Artykuł 2

1. Cenę uznaje się za możliwą do sprawdzenia, jeżeli spełniono dowolny z poniższych warunków:

a) cenę ustalono na podstawie transakcji, której dana instytucja była stroną i którą zawarto na warunkach rynkowych;

b) cenę ustalono na podstawie transakcji zawartej na warunkach rynkowych przez osoby trzecie, która spełnia wszystkie warunki przewidziane w ust. 5;

c) cenę ustalono na podstawie faktycznych kwotowań konkurencyjnych, przedstawianych w dobrej wierze, kursów kupna i sprzedaży dokonywanych na warunkach rynkowych przez samą instytucję lub przez osoby trzecie, wartości, po których instytucja lub osoby trzecie zobowiązały się do zawarcia transakcji zgodnie z obowiązującym zwyczajem handlowym, a transakcja ta spełnia wszystkie warunki określone w ust. 5.

2. Niezależnie od ust. 1, ceny nie można uznać za możliwą do sprawdzenia, jeżeli spełniono dowolny z poniższych warunków:

a) cenę ustalono na podstawie transakcji lub kwotowań kursów kupna i sprzedaży między dwoma podmiotami należącymi do tej samej grupy;

b) cenę ustalono na podstawie transakcji lub kwotowań kursów kupna i sprzedaży przeprowadzanych na znikomą skalę w porównaniu ze zwyczajową skalą transakcji lub kwotowań odzwierciedlającą aktualne warunki rynkowe;

c) cenę ustalono na podstawie kwotowań, w przypadku których różnica pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży odbiega istotnie od różnicy pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży odzwierciedlającą aktualne warunki rynkowe;

d) cenę ustalono na podstawie transakcji, którą zawarto wyłącznie na potrzeby potwierdzenia dostępności wystarczającej liczby cen możliwych do sprawdzenia spełniających kryteria ustanowione w art. 1 niniejszego rozporządzenia;

e) cenę ustalono na podstawie kwotowań, których dokonano wyłącznie na potrzeby potwierdzenia dostępności wystarczającej liczby cen możliwych do sprawdzenia spełniających kryteria ustanowione w art. 1 niniejszego rozporządzenia.

3. Data obserwacji ceny możliwej do sprawdzenia musi odpowiadać dacie zawarcia transakcji lub dacie dokonania kwotowań kursów kupna i sprzedaży. Daty obserwacji cen możliwych do sprawdzenia należy rejestrować, stosując spójnie tę samą strefę czasową w odniesieniu do wszystkich źródeł danych.

5. Transakcję lub kwotowania kursów kupna i sprzedaży można wykorzystać do celów, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c), wyłącznie w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

a) transakcja lub kwotowania zostały przetworzone za pośrednictwem dostawcy będącego osobą trzecią lub zgromadzone przez takiego dostawcę;

b) dostawca będący osobą trzecią lub instytucja zgodziły się przekazać właściwemu organowi instytucji, na jego żądanie, dowodów potwierdzających przeprowadzenie transakcji lub dokonanie kwotowań oraz dowodów potwierdzających cenę uzyskaną na podstawie takiej transakcji lub takich kwotowań;

c) dostawca będący osobą trzecią wskazał instytucji datę obserwacji transakcji lub kwotowań oraz przekazał jej minimalny zbiór informacji na temat transakcji lub kwotowań umożliwiający instytucji powiązanie ceny możliwej do sprawdzenia z czynnikami ryzyka, dla których cena ustalona na podstawie tej transakcji lub tych kwotowań jest reprezentatywna zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia;

d) instytucja potwierdziła, że dostawca będący osobą trzecią jest poddawany, przynajmniej raz do roku, niezależnemu audytowi przeprowadzanemu przez przedsiębiorstwo będące stroną trzecią w rozumieniu art. 325bi ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 służącemu zweryfikowaniu wiarygodności przekazywanych przez niego informacji na temat cen, a także jego struktury zarządzania i stosowanych przez niego procedur, oraz że dysponuje dostępem do wyników audytu i sprawozdań z audytu i może przekazać je swojemu właściwemu organowi na jego żądanie.

6. Do celów ust. 5 lit. d) niezależny audyt przeprowadza się w celu ocenienia wszystkich poniższych elementów:

a) czy dostawca będący osobą trzecią znajduje się w posiadaniu informacji niezbędnych do ustalenia, czy cena jest możliwa do sprawdzenia, oraz do powiązania ceny możliwej do sprawdzenia z czynnikami ryzyka, dla których cena ta jest reprezentatywna zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia;

b) czy dostawca będący osobą trzecią jest w stanie wykazać wiarygodność informacji, o których mowa w lit. a);

c) czy dostawca będący osobą trzecią stosuje procedury wewnętrzne oraz dysponuje wystarczającą liczbą pracowników posiadających umiejętności niezbędne do zarządzania informacjami, o których mowa w lit. a);

d) czy – w przypadku gdy dostawca będący osobą trzecią nie przekaże instytucji informacji niezbędnych do potwierdzenia, że cena jest możliwa do sprawdzenia – dostawca będący osobą trzecią jest zobowiązany umową do potwierdzenia możliwości sprawdzenia ceny.

7. Jeżeli dostawca będący osobą trzecią nie przekazał instytucji informacji niezbędnych do potwierdzenia, że cena jest możliwa do sprawdzenia, instytucja musi wykazać swojemu właściwemu organowi, że taki dostawca jest zobowiązany umową do potwierdzenia możliwości sprawdzenia ceny.