Artykuł 6

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

a) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I lub Ia oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym do dokonania płatności za żywność, płatności z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, płatności za leki i leczenie, płatności podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

w przypadku gdy zezwolenie dotyczy osoby fizycznych lub prawnych, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I oraz pod warunkiem że właściwy organ danego państwa członkowskiego powiadomił Komitet Sankcji o takim ustaleniu i zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji nie zgłosił sprzeciwu w ciągu pięciu dni roboczych od dnia takiego powiadomienia.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, oraz pod warunkiem że:

a) w przypadku gdy zezwolenie dotyczy osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I – o takim ustaleniu właściwy organ danego państwa członkowskiego powiadomił Komitet Sankcji, a komitet ten zatwierdził to ustalenie; oraz

b) w przypadku gdy zezwolenie dotyczy osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku Ia – dane państwo członkowskie powiadomiło, co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia, pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić danego zezwolenia.

3. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego artykułu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.