Załącznik XIII

1. Taryfy sieciowe są przejrzyste i niedyskryminujące oraz zgodne z art. 18 rozporządzenia (UE) 2019/943 i odzwierciedlają oszczędności kosztów w sieci uzyskane dzięki działaniom po stronie zapotrzebowania, zarządzaniu zapotrzebowaniem oraz rozproszonemu wytwarzaniu, łącznie z oszczędnościami wynikającymi z obniżenia kosztu dostawy lub inwestycji sieciowych oraz optymalizacji funkcjonowania sieci.

2. Regulacja sieci i taryfy sieciowe nie uniemożliwiają operatorom sieciowym ani przedsiębiorstwom prowadzącym sprzedaż detaliczną energii udostępniania usług systemowych w ramach działań po stronie zapotrzebowania, zarządzania zapotrzebowaniem i rozproszonego wytwarzania na zorganizowanych rynkach energii elektrycznej, w tym rynkach pozagiełdowych i giełdach energii elektrycznej na potrzeby obrotu energią, mocą, bilansowaniem i usługami pomocniczymi w dowolnych ramach czasowych, w tym na rynkach terminowych, dnia następnego i dnia bieżącego, w szczególności:

a) przesunięcia obciążenia po stronie odbiorców końcowych z godzin szczytu na godziny poza szczytem, z uwzględnieniem dostępności energii ze źródeł odnawialnych, energii z kogeneracji i rozproszonego wytwarzania;

b) uzyskania oszczędności energii przez niezależnych koncentratorów w wyniku działań po stronie popytu wśród użytkowników rozproszonych;

c) obniżenia zapotrzebowania w wyniku podjęcia przez dostawców usług energetycznych, w tym przedsiębiorstw usług energetycznych, środków w zakresie efektywności energetycznej;

d) przyłączania i dysponowania jednostkami wytwórczymi przy niższych poziomach napięcia;

e) przyłączenia jednostek wytwórczych znajdujących się bliżej punktów odbioru; oraz

f) magazynowania energii.

3. Taryfy sieciowe lub detaliczne mogą wspierać cenotwórstwo dynamiczne w zakresie działań po stronie popytu podejmowanych przez odbiorców końcowych, takie jak:

a) taryfy strefowe;

b) ustalanie krytycznych cen szczytowych;

c) ustalanie cen w czasie rzeczywistym; oraz

d) rabaty w godzinach szczytu.