroorganizmów lub enzymów, substancja ta jest związkiem będącym inhibitorem nitryfikacji, denitryfikacji lub ureazy, i zastosowanie mają następujące przepisy:
a) Związek będący inhibitorem nitryfikacji hamuje biologiczne utlenianie azotu amonowego (NH3-N) zawartego w danym produkcie nawozowym UE do azotu azotynowego (NO2
-), spowalniając w ten sposób tworzenie się azotu azotanowego (NO3
-).
Szybkość utleniania azotu amonowego (NH3-N) mierzy się za pomocą jednego z poniższych sposobów:
(i) zanikanie azotu amonowego (NH3-N);
(ii) tworzenie się azotu azotynowego (NO2
-) i azotu azotanowego (NO3
-) łącznie w odniesieniu do czasu.
W porównaniu z próbką kontrolną, do której nie został dodany związek będący inhibitorem nitryfikacji, próbka gleby zawierająca związek będący inhibitorem nitryfikacji wykazuje przy przedziale ufności na poziomie 95 % spadek szybkości utleniania azotu amonowego (NH3-N) na poziomie 20 % na podstawie analizy przeprowadzonej 14 dni po zastosowaniu.
Związek będący inhibitorem nitryfikacji musi być obecny w danym produkcie nawozowym UE w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń, który zapewnia osiągnięcie takiej redukcji.
Co najmniej 50 % całkowitej zawartości azotu (N) w produkcie nawozowym UE stanowi azot (N) amonowy (NH4
+) i mocznikowy (CH4N2O).
b) Związek będący inhibitorem denitryfikacji hamuje tworzenie się podtlenku azotu (N2O) zawartego w danym produkcie nawozowym UE przez spowalnianie lub blokowanie przekształcania się azotu azotanowego (NO3
-) w azot gazowy (N2) bez wpływania na proces nitryfikacji opisany w PFC 5(A).
W porównaniu z próbką kontrolną, do której nie został dodany związek będący inhibitorem denitryfikacji, test in vitro zawierający związek będący inhibitorem denitryfikacji wykazuje przy przedziale ufności na poziomie 95 % spadek szybkości uwalniania podtlenku azotu (N2O) na poziomie 20 % na podstawie analizy przeprowadzonej 14 dni po zastosowaniu.
Związek będący inhibitorem denitryfikacji musi być obecny w danym produkcie nawozowym UE w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń, który zapewnia osiągnięcie takiej redukcji.
c) Związek będący inhibitorem ureazy hamuje hydrolityczne działanie enzymu ureazy na mocznik (CH4N2O) zawarty w danym produkcie nawozowym UE, ukierunkowane przede wszystkim na ograniczenie ulatniania się amoniaku.
W porównaniu z próbką kontrolną, do której nie został dodany związek będący inhibitorem ureazy, test in vitro zawierający związek będący inhibitorem ureazy wykazuje przy przedziale ufności na poziomie 95 % spadek szybkości hydrolizy mocznika (CH4N2O) na poziomie 20 % na podstawie analizy przeprowadzonej 14 dni po zastosowaniu.
Związek będący inhibitorem ureazy musi być obecny w danym produkcie nawozowym UE w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń, który zapewnia osiągnięcie takiej redukcji.
Co najmniej 50 % całkowitej zawartości azotu (N) w produkcie nawozowym UE stanowi azot (N) mocznikowy (CH4N2O).”;
2) w sekcji „CMC 3” pkt 1 lit. d) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
dodatek spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt 2 oraz”;
3) w sekcji „CMC 4” wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt 1 lit. b) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
dodatek spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt 2 oraz”;
b) dodaje się pkt 3a, 3b, 3c i 3d w brzmieniu:
„3a.
Produkt nawozowy UE może zawierać stałą lub płynną frakcję otrzymaną w drodze mechanicznego oddzielenia produktu pofermentacyjnego zgodnego z pkt 1–3.
3b. Produkt nawozowy UE może zawierać produkt pofermentacyjny zgodny z pkt 1–3 lub frakcję zgodną z pkt 3a, z których usunięto całość lub część rozpuszczalnego amonu lub fosforanu w celu odzyskania azotu lub fosforu, bez zamiaru innej modyfikacji produktu pofermentacyjnego lub frakcji.
3c. Produkt nawozowy UE może zawierać produkt pofermentacyjny zgodny z pkt 1–3 lub pkt 3b, a także frakcję zgodną z pkt 3a, które zostały poddane jedynie fizycznemu przetworzeniu w celu usunięcia wody bez zamiaru innej modyfikacji produktu pofermentacyjnego lub frakcji.
3d. Można stosować dodatki niezbędne do przetworzenia produktu pofermentacyjnego lub frakcji zgodnie z pkt 3a, 3b i 3c, pod warunkiem że:
a) dodatek spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt2;
b) stężenie dodatków niezbędnych w każdym z procesów nie przekracza 5 % masy produktu pofermentacyjnego lub frakcji wykorzystanych jako wsad w danym procesie.”;
c) w pkt 4 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„Produkt pofermentacyjny lub frakcja, o których mowa w pkt 3a, 3b i 3c, muszą spełniać co najmniej jedno z następujących kryteriów stabilności:”;
4) w sekcji „CMC 5” wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt 1 lit. d) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
dodatek spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt 2 oraz”;
b) dodaje się pkt 3a, 3b, 3c i 3d w brzmieniu:
„3a.
Produkt nawozowy UE może zawierać stałą lub płynną frakcję otrzymaną w drodze mechanicznego oddzielenia produktu pofermentacyjnego zgodnego z pkt 1–3.
3b. Produkt nawozowy UE może zawierać produkt pofermentacyjny zgodny z pkt 1–3 lub frakcję zgodną z pkt 3a, z których usunięto całość lub część rozpuszczalnego amonu lub fosforanu w celu odzyskania azotu lub fosforu, bez zamiaru innej modyfikacji produktu pofermentacyjnego lub frakcji.
3c. Produkt nawozowy UE może zawierać produkt pofermentacyjny zgodny z pkt 1–3 lub pkt 3b, a także frakcję zgodną z pkt 3a, które zostały poddane jedynie fizycznemu przetworzeniu w celu usunięcia wody bez zamiaru innej modyfikacji produktu pofermentacyjnego lub frakcji.
3d. Można stosować dodatki niezbędne do przetworzenia produktu pofermentacyjnego lub frakcji zgodnie z pkt 3a, 3b i 3c, pod warunkiem że:
a) dodatek spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt2;
b) stężenie dodatków niezbędnych w każdym z procesów nie przekracza 5 % masy produktu pofermentacyjnego lub frakcji wykorzystanych jako wsad w danym procesie.”;
c) pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4.
Produkt pofermentacyjny lub frakcja, o których mowa w pkt 3a, 3b i 3c zawierają nie więcej niż 6 mg/kg suchej masy PAH16
(**).
(**) Suma naftalenu, acenaftylenu, acenaftenu, fluorenu, fenantrenu, antracenu, fluorantenu, pirenu, benzo[a]antracenu, chryzenu, benzo[b]fluorantenu, benzo[k]fluorantenu, benzo[a]pirenu, indeno[1,2,3-cd]pirenu, dibenzo[a,h]antracenu oraz benzo[g,h,i]perylenu.”;"
d) w pkt 5 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„Produkt pofermentacyjny lub frakcja, o których mowa w pkt 3a, 3b i 3c, zawierają:”,
e) w pkt 6 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„Produkt pofermentacyjny lub frakcja, o których mowa w pkt 3a, 3b i 3c, muszą spełniać co najmniej jedno z następujących kryteriów stabilności:”;
5) w sekcji „CMC 6” pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2.
Wszystkie substancje wchodzące w skład produktu nawozowego UE, samodzielnie lub jako składnik mieszaniny, muszą spełniać wymóg określony w CMC 1 pkt 2.”;
6) w sekcji „CMC 11” pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2.
Produkty uboczne spełniają wymóg określony w CMC 1 pkt 2.”;
7) w sekcji „CMC 12” pkt 13 otrzymuje brzmienie:
„13.
Wytrącone sole fosforanowe i produkty pochodne spełniają wymóg określony w CMC 1 pkt 2.”;
8) w sekcji „CMC 13” pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„8.
Materiały utleniane termicznie lub produkty pochodne spełniają wymóg określony w CMC 1 pkt 2.”;
9) w sekcji „CMC 14” wprowadza się następujące zmiany:
a) uchyla się pkt 3 lit. c);
b) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„7.
Materiały uzyskane w wyniku pirolizy i zgazowania spełniają wymóg określony w CMC 1 pkt 2.”;
10) w sekcji „CMC 15” pkt 10 otrzymuje brzmienie:
„10.
Materiał o wysokiej czystości spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt 2.”;
(*) W przypadku substancji odzyskanej w Unii Europejskiej warunek ten jest spełniony, jeżeli substancja jest taka sama, w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, jak substancja zarejestrowana w dokumentacji zawierającej wskazane tu informacje oraz jeżeli producent produktu nawozowego ma dostęp do informacji, o których mowa w art. 2 ust. 7 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.”;
(**) Suma naftalenu, acenaftylenu, acenaftenu, fluorenu, fenantrenu, antracenu, fluorantenu, pirenu, benzo[a]antracenu, chryzenu, benzo[b]fluorantenu, benzo[k]fluorantenu, benzo[a]pirenu, indeno[1,2,3-cd]pirenu, dibenzo[a,h]antracenu oraz benzo[g,h,i]perylenu.”;”
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.