Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2094 z dnia 28 października 2022 r. określające informacje techniczne dotyczące zbiorów danych, ustanawiające formaty techniczne stosowane do przekazywania informacji oraz określające szczegółowe uregulowania i treść raportów jakości dotyczących organizacji badania reprezentacyjnego w dziedzinie „spożycie” na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1700
Załącznik III
W mocySZCZEGÓŁOWE UREGULOWANIA I TREŚĆ RAPORTÓW JAKOŚCI
1) Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) raporty jakości sporządzane zgodnie z przepisami określonymi w art. 13 rozporządzenia (UE) 2019/1700 i w rozporządzeniu (UE) 2019/2180 określającym szczegółowe uregulowania w zakresie raportów jakości oraz ich treść (1).
2) Państwa członkowskie zawierają w raporcie jakości w dziedzinie „spożycie” następujące szczegółowe informacje.
PREZENTACJA STATYSTYCZNA
Opis danych
— Tytuł badania na poziomie krajowym, rok badania, link do strony internetowej badania.
Systemy klasyfikacji
Wykaz wersji klasyfikacji wykorzystanej w przypadku danych oraz wszelkich odstępstw od europejskich lub międzynarodowych standardów statystycznych.
Pojęcia i definicje statystyczne, w tym okres odniesienia
— Wykaz pojęć i zmiennych, które różnią się od standardowych definicji, z podaniem zastosowanych pojęć krajowych oraz wszelkich różnic między pojęciami krajowymi a odnośnymi standardowymi definicjami.
— Wydatki na spożycie oblicza się jako spożycie w sektorze gospodarstw domowych; należy opisać wszelkie odstępstwa od tej standardowej definicji.
— Metoda obliczania czynszu imputowanego (metoda warstwowania/regresji z określeniem rodzaju wykorzystanego modelu/regresji i zastosowanych zmiennych; metoda samooceny).
— Metoda obliczania/imputowania dochodu i składników dochodu, jeśli jest stosowana.
PRZETWARZANIE STATYSTYCZNE
Dane źródłowe
— Opis źródła danych wykorzystanego do stworzenia operatu losowania (np. rejestr ludności, rejestr gospodarstw domowych, rejestr nieruchomości mieszkalnych, spis powszechny, inne badanie itp.), częstotliwość aktualizacji i rok ostatniej aktualizacji źródła danych oraz metoda użyta do uzyskania lub stworzenia operatu losowania. Należy wskazać nazwę badania, jeżeli jako źródło danych wykorzystano inne badanie.
— W odniesieniu do schematu losowania:
— Jeżeli ostateczna jednostka doboru próby jest inna niż prywatne gospodarstwo domowe, należy to zgłosić.
— Metody schematu losowania (np. prosta próba losowa; losowanie systematyczne; losowanie warstwowe; losowanie zespołowe, losowanie wielostopniowe, połączenie schematów). Jeżeli państwa członkowskie stosują losowanie warstwowe, należy zgłosić kryteria warstwowania i podwarstwowania (warstwowania podrzędnego). Jeżeli państwa członkowskie wykorzystują losowanie wielostopniowe, opisuje się stopnie losowania i prawdopodobieństwa wylosowania na poszczególnych stopniach (jednakowe, niejednakowe, proporcjonalne do wielkości). Jeżeli państwa członkowskie stosują połączenie schematów, należy opisać wykorzystane schematy.
— Liczebność próby.
Zbieranie danych
— Opis metod przeprowadzania wywiadów (np. PAPI, CATI, CAPI, CASI, CAWI (2), lub inne źródła, takie jak rejestry, inne badania, inteligentne sposoby zbierania danych oparte na aplikacjach mobilnych itp.). Wymienić należy zmienne zbierane w oparciu o inne źródła.
— Opis metod prowadzenia dziennika wydatków na spożycie (np. dziennik papierowy wypełniany ręcznie, dziennik wypełniany na komputerze, dziennik internetowy, paragony z kas fiskalnych, skanowanie paragonów, karty lojalnościowe, dane administracyjne, aplikacje mobilne lub inne źródła inteligentnego zbierania danych itp.).
Zestawianie danych
— Wagi dla gospodarstw domowych: Każdy etap ważenia należy opisać osobno: wagi wynikające ze schematu losowania próby; dostosowanie wagi z uwagi na braki odpowiedzi, dostosowanie wagi z uwagi na zewnętrzne źródła danych (zastosowane metody kalibracji; poziom i zmienne użyte w dostosowaniu), wszelkie inne dostosowania wagi (np. obcinanie wag ekstremalnych – trimming, kodowanie górne (dolne) rozkładu wag w celu dostosowania z uwagi na wartości odstające); wagi ostateczne.
— W przypadku imputacji należy wymienić wszystkie imputowane zmienne, opisać zastosowaną procedurę imputacji oraz wyjaśnić powody stosowania imputacji. Liczbę imputowanych wartości jako odsetek łącznej liczby obserwacji zgłasza się dla każdej zmiennej dochodu i składnika dochodu, w tym dochodów w naturze z działalności niezarobkowej, zarówno na poziomie gospodarstwa domowego, jak i osoby.
DOKŁADNOŚĆ I WIARYGODNOŚĆ
Błąd próby
— Wymogi precyzji są wyrażone w błędach standardowych dla wskaźnika „Odsetek gospodarstw domowych, których wydatki na kategorie związane z mieszkaniem, w tym wodę, energię elektryczną, gaz i inne paliwa, wynoszą ponad 50 % wydatków ogółem” oraz zdefiniowane jako funkcje ciągłe faktycznych szacunków i wielkości populacji statystycznej w danym kraju, jak określono w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2019/1700 dla dziedziny „spożycie”.
— W przypadku wydatków na spożycie ogółem (HE00) i wydatków na spożycie na poziomie 2-cyfrowym COICOP (od HE01 do HE13) średnią arytmetyczną, całkowitą liczbę obserwacji i błędy standardowe zgłasza się na poziomie krajowym.
— Państwa przedstawiają opis metodyki obliczania szacunków precyzji. W przypadku gdy wymogi precyzji są spełnione przez zsumowanie danych jednostkowych dotyczących maksymalnie trzech kolejnych lat obserwacji zgodnie z pkt 8 w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2019/1700, państwa przedstawiają opis odpowiednich alternatywnych metod zastosowanych do oszacowania i oceny precyzji.
Błąd nielosowy
Błąd pomiaru
Opisać należy różne źródła błędów pomiaru, które mogą wystąpić w badaniu. Obejmuje to:
— opis i testowanie kwestionariusza i wzoru dziennika;
— opis szkoleń w zakresie przeprowadzania wywiadów (np. liczba dni szkolenia, testowanie umiejętności przed rozpoczęciem prac w terenie (wskaźnik powodzenia itp.));
— informacje o badaniach oceniających wpływ ankietera, takich jak powtórne wywiady, sprawdzanie zapisów, doświadczenia z podziałem próby (jeżeli są dostępne) oraz wyniki badań opartych na modelach (jeżeli są dostępne).
Błąd braku odpowiedzi
Jednostkowy brak odpowiedzi
— Państwa członkowskie obliczają wskaźniki braku odpowiedzi gospodarstw domowych w następujący sposób:
Wskaźniki braku odpowiedzi gospodarstw domowych (NRh) oblicza się następująco:
NRh = (1-(Ra * Rh)) * 100,
gdzie:
Ra to wskaźnik kontaktów z adresem, który oblicza się jako liczbę adresów, z którymi nawiązano kontakt, podzieloną przez liczbę ważnych wybranych adresów;
Rh to odsetek zakończonych wywiadów gospodarstwa domowego zaakceptowanych do bazy danych, który oblicza się jako liczbę zakończonych i zaakceptowanych do bazy danych wywiadów gospodarstwa domowego podzieloną przez liczbę kwalifikujących się do badania gospodarstw domowych pod adresami, z którymi nawiązano kontakt.
— W przypadku państw członkowskich, które stosują kontrolowane zastępowanie jednostek w razie jednostkowego braku odpowiedzi, wskaźniki braku odpowiedzi oblicza się przed zastąpieniem i po zastąpieniu jednostek.
— Podziały nie-respondentów według cech charakterystycznych i powodów braku odpowiedzi, na ile są dostępne.
— Opis środków przyjętych w celu skorygowania braku odpowiedzi oraz ocena trudności, jakie może pośrednio spowodować zastosowanie takich środków (np. kalibrowanie powodujące wysokie i zmienne wagi).
— Jeżeli w przypadku jednostkowego braku odpowiedzi i zgodnie z art. 6 ust. 4, 5, 6 i 7 stosowane jest kontrolowane zastępowanie jednostek, przekazuje się wskaźniki zastępowania, jak również opis metody wyboru jednostek rezerwowych, najważniejsze cechy jednostek zastępowanych w porównaniu z jednostkami podstawowymi, rozkład zastępowanych (podstawowych) jednostek według liczby prób kontaktu z adresem, stopień realizacji wywiadu/dziennika gospodarstwa domowego oraz wynik realizacji kwestionariusza/dziennika gospodarstw domowych.
— Przekazać należy: liczbę gospodarstw domowych, z którymi nawiązano kontakt przed zastąpieniem i po zastąpieniu.
— Liczbę gospodarstw domowych, które udzieliły odpowiedzi przed zastąpieniem i po zastąpieniu.
— Wielkość próby brutto, liczbę kwalifikujących się jednostek i wielkość próby netto, w tym jednostek rezerwowych (osiągniętą wielkość próby).
Pozycyjny brak odpowiedzi
Dla zmiennych „relacje członków gospodarstwa domowego”, „wiek (w ukończonych latach) członka gospodarstwa domowego”, „główny status na rynku pracy (samoocena)”, wszystkich zmiennych dotyczących dochodów i składników dochodu oraz zmiennych „główne źródło dochodu” i „tytuł prawny do użytkowanego mieszkania gospodarstwa domowego” przedstawia się następujące informacje:
— odsetek gospodarstw domowych (na zmienne zebrane lub zestawione na poziomie gospodarstwa domowego) lub odsetek osób (na zmienne zebrane lub zestawione na poziomie osoby), które otrzymały jakąś kwotę dla każdej zmiennej;
— odsetek gospodarstw domowych (na zmienne zebrane lub zestawione na poziomie gospodarstwa domowego) lub odsetek osób (na zmienne zebrane lub zestawione na poziomie osoby), dla każdej zmiennej zebranej lub zestawionej na poziomie gospodarstwa domowego/osoby). Zmienne konstruowane/zbierane z kilku składników zmiennych, w przypadku których dla co najmniej jednego składnika na poziomie gospodarstwa domowego/osoby brakuje wartości przed imputacją, traktuje się jak zmienne, w przypadku których brak jest odpowiedzi przed imputacją dla tego gospodarstwa domowego/osoby.
Błąd przetwarzania
— Przekazuje się informacje dotyczące wszelkich błędów w przetwarzaniu danych, które wynikają z błędnego wdrażania prawidłowo zaplanowanych metod, oraz ich wpływu na ostateczne wyniki zbierania danych. Przedstawić należy główne błędy wykryte po zakończeniu zbierania danych.
— Opis kontroli jakości (np. kontrole wprowadzania danych, kodowania itp.) oraz procesu edytowania danych (np. opis najważniejszych zasad edytowania danych dotyczących wydatków na spożycie i zmiennych dochodu).
— Opisać należy procedury imputacji. Przekazać należy informacje dotyczące wskaźnika imputacji obliczonego jako odsetek obserwacji imputowanych (dla każdej zmiennej) w łącznej liczbie obserwacji.
Rewizja danych – strategia
Przedstawić należy informacje na temat strategii opracowanej w celu zapewnienia przejrzystości upowszechnianych danych, zgodnie z którą zestawione dane wstępne są następnie poddawane rewizji. Jeżeli dane poddawane są rewizji, należy to zgłosić.
Rewizja danych – praktyka
— Harmonogram rewizji
— Główne powody rewizji i ich charakter (dostępne nowe źródła danych, nowe metody itd.)
— Wpływ rewizji na wskaźniki
SPÓJNOŚĆ I PORÓWNYWALNOŚĆ
Spójność – między dziedzinami
Spójność – Europejskie badanie dochodów i warunków życia (EU-SILC)
Porównanie następujących zmiennych z EU-SILC jest przeprowadzane na poziomie krajowym albo zatwierdzane przez państwa na podstawie obliczeń dokonanych przez Eurostat: próg zagrożenia ubóstwem (EUR), wskaźnik zagrożenia ubóstwem (%), wskaźnik głębokości ubóstwa, nierówność rozkładu dochodów s80/S20, współczynnik Giniego.
Spójność – Zharmonizowany indeks cen konsumpcyjnych (HICP)
Porównanie struktury wydatków na spożycie na poziomie 2-cyfrowym COICOP jest przeprowadzane na poziomie krajowym albo zatwierdzane przez państwa na podstawie obliczeń dokonanych przez Eurostat z wykorzystaniem odpowiednich zmiennych z HICP.
Spójność – rachunki narodowe
Porównanie struktury wydatków na spożycie na poziomie 2-cyfrowym COICOP jest przeprowadzane na poziomie krajowym albo zatwierdzane przez państwa na podstawie obliczeń dokonanych przez Eurostat z wykorzystaniem odpowiednich zmiennych z rachunków narodowych.
Spójność – wewnętrzna
Zgłasza się wszelkie przypadki braku spójności w zbiorze danych badania budżetów gospodarstw domowych wraz z wyjaśnieniem takich niespójności.
(1) Dz.U. L 330 z 20.12.2019, s. 8.
(2) PAPI – tradycyjny wywiad bezpośredni z wykorzystaniem formularza papierowego; CATI – wywiad telefoniczny wspomagany komputerowo; CAPI – wywiad bezpośredni wspomagany komputerowo; CASI – wywiad z wykorzystaniem kwestionariusza wypełnianego samodzielnie przy użyciu komputera; CAWI – wywiad internetowy wspomagany komputerowo.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.