Artykuł 6

Jeżeli dowody zgodności z kryteriami LULUCF na poziomie krajowym nie są dostępne, państwa członkowskie wymagają od podmiotów gospodarczych przedstawienia informacji z audytu potwierdzających istnienie i wdrażanie systemów zarządzania na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, dzięki którym długoterminowo utrzymany lub wzmocniony jest poziom zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku w ekosystemach leśnych. W tym celu podmioty gospodarcze przedstawiają dokładne, aktualne i możliwe do zweryfikowania dowody zgodnie z następującymi wymogami:

a) należy określić granice przestrzenne obszaru pozyskiwania, w odniesieniu do których należy wykazać zgodność, na przykład za pomocą współrzędnych geograficznych, działek lub parceli, w tym drzewostanów i gruntów, oraz określić odpowiednie leśne rezerwuary węgla, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, ściółkę, drewno posuszowe i węgiel organiczny w glebie;

b) należy obliczyć średnie leśne zasoby węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla w historycznym okresie referencyjnym w celu ustalenia poziomu referencyjnego na potrzeby porównania utrzymania lub zwiększenia leśnych zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarze pozyskiwania. Podmioty gospodarcze stosują okres referencyjny 2000–2009 lub inny okres o podobnej długości i możliwie najbardziej zbliżony do lat 2000–2009, aby ułatwić korzystanie z danych z rejestrów lasów lub złagodzić skutki zjawisk katastrofalnych lub innych zdarzeń ekstremalnych. Podmioty gospodarcze odpowiednio uzasadniają wybór swojego okresu referencyjnego. Podmiot gospodarczy szacuje wartości referencyjne dla wszystkich odnośnych rezerwuarów węgla określonych indywidualnie zgodnie z lit. a);

c) należy opisać scenariusz oczekiwanych praktyk gospodarki leśnej na obszarze pozyskiwania dla prognozowanego długiego okresu obejmującego co najmniej 30 lat po zdarzeniu pozyskania, z którego pochodzi biomasa. Scenariusz ten opracowuje się na podstawie praktyk gospodarki leśnej na obszarze pozyskiwania udokumentowanych dla historycznego okresu referencyjnego lub w oparciu o istniejące plany urządzenia lasu lub inne możliwe do zweryfikowania dowody;

d) należy oszacować średnie zasoby węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarze pozyskiwania w prognozowanym długim okresie obejmującym co najmniej 30 lat, w zależności od szybkości wzrostu lasu, po pozyskaniu biomasy leśnej. W celu zapewnienia porównywalności z historycznym okresem referencyjnym w szacunkach tych stosuje się te same rezerwuary węgla, dane i metody, o których mowa w lit. a) i b). Jeżeli podmioty gospodarcze nie są w stanie ocenić ilościowo co najmniej jednego z rezerwuarów określonych zgodnie z lit. a), przedstawiają odpowiednie uzasadnienie;

e) należy porównać średnie zasoby węgla i pochłaniacze dwutlenku węgla na odnośnym leśnym obszarze pozyskiwania z leśnymi zasobami węgla i pochłaniaczami dwutlenku węgla w historycznym okresie referencyjnym. Jeżeli średnie zasoby węgla i pochłaniacze dwutlenku węgla w prognozowanym długim okresie są co najmniej równe średnim leśnym zasobom węgla i pochłaniaczom dwutlenku węgla w historycznym okresie referencyjnym, biomasa leśna spełnia kryteria LULUCF na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania. Podmioty gospodarcze wprowadzają odpowiednie systemy monitorowania i weryfikacji rzeczywistego rozwoju zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla w wykazanej zgodności z wymogami określonymi w niniejszym artykule.