Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011
Sekcja II
Artykuł 13
W mocyUczenie się i rozwój
1. Podmioty finansowe dysponują zdolnościami i personelem umożliwiającymi im gromadzenie informacji na temat podatności oraz cyberzagrożeń, incydentów związanych z ICT, w szczególności cyberataków, oraz analizę ich prawdopodobnego wpływu na ich operacyjną odporność cyfrową.
2. Podmioty finansowe przeprowadzają przeglądy po wystąpieniu incydentów związanych z ICT, gdy taki poważny incydent związany z ICT spowoduje zakłócenia w ich głównej działalności, analizując przyczyny zakłócenia i identyfikując wymagane ulepszenia operacji ICT lub strategii na rzecz ciągłości działania w zakresie ICT, o której mowa w art. 11.
Podmioty finansowe inne niż mikroprzedsiębiorstwa informują właściwe organy, na żądanie, o zmianach wprowadzonych w następstwie przeglądów po wystąpieniu incydentów związanych z ICT, o których mowa w akapicie pierwszym.
W ramach przeglądów po wystąpieniu incydentów związanych z ICT, o których mowa w akapicie pierwszym, bada się, czy przestrzegano ustalonych procedur i czy podjęte działania były skuteczne, w tym pod względem:
a) szybkości reagowania na ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa i określania skutków incydentów związanych z ICT oraz ich dotkliwości;
b) jakości i szybkości przeprowadzania analizy śledczej, w stosownych przypadkach;
c) skuteczności eskalacji incydentów w podmiocie finansowym;
d) skuteczności komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej.
3. W procesie oceny ryzyka związanego z ICT należycie uwzględnia się na bieżąco wnioski z testów operacyjnej odporności cyfrowej przeprowadzonych zgodnie z art. 26 i 27 oraz z rzeczywistych incydentów związanych z ICT, w szczególności cyberataków, wraz z wyzwaniami związanymi z uruchomieniem planów ciągłości działania w zakresie ICT oraz planów reagowania i przywracania sprawności ICT, a także z odpowiednimi informacjami wymienianymi z kontrahentami i ocenianymi podczas przeglądów nadzorczych. Ustalenia te stanowią podstawę stosownych przeglądów odpowiednich elementów ram zarządzania ryzykiem związanym z ICT, o których mowa w art. 6 ust. 1.
4. Podmioty finansowe monitorują skuteczność wdrażania swojej strategii operacyjnej odporności cyfrowej określonej w art. 6 ust. 8. Ewidencjonują one zmiany ryzyka związanego z ICT w czasie, analizują częstotliwość, rodzaje, skalę i zmiany incydentów związanych z ICT, w szczególności cyberataków i ich wzorców, w celu zrozumienia poziomu narażenia na ryzyko związane z ICT, w szczególności w odniesieniu do krytycznych lub istotnych funkcji, oraz zwiększenia dojrzałości i gotowości danego podmiotu finansowego do działania w cyberprzestrzeni.
5. Kadra kierownicza ds. ICT składa organowi zarządzającemu co najmniej raz w roku sprawozdanie z ustaleń, o których mowa w ust. 3, i przedstawia zalecenia.
6. Podmioty finansowe w ramach swoich programów szkoleniowych dla personelu przygotowują obowiązkowe moduły obejmujące programy zwiększania świadomości w zakresie bezpieczeństwa ICT oraz szkolenia w zakresie operacyjnej odporności cyfrowej. Skierowane są one do wszystkich pracowników oraz do kadry kierowniczej wyższego szczebla, a ich poziom złożoności jest współmierny do funkcji pełnionych przez te osoby. W stosownych przypadkach podmioty finansowe obejmują też zewnętrznych dostawców usług ICT swoimi odnośnymi systemami szkoleń zgodnie z art. 30 ust. 2 lit. i).
7. Podmioty finansowe inne niż mikroprzedsiębiorstwa na bieżąco monitorują zmiany technologiczne, również aby zrozumieć możliwy wpływ wdrażania takich nowych technologii na wymogi bezpieczeństwa ICT i operacyjną odporność cyfrową. Śledzą one rozwój najnowszych procesów zarządzania ryzykiem związanym z ICT, aby skutecznie przeciwdziałać dotychczasowym lub nowym formom cyberataków.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.