Artykuł 2

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 1, jeżeli instytucja uwzględnia pozycję w instrumencie opartym na jednorodnym indeksie jako pojedynczy czynnik ryzyka w swoim modelu pomiaru ryzyka, instytucja może przyporządkować czynnik ryzyka zgodnie z metodyką określoną w ust. 2.

Do celów niniejszego artykułu „jednorodny indeks” oznacza indeks, którego skład ma jedną z następujących form:

a) akcje lub inne indeksy składające się wyłącznie z akcji;

b) obligacje lub inne indeksy składające się wyłącznie z obligacji;

c) swapy ryzyka kredytowego lub inne indeksy składające się wyłącznie ze swapów ryzyka kredytowego;

d) towary lub inne indeksy składające się wyłącznie z towarów.

2. Horyzont płynnościowy pojedynczego czynnika ryzyka modelującego instrument oparty na jednorodnym indeksie, o którym mowa w ust. 1, instytucja może ustalić w następujący sposób:

a) instytucja przyporządkowuje czynnik ryzyka do szerokiej kategorii czynników ryzyka ujętej w tabeli 2 w art. 325bd rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która odpowiada kategorii odpowiedniej dla składu jednorodnego indeksu;

b) instytucja stosuje ogólną metodykę określoną w art. 1 odrębnie w odniesieniu do każdego ze składników jednorodnego indeksu, aby ustalić ich odpowiednie horyzonty płynnościowe;

c) instytucja oblicza średnią ważoną horyzontów płynnościowych ustalonych zgodnie z lit. b) na podstawie wagi każdego składnika w indeksie;

d) horyzontem płynnościowym czynnika ryzyka modelującego instrument oparty na jednorodnym indeksie jest najkrótszy horyzont płynnościowy dla podkategorii składników indeksu, który jest co najmniej równy średniej ważonej, o której mowa w lit. c).

Do celów lit. a) czynnik ryzyka instrumentu opartego na jednorodnym indeksie o składzie, o którym mowa w ust. 1 lit. b) i c), przyporządkowuje się do szerokiej kategorii czynników ryzyka „Spread kredytowy”.