Artykuł 4

1. Stronę kontrahenta kontraktu pochodnego, o której mowa w polach 17–19 w tabeli 1 w załączniku, określa się w chwili zawarcia kontraktu pochodnego

zgodnie z ust. 2–13 .

2. W przypadku opcji i opcji na swapy za kupującego uznaje się kontrahenta, który ma prawo wykonania opcji, a za sprzedającego – kontrahenta, który wystawia opcję i otrzymuje premię opcyjną.

3. W przypadku kontraktów terminowych typu forward dotyczących walut kontrahenta 1 uznaje się za płatnika albo za odbiorcę „nogi” 1, a w przypadku „nogi” 2 przeciwnie. Kontrahent 2 wypełnia pola 18 i 19 w tabeli 1 wartościami przeciwnymi w stosunku do wartości podanych przez kontrahenta 1.

4. W przypadku swapów dotyczących walut, w ramach których ma miejsce wielokrotna wymiana walut, każdy kontrahent w odniesieniu do obu „nóg” transakcji jest uznawany za płatnika albo za odbiorcę tej „nogi” transakcji w oparciu o wymianę walut, która ma miejsce w terminie najbliższym dacie wygaśnięcia transakcji.

5. W przypadku kontraktów terminowych typu forward innych niż kontrakty terminowe typu forward dotyczące walut oraz w przypadku kontraktów terminowych typu future za kupującego uznaje się kontrahenta nabywającego dany instrument, a za sprzedającego – kontrahenta sprzedającego dany instrument.

6. W przypadku kontraktów finansowych na transakcje różnicowe oraz kontraktów typu spread bet za sprzedającego uznaje się kontrahenta, który realizuje krótką sprzedaż w ramach kontraktu, a za kupującego – kontrahenta, który realizuje długą sprzedaż w ramach kontraktu.

7. W przypadku swapów dotyczących dywidend za kupującego uznaje się kontrahenta, który otrzymuje kwoty stanowiące równowartość wypłacanych dywidend, a za sprzedającego – kontrahenta, który wypłaca kwoty stanowiące równowartość wypłacanych dywidend.

8. W przypadku swapów dotyczących papierów wartościowych innych niż swapy dotyczące dywidend kontrahenta 1 uznaje się za płatnika albo za odbiorcę „nogi” 1, a w przypadku „nogi” 2 przeciwnie. Kontrahent 2 wypełnia pola 18 i 19 w tabeli 1 wartościami przeciwnymi w stosunku do wartości podanych przez kontrahenta 1.

9. W przypadku swapów dotyczących stóp procentowych lub wskaźników inflacji, w tym swapów walutowych, kontrahenta 1 uznaje się za płatnika albo za odbiorcę „nogi” 1, a w przypadku „nogi” 2 przeciwnie. Kontrahent 2 wypełnia pola 18 i 19 w tabeli 1 wartościami przeciwnymi w stosunku do wartości podanych przez kontrahenta 1.

10. W przypadku instrumentów pochodnych dotyczących przeniesienia ryzyka kredytowego, z wyjątkiem opcji i opcji na swapy, za kupującego uznaje się kontrahenta, który kupuje ochronę, a za sprzedającego – kontrahenta, który sprzedaje ochronę.

11. W przypadku swapów dotyczących towarów kontrahenta 1 uznaje się za płatnika albo za odbiorcę „nogi” 1, a w przypadku „nogi” 2 przeciwnie. Kontrahent 2 wypełnia pola 18 i 19 w tabeli 1 wartościami przeciwnymi w stosunku do wartości podanych przez kontrahenta 1.

12. W przypadku kontraktów terminowych typu forward na walutę kontrahenta 1 uznaje się za płatnika albo za odbiorcę „nogi” 1, a w przypadku „nogi” 2 przeciwnie. Kontrahent 2 wypełnia pola 18 i 19 w tabeli 1 wartościami przeciwnymi w stosunku do wartości podanych przez kontrahenta 1.

13. W przypadku instrumentów pochodnych dotyczących wariancji, zmienności i korelacji, kontrahenta czerpiącego zysk ze wzrostu ceny instrumentu bazowego uznaje się za kupującego, a kontrahenta czerpiącego zysk ze spadku ceny instrumentu bazowego uznaje się za sprzedającego.