Artykuł 25

1. Art. 10, art. 11 ust. 1, 3 i 4, art. 12–16 i 18 mają zastosowanie do zgłoszonych koncentracji.

2. Zgodnie z art. 10 ust. 3 Komisja może wszcząć postępowanie szczegółowe nie później niż 25 dni roboczych po otrzymaniu pełnego zgłoszenia.

3. Po przeprowadzeniu postępowania szczegółowego Komisja przyjmuje akt wykonawczy w formie jednej z następujących decyzji:

a) decyzji nakładającej zobowiązania na podstawie art. 11 ust. 3;

b) decyzji o niezgłaszaniu sprzeciwu na podstawie art. 11 ust. 4; lub

c) decyzji zakazującej koncentracji, w przypadku gdy Komisja stwierdzi, że subsydium zagraniczne zakłóca rynek wewnętrzny zgodnie z art. 4–6.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

4. Decyzje podjęte na podstawie ust. 3 przyjmuje się w terminie 90 dni roboczych od dnia rozpoczęcia postępowania szczegółowego, który to termin w indywidualnych przypadkach można przedłużyć na podstawie art. 24 ust. 1 lit. b), ust. 4 i 5. Jeżeli Komisja nie przyjmie decyzji w tym terminie, dane przedsiębiorstwa mogą dokonać koncentracji.

5. W każdym z wniosków o przekazanie informacji skierowanym do przedsiębiorstwa Komisja określa, czy terminy zostaną zawieszone na podstawie art. 24 ust. 5, jeżeli przedsiębiorstwo nie przekaże pełnych informacji w wyznaczonym terminie.

6. W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że dokonano już koncentracji podlegającej zgłoszeniu na podstawie art. 21 ust. 1 lub zgłoszonej na wniosek Komisji na podstawie art. 21 ust. 5 i że subsydia zagraniczne w tej koncentracji zakłócają rynek wewnętrzny w rozumieniu art. 4, 5 i 6, może ona przyjąć jeden z następujących środków:

a) zażądać od danych przedsiębiorstw rozwiązania koncentracji, w szczególności poprzez rozwiązanie łączenia lub zbycie wszystkich przejętych udziałów lub aktywów, w celu przywrócenia stanu sprzed dokonania koncentracji; lub w przypadku gdy takie przywrócenie nie jest możliwe poprzez rozwiązanie koncentracji – poprzez inne środki odpowiednie dla przywrócenia takiego stanu w jak największym stopniu;

b) nakazać wprowadzenie innych stosownych środków mających na celu zapewnienie, aby dane przedsiębiorstwa rozwiązały koncentrację lub podjęły inne środki w celu przywrócenia stanu wcześniejszego zgodnie z decyzją Komisji.

Komisja może wprowadzić środki, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego ustępu, w drodze decyzji przyjętej na podstawie ust. 3 lit. c) niniejszego artykułu albo w drodze osobnej decyzji.

Komisja może w drodze decyzji przyjąć akt wykonawczy w formie decyzji w sprawie dowolnego ze środków, o których mowa w lit. a) lub b) niniejszego ustępu, w przypadku gdy stwierdzi, że koncentracji dokonano z naruszeniem decyzji przyjętej na podstawie ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu, w której stwierdzono, że w przypadku braku zobowiązań koncentracja spełniłaby kryterium określone w ust. 3 lit. c) niniejszego artykułu.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

7. Komisja może też przyjąć akt wykonawczy w formie decyzji nakazującej zastosowanie środków tymczasowych, o których mowa w art. 12, w przypadku gdy:

a) dokonano koncentracji z naruszeniem art. 21;

b) dokonano koncentracji z naruszeniem decyzji nakładającej zobowiązania na podstawie ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 48 ust. 2.