Załącznik II

Część I

Zasady ogólne

Wartości stosowane do obliczania ilości energii elektrycznej z kogeneracji określane są na podstawie przewidywanego lub rzeczywistego funkcjonowania jednostki w normalnych warunkach jej pracy. Dla jednostek mikrokogeneracyjnych obliczenie to może być wykonane na podstawie wartości certyfikowanych.

1) Produkcję energii elektrycznej z kogeneracji uważa się za równą całkowitej rocznej produkcji energii elektrycznej wytworzonej przez daną jednostkę, mierzonej na wyjściu głównych generatorów, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) w jednostkach kogeneracyjnych typu (2), (4), (5), (6), (7) i (8), o których mowa w części II, o rocznej sprawności ogólnej ustalonej przez państwa członkowskie na poziomie co najmniej 75 %;

b) w jednostkach kogeneracyjnych typu (1) i (3), o których mowa w części II, o rocznej sprawności ogólnej ustalonej przez państwa członkowskie na poziomie co najmniej 80 %.

2) W jednostkach kogeneracyjnych o rocznej sprawności ogólnej poniżej wartości wymienionej w pkt 1) lit. a) czyli jednostkach kogeneracyjnych typu (2), (4), (5), (6), (7) i (8), o których mowa w części II, lub o rocznej sprawności ogólnej poniżej wartości wymienionej w pkt 1) lit. b) czyli jednostkach kogeneracyjnych typu (1) i (3), o których mowa w części II, energia elektryczna z kogeneracji obliczana jest według następującego wzoru:

ECHP=HCHP*C

gdzie:

ECHP oznacza ilość energii elektrycznej z kogeneracji;

C oznacza stosunek energii elektrycznej do ciepła;

HCHP oznacza ilość ciepła użytkowego z kogeneracji (obliczanego w tym celu jako całkowita produkcja ciepła pomniejszona o wszelkie ciepło wyprodukowane w oddzielnych kotłach lub poprzez upust pary świeżej z wytwornicy pary przed turbiną).

Obliczanie energii elektrycznej z kogeneracji jest oparte na rzeczywistym stosunku energii elektrycznej do ciepła. Jeżeli rzeczywisty stosunek energii elektrycznej do ciepła dla jednostki kogeneracyjnej jest nieznany, w przypadku jednostek typu (1), (2), (3), (4) i (5), o których mowa w części II, można zastosować następujące wartości domyślne, w szczególności do celów statystycznych, pod warunkiem że wyliczona ilość energii elektrycznej z kogeneracji nie przekracza całkowitej produkcji energii elektrycznej tej jednostki:

Typ jednostki

Wartość domyślna stosunku energii elektrycznej do ciepła C

Turbina gazowa w układzie kombinowanym z odzyskiem ciepła

0,95

Turbina parowa przeciwprężna

0,45

Turbina parowa upustowo-kondensacyjna

0,45

Turbina gazowa z odzyskiem ciepła

0,55

Silnik spalinowy

0,75

Jeżeli państwa członkowskie wprowadzają domyślne wartości stosunku energii elektrycznej do ciepła dla jednostek typu (6), (7), (8), (9), (10) i (11), o których mowa w części II, wartości te są publikowane i podawane do wiadomości Komisji.

3) Jeżeli część energii zawartej w użytym do procesu kogeneracji wsadzie paliwa jest odzyskiwana w postaci substancji chemicznych i wprowadzana ponownie do użytku, część tę można przed obliczeniem sprawności ogólnej odjąć od doprowadzonego wsadu paliwowego, według zasad przedstawionych w pkt 1) i 2).

4) Państwa członkowskie mogą określić stosunek energii elektrycznej do ciepła jako stosunek energii elektrycznej do ciepła użytkowego podczas działania w trybie kogeneracji przy niższej mocy jednostki wytwórczej z zastosowaniem danych eksploatacyjnych konkretnej jednostki.

5) Do celów obliczeń według pkt 1) i 2) państwa członkowskie mogą stosować okresy sprawozdawcze inne niż roczne okresy sprawozdawcze.

Część II

Technologie kogeneracyjne objęte niniejszą dyrektywą

(1) Turbina gazowa w układzie kombinowanym z odzyskiem ciepła

(2) Turbina parowa przeciwprężna

(3) Turbina parowa upustowo-kondensacyjna

(4) Turbina gazowa z odzyskiem ciepła

(5) Silnik spalinowy

(6) Mikroturbiny

(7) Silniki Stirlinga

(8) Ogniwa paliwowe

(9) Silniki parowe

(10) Organiczny obieg Rankine’a

(11) Pozostałe rodzaje technologii lub ich kombinacje, w tym kogeneracja.

Przy wdrażaniu i stosowaniu ogólnych zasad obliczania ilości energii elektrycznej z kogeneracji państwa członkowskie korzystają ze szczegółowych wytycznych ustanowionych decyzją Komisji 2008/952/WE (

16

).