Artykuł 7

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I lub Ia bądź na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku I lub Ia, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem:

(i) w przypadku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I – orzeczenia sądowego, decyzji administracyjnej lub orzeczenia arbitrażowego wydanych przed dniem, w którym osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w art. 4, umieszczono w wykazie w załączniku I, lub są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed tym dniem;

(ii) w przypadku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku Ia – orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w art. 4a, umieszczono w załączniku Ia, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego podlegającego wykonaniu w danym państwie członkowskim, przed tym dniem lub po tym dniu;

b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych orzeczeniem lub decyzją, o których mowa w lit. a), lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub takiej decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

c) orzeczenie, decyzja lub zastaw nie zostały wydane na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I lub Ia;

d) uznanie orzeczenia, decyzji lub zastawu nie jest sprzeczne z zasadami porządku publicznego w danym państwie członkowskim; oraz

e) w przypadku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I – państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o orzeczeniu, decyzji lub zastawie.

2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 w terminie dwóch tygodni od jego udzielenia.