Artykuł 7

1. Kontrahenci zgłaszają kontrakty pochodne z wykorzystaniem unikatowych identyfikatorów transakcji wygenerowanych zgodnie z ust. 2, 3 i 5.

2. Kontrakt pochodny zgłaszany na poziomie transakcji albo na poziomie pozycji określa się z wykorzystaniem unikatowego identyfikatora transakcji (UTI) zgodnego z normą ISO 23897 w polu 1 w tabeli 2 w załączniku. UTI składa się z LEI podmiotu, który wygenerował ten UTI, po którym następuje kod zawierający maksymalnie 32 znaki, który jest niepowtarzalny na poziomie podmiotu generującego.

3. Kontrahenci ustalają podmiot odpowiedzialny za wygenerowanie unikatowego identyfikatora transakcji zgodnie z poniższym:

a) w przypadku rozliczonych kontraktów pochodnych innych niż kontrakty pochodne między dwoma CCP, unikatowy identyfikator transakcji generuje w miejscu rozliczenia transakcji CCP dla członka rozliczającego. W przypadku transakcji, której kontrahentem nie jest CCP, członek rozliczający generuje dla swojego kontrahenta inny unikatowy identyfikator transakcji;

b) w przypadku centralnie wykonanych, lecz nierozliczonych centralnie kontraktów pochodnych unikatowy identyfikator transakcji generuje dla swojego członka system, w którym wykonano transakcję;

c) w przypadku kontraktów pochodnych innych niż te, o których mowa w lit. a) i b), jeżeli którykolwiek z kontrahentów podlega wymogom dotyczącym zgłaszania w państwie trzecim, UTI generuje się zgodnie z zasadami jurysdykcji kontrahenta, który musi najpierw spełnić te wymogi dotyczące zgłaszania.

W przypadku gdy kontrahent podlegający obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 musi najpierw spełnić wymogi dotyczące zgłaszania, podmiotem odpowiedzialnym za wygenerowanie UTI jest:

(i) w przypadku kontraktów pochodnych centralnie potwierdzonych za pomocą środków elektronicznych – platforma odpowiedzialna za potwierdzanie warunków transakcji w miejscu potwierdzenia;

(ii) w przypadku wszystkich innych kontraktów pochodnych podmiot odpowiedzialny za wygenerowanie UTI uzgadniają kontrahenci. Jeżeli kontrahenci nie poczynią takiego uzgodnienia, za wygenerowanie odpowiada kontrahent, którego LEI – po posortowaniu identyfikatorów kontrahentów według znaków identyfikatorów ułożonych w odwróconym porządku – jest pierwszy.

Jeżeli obowiązujące przepisy odpowiedniego państwa trzeciego przewidują taki sam termin na zgłoszenie, jak termin mający zastosowanie do kontrahenta podlegającego obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 na podstawie art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 648/2012, podmiot odpowiedzialny za wygenerowanie UTI uzgadniają kontrahenci.

Jeżeli kontrahenci nie poczynią takiego uzgodnienia, a kontrakt pochodny został centralnie potwierdzony za pomocą środków elektronicznych, UTI generuje platforma odpowiedzialna za potwierdzanie warunków transakcji w miejscu potwierdzenia.

W przypadku gdy UTI nie może zostać wygenerowany przez platformę odpowiedzialną za potwierdzanie warunków transakcji w miejscu potwierdzenia, a informacje szczegółowe dotyczące kontraktu pochodnego muszą zostać zgłoszone do jednego repozytorium transakcji, za wygenerowanie UTI odpowiedzialne jest to repozytorium transakcji.

W przypadku gdy UTI nie może zostać wygenerowany przez repozytorium transakcji, do którego zgłoszono informacje szczegółowe dotyczące kontraktu pochodnego, za wygenerowanie odpowiada kontrahent, którego LEI – po posortowaniu identyfikatorów kontrahentów według znaków ułożonych w odwróconym porządku – jest pierwszy;

d) w przypadku kontraktów pochodnych innych niż te, o których mowa w lit. a), b) i c), które zostały centralnie potwierdzone za pomocą środków elektronicznych, UTI jest generowany przez platformę odpowiedzialną za potwierdzanie warunków transakcji w miejscu potwierdzenia;

e) w przypadku wszystkich kontraktów pochodnych innych niż te, o których mowa w lit. a)–d), stosuje się, co następuje:

(i) w przypadku gdy kontrahenci finansowi zawierają kontrakt pochodny z kontrahentami niefinansowymi, UTI generują kontrahenci finansowi;

(ii) w przypadku gdy kontrahenci niefinansowi, którzy przekroczyli próg wiążący się z obowiązkiem rozliczania, zawierają kontrakt pochodny z kontrahentami niefinansowymi, którzy nie przekroczyli tego progu, UTI generują ci kontrahenci niefinansowi, którzy przekroczyli próg wiążący się z obowiązkiem rozliczania;

(iii) w przypadku wszystkich kontraktów pochodnych innych niż te, o których mowa w pkt (i) i (ii), podmiot odpowiedzialny za wygenerowanie UTI uzgadniają kontrahenci. Jeżeli kontrahenci nie poczynią takiego uzgodnienia, za wygenerowanie odpowiada kontrahent, którego LEI – po posortowaniu identyfikatorów kontrahentów według znaków identyfikatorów ułożonych w odwróconym porządku – jest pierwszy.

4. Kontrahent generujący UTI przekazuje UTI drugiemu kontrahentowi w odpowiednim czasie i nie później niż o godz. 10:00 uniwersalnego czasu koordynowanego w dniu roboczym następującym po dacie zawarcia kontraktu pochodnego.

5. Niezależnie od ust. 3 obowiązek wygenerowania UTI może zostać delegowany do innego podmiotu niż ten określony zgodnie z ust. 3. Podmiot generujący UTI musi spełniać wymogi określone w ust. 2 i 4.