Artykuł 50

1. Właściwe organy posiadają wszelkie uprawnienia do sprawowania nadzoru, prowadzenia dochodzeń i nakładania sankcji niezbędne do wykonywania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej uprawnienia do:

a) dostępu do wszelkich dokumentów lub danych przechowywanych w jakiejkolwiek formie, które właściwy organ uważa za istotne z punktu widzenia wykonywania swoich obowiązków oraz do otrzymywania lub sporządzania ich kopii;

b) przeprowadzania kontroli na miejscu lub dochodzeń, które obejmują m.in.:

(i) wzywanie przedstawicieli podmiotów finansowych w celu złożenia przez nich ustnych lub pisemnych wyjaśnień na temat faktów lub dokumentów związanych z przedmiotem i celem dochodzenia oraz do zaprotokołowania odpowiedzi;

(ii) przesłuchiwanie wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które wyrażą na to zgodę, w celu zebrania informacji dotyczących przedmiotu dochodzenia;

c) wymagania zastosowania środków naprawczych w odniesieniu do naruszeń wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

3. Bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do nakładania sankcji karnych zgodnie z art. 52, państwa członkowskie określają przepisy ustanawiające właściwe kary administracyjne i środki naprawcze w odniesieniu do naruszeń niniejszego rozporządzenia i zapewniają ich skuteczne stosowanie.

Te sankcje i środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

4. Państwa członkowskie powierzają właściwym organom uprawnienie do stosowania kar administracyjnych lub środków naprawczych w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia, obejmujących co najmniej:

a) wydanie nakazu zobowiązującego osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania postępowania naruszającego niniejsze rozporządzenie oraz do powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania;

b) wymaganie tymczasowego lub stałego zaprzestania wszelkiej praktyki lub postępowania, które właściwy organ uważa za sprzeczne z przepisami niniejszego rozporządzenia, oraz niedopuszczenie do ponownego podejmowania takiej praktyki lub postępowania;

c) podejmowanie wszelkiego rodzaju środków, w tym o charakterze pieniężnym, mających zapewnić dalsze przestrzeganie wymogów prawnych przez podmioty finansowe;

d) wymaganie, w zakresie, w jakim zezwala na to prawo krajowe, udostępnienia istniejących rejestrów przesyłu danych będących w posiadaniu operatora telekomunikacyjnego, w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz w przypadku gdy takie rejestry mogą mieć znaczenie dla dochodzenia w sprawie naruszeń niniejszego rozporządzenia; oraz

e) wydanie publicznych ogłoszeń, w tym podanie do wiadomości publicznej informacji wskazującej tożsamość osoby fizycznej lub prawnej oraz charakter naruszenia.

5. W przypadku gdy ust. 2 lit. c) i ust. 4 mają zastosowanie do osób prawnych, państwa członkowskie powierzają właściwym organom uprawnienie do stosowania kar administracyjnych i środków naprawczych, z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w prawie krajowym, wobec członków organu zarządzającego oraz innych osób fizycznych, które w świetle prawa krajowego ponoszą odpowiedzialność za naruszenie.

6. Państwa członkowskie zapewniają, aby każda decyzja nakładająca kary administracyjne lub środki naprawcze określone w ust. 2 lit. c) była właściwie uzasadniona i podlegała prawu do odwołania.