Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/2383 z dnia 6 grudnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 582/2011 w odniesieniu do homologacji typu dotyczącej emisji zanieczyszczeń z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności wykorzystujących czysty biodiesel
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/2383
z dnia 6 grudnia 2022 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 582/2011 w odniesieniu do homologacji typu dotyczącej emisji zanieczyszczeń z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności wykorzystujących czysty biodiesel
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 4 i art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Pojazdy homologowane w UE muszą w razie potrzeby być w stanie być napędzane czystym biodieslem i różnymi mieszankami biodiesla i paliw kopalnych.
(2) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 582/2011 (2) homologacja typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń wymaga, aby producent zapewniał zgodność ze specyfikacjami paliw wzorcowych określonymi w załączniku IX do tego rozporządzenia używanymi do badań homologacji typu.
(3) Czysty biodiesel (FAME B100) nie jest wymieniony w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 582/2011 jako paliwo wzorcowe do celów homologacji typu dotyczącej emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności. Aby wykazać zgodność z wymogami w zakresie emisji, należy przeprowadzić badania homologacji typu zarówno na oleju napędowym (B7), jak i na czystym biodieslu (B100). Aby zminimalizować dublowanie badań i ułatwić certyfikację stosowania czystego biodiesla i mieszanek biodiesla (takich jak FAME B20/B30), konieczne jest wprowadzenie specyfikacji czystego biodiesla jako paliwa referencyjnego w oparciu o odpowiednie normy międzynarodowe i europejskie. Należy zezwolić na wykazywanie zgodności z wymogami homologacji typu B100 dotyczącymi badań emisji w drodze badań emisji z silnika macierzystego napędzanego czystym biodieslem. Natomiast na potrzeby niezbędnego badania zgodności eksploatacyjnej można wybrać dowolną mieszankę biopaliw.
(4) Do celów homologacji pojazdów z homologowanym silnikiem konieczne jest uzupełnienie do świadectwa homologacji typu dotyczące specyfikacji.
(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Technicznego ds. Pojazdów Silnikowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach I, II i IX do rozporządzenia (UE) nr 582/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2022 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011 z dnia 25 maja 2011 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz zmieniające załączniki I III do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 167 z 25.6.2011, s. 1).
Załącznik
1. W załączniku I do rozporządzenia (UE) 5822011 wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt 1.1.2 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„Jeśli producent zezwoli na stosowanie w przypadku rodziny silników paliw rynkowych niezgodnych z dyrektywą 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1) albo z normą CEN EN 228:2012 w przypadku benzyny bezołowiowej lub normą CEN EN 590:2013 w przypadku oleju napędowego lub normą CEN EN 14214:2012+A2:2019 w przypadku FAME B100, na przykład stosowanie parafinowego oleju napędowego (norma CEN EN 15940) lub innych paliw, producent, oprócz spełnienia wymogów zawartych w pkt 1.1.1, musi spełniać następujące wymogi:”;
(*1) (*) Dyrektywa 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnosząca się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 93/12/EWG (Dz.U. L 350 z 28.12.1998, s. 58).”;"
b) po pkt 1.3 dodaje się punkty 1.4 i 1.4.1 w brzmieniu:
„1.4. Wymogi dotyczące homologacji typu B100
1.4.1.
Homologację typu rodziny B100 przy użyciu silnika macierzystego badanego na FAME B100 rozszerza się na wszystkich członków rodziny i wszystkie mieszanki biodiesla o zawartości FAME wyższej niż w FAME B30, (norma CEN EN 16709), bez dalszych badań. Homologacja typu może zostać rozszerzona na mieszanki biodiesla o niższej zawartości FAME, jeżeli wymogi niniejszego rozporządzenia są również spełnione w odniesieniu do tych mieszanek bez przeprowadzania jakichkolwiek regulacji w pojeździe. W takim przypadku producent deklaruje mieszanki biodiesla, które mogą być stosowane w przypadku danej rodziny silników, w pkt 3.2.2.2.1 dokumentu informacyjnego, jak określono w części 1 dodatku 4. Jeśli organ udzielający homologacji stwierdzi, że złożony wniosek nie jest w pełni reprezentatywny, organ udzielający homologacji może wybrać i zbadać mieszanki biodiesla inne niż FAME B100.”;
c) dodaje się pkt 3.2.1.7 w brzmieniu:
„3.2.1.7.
W przypadku homologacji typu B100 znak homologacji typu zawiera po oznaczeniu kraju symbol »B100«.”;
d) w dodatku 4 CZĘŚĆ 1 pkt 3.2.2.2 otrzymuje brzmienie:
„3.2.2.2.
Pojazdy ciężarowe o dużej ładowności: olej napędowy/benzyna/LPG/NG-H/NG-L/NG-HL/etanol (ED95)/etanol (E85)/LNG//LNG20/B100 (1) (6)”;
e) w uzupełnieniu do dodatku 5 pkt 1.1.5 otrzymuje brzmienie:
„1.1.5.
Kategoria silnika: zasilany olejem napędowym/benzyną/LPG/NG-H/NG-L/NG-HL/etanolem (ED95)/etanolem (E85)/LNG//LNG20/B100 (1)”;
f) pkt 8 dodatku 6 otrzymuje brzmienie:
„8.
Podpis:
Załącznik: Pakiet informacyjny.
Sprawozdanie z badań.
Uzupełnienie”
g) Do dodatku 6 dodaje się uzupełnienie w brzmieniu:
„Uzupełnienie
do świadectwa homologacji typu WE nr ...
1. INFORMACJE DODATKOWE
1.1.
Dane szczegółowe, które należy uzupełnić w związku z homologacją typu pojazdu z zamontowanym homologowanym silnikiem:
1.1.1.
Marka silnika (nazwa przedsiębiorstwa):
1.1.2.
Typ i opis handlowy (podać warianty):
1.1.3.
Kod producenta oznaczony na silniku:
1.1.4.
Kategoria pojazdu (w stosownych przypadkach) (b):
1.1.5.
Kategoria silnika: zasilany olejem napędowym/benzyną/LPG/NG-H/NG-L/NG-HL/etanolem (ED95)/etanolem (E85)/LNG//LNG20/B100 (1)”;
1.1.5.1.
Typ silnika dwupaliwowego: typ 1 A/typ 1B/typ 2 A/typ 2B/typ 3B (1) (d1)
1.1.6.
Nazwa i adres producenta:
1.1.7.
Nazwa i adres upoważnionego przedstawiciela producenta (jeśli istnieje):
1.2.
Jeżeli silnikowi określonemu w pkt 1.1 udzielono homologacji typu jako oddzielnemu zespołowi technicznemu:
1.2.1.
Numer homologacji typu silnika/rodziny silników (1):
1.2.2.
Numer kalibracji oprogramowania elektronicznej jednostki sterującej silnika (ECU):
1.3.
Szczegóły wymagające uzupełnienia w odniesieniu do homologacji silnika/rodziny silników (1) jako oddzielnego zespołu technicznego (szczegóły uwzględniane podczas instalacji silnika w pojeździe):
1.3.1.
Maksymalne lub minimalne podciśnienie w układzie dolotowym:
1.3.2.
Maksymalne dopuszczalne ciśnienie wsteczne:
1.3.3.
Pojemność układu wydechowego:
1.3.4.
Ograniczenia użytkowania (w razie potrzeby):
1.4.
Poziomy emisji zanieczyszczeń z silnika/silnika macierzystego (1)
Współczynnik pogorszenia jakości (DF): wyliczony/stały (1)
W poniższej tabeli należy podać wartości DF oraz emisji podczas badań WHSC (w stosownych przypadkach) i WHTC:
1.4.1.
Badanie WHSC
Tabela 4
Badanie WHSC
Badanie WHSC (w stosownych przypadkach) (10) (d5)
DF
CO
THC
NMHC (d4)
NOX
Masa cząstek stałych
NH3
Liczba cząstek stałych
Mnożnikowy/addytywny (1)
Emisje
CO
(mg/kWh)
THC
(mg/kWh)
NMHC (d4)
(mg/kWh)
NOx
(mg/kWh)
Masa cząstek stałych
(mg/kWh)
NH3
ppm
Liczba cząstek stałych
(#/kWh)
Wynik badania
Wyliczone z DF
Emisja masowa CO2 … g/kWh
Zużycie paliwa... g/kWh
1.4.2.
Badanie WHTC
Tabela 5
Badanie WHTC
Badanie WHTC (10) (d5)
DF
CO
THC
NMHC (d4)
CH4 (d4)
NOx
Masa cząstek stałych
NH3
Liczba cząstek stałych
Mnożnikowy/addytywny (1)
Emisje
CO
(mg/kWh)
THC
(mg/kWh)
NMHC (d4)
(mg/kWh)
CH4 (d4)
(mg/kWh)
NOx
(mg/kWh)
Masa cząstek stałych
(mg/kWh)
NH3
ppm
Liczba cząstek stałych
(#/kWh)
Rozruch zimnego silnika
Gorący rozruch bez regeneracji
Gorący rozruch z regeneracją (1)
kr,u (mnożnikowy/addytywny) (1)
kr,d (mnożnikowy/addytywny) (1)
Ważony wynik badania
Ostateczny wynik badania z DF
Emisja masowa CO2 … g/kWh
Zużycie paliwa: … g/kWh
1.4.3.
Badanie na biegu jałowym
Tabela 6
Badanie na biegu jałowym
Badanie
Wartość CO
(% obj.)
Lambda (1)
Prędkość obrotowa silnika (min-1)
Temperatura oleju silnikowego (°C)
Badanie przy niskich obrotach biegu jałowego
Nie dotyczy
Badanie przy wysokich obrotach biegu jałowego
1.4.4.
Badanie demonstracyjne PEMS
Tabela 6a
Badanie demonstracyjne PEMS
Typ pojazdu (np. M3, N3 i zastosowanie np. samochód ciężarowy skrzyniowy lub ciągnik siodłowy, autobus miejski)
Opis pojazdu (np. model pojazdu, prototyp)
Wyniki stanowiące podstawę dla decyzji pozytywnej/negatywnej (7)
CO
THC
NMHC
CH4
NOx
Liczba cząstek stałych
Współczynnik zgodności w oknie pracy (11)
Współczynnik zgodności w oknie pracy dla CO2(11)
Informacje na temat przejazdu
W terenie miejskim
W terenie wiejskim
Po autostradzie
Udziały czasu jazdy w terenie miejskim, terenie wiejskim i po autostradzie, jak opisano w pkt 4.5 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 582/2011
Udziały czasu jazdy charakteryzującej się przyspieszaniem, zwalnianiem, utrzymywaniem prędkości podróżnej oraz zatrzymywaniem, jak opisano w pkt 4.5.5 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 582/2011
Minimum
Maksimum
Średnia moc w oknie pracy (%)
Czas trwania okna pracy dla masy CO2 (s)
Okno pracy: procent ważnych okien
Okno dla masy CO2: procent ważnych okien
Współczynnik zgodności zużycia paliwa
1.5
Pomiar mocy
1.5.1.
Moc silnika mierzona na stanowisku pomiarowym
Tabela 7
Moc silnika mierzona na stanowisku pomiarowym
Zmierzona prędkość obrotowa silnika (obr./min)
Zmierzony przepływ paliwa (g/h)
Zmierzony moment obrotowy (Nm)
Zmierzona moc (kW)
Ciśnienie atmosferyczne (kPa)
Ciśnienie pary wodnej (kPa)
Temperatura powietrza wlotowego (K)
Współczynnik korekcji mocy
Moc skorygowana (kW)
Moc dodatkowa (kW) (1)
Moc netto (kW)
Moment obrotowy netto (Nm)
Skorygowane szczególne zużycie paliwa (g/kWh)
1.5.2.
Dodatkowe dane, np. współczynnik korekcji mocy dla każdego deklarowanego paliwa (w stosownych przypadkach)
;
h) w uzupełnieniu do dodatku 7 pkt 1.1.5 otrzymuje brzmienie:
„1.1.5.
Kategoria silnika: zasilany olejem napędowym/benzyną/LPG/NG-H/NG-L/NG-HL/etanolem (ED95)/etanolem (E85)/LNG//LNG20/B100 (1)”;
2) W załączniku II pkt 4.4.2 dodaje się zdanie w brzmieniu:
„W przypadku homologacji typu B100 organy udzielające homologacji mogą zwrócić się o przeprowadzenie badania pojazdu na biodieslu o dowolnej zawartości FAME.”;
3) W załączniku IX, pod nagłówkiem „Dane techniczne dotyczące paliw do badania silników o zapłonie samoczynnym i silników dwupaliwowych”, po tabeli „Typ: Olej napędowy (B7)” dodaje się tabelę w brzmieniu:
„
Typ: czysty biodiesel (B100) do silników o zapłonie samoczynnym
Parametr
Jednostka
Wartości graniczne
Metoda badania
Minimalna
Maksymalna
Zawartość FAME
% (m/m)
96,5
– EN 14103
Gęstość przy 15 °C
kg/m3
860
900
EN ISO 3675
EN ISO 12185
Lepkość przy 40 °C (1)
mm2/s
3,50
5,00
EN ISO 3104
EN 16896
Temperatura zapłonu
°C
101
– EN ISO 2719
EN ISO 3679 (2)
Liczba cetanowa (3)
– 51,0
– EN ISO 5165
EN 15195
EN 16715
EN 17155
Test na korozję na płytce miedzianej (3 godz. przy 50 °C)
Wartość znamionowa
Klasa 1
EN ISO 2160
Stabilność utleniania (przy 110 C)
h
8,0
– EN 14112
EN 15751
Liczba kwasowa
mg KOH/g
– 0,50
EN 14104
Liczba jodowa
g jodu/100 g
– 120
EN 14111
EN 16300
Ester metylowy kwasu linolenowego
% (m/m)
– 12,0
EN 14103
Estry metylowe wielonienasycone (≥ 4 wiązania podwójne)
% (m/m)
– 1,00
EN 15779
Zawartość metanolu
% (m/m)
– 0,20
EN 14110
Zawartość monoglicerydów
% (m/m)
– 0,70
EN 14105
Zawartość diglicerydów
% (m/m)
– 0,20
EN 14105
Zawartość triglicerydów
% (m/m)
– 0,20
EN 14105
Wolny glicerol
% (m/m)
– 0,02
EN 14105
EN 14106
Całkowita zawartość glicerolu
% (m/m)
– 0,25
EN 14105
Zawartość wody
% (m/m)
– 0,050
EN ISO 12937
Zanieczyszczenie ogółem
mg/kg
– 24
EN 12662
Zawartość popiołu siarczanowego
% (m/m)
– 0,02
ISO 3987
Zawartość siarki
mg/kg
– 10,0
EN ISO 20846
EN ISO 20884
EN ISO 13032
Metale z grupy I (Na+K)
mg/kg
– 5,0
EN 14108
EN 14109
EN 14538
Metale z grupy II (Ca+Mg)
mg/kg
– 5,0
EN 14538
Zawartość fosforu
mg/kg
– 4,0
EN 14107
EN 16294
(*1) (*) Dyrektywa 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnosząca się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 93/12/EWG (Dz.U. L 350 z 28.12.1998, s. 58).”;”
(1) Jeżeli temperatura zablokowania zimnego filtru wynosi – 20 °C lub poniżej, lepkość mierzy się przy – 20 °C. Zmierzona wartość nie może przekraczać 48 mm2/s. W takim przypadku standardowe metody badania mają zastosowanie bez danych dotyczących precyzji ze względu na zachowanie nienewtonowskie w układzie dwufazowym.
(2) Należy użyć 2 ml próbki i zastosować aparaturę wyposażoną w detektor termiczny.
(3) Oznaczanie pochodnej liczby cetanowej dla FAME nie zostało uwzględnione przy wyznaczaniu precyzji niektórych metod badawczych.”.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32022R2383. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.