Artykuł 24

1. Jeżeli kredytu udzielono w formie kredytu w rachunku bieżącym, państwa członkowskie wymagają, aby w całym okresie obowiązywania umowy o kredyt kredytodawca regularnie – co najmniej raz w miesiącu – informował konsumenta w drodze wyciągu z rachunku, na papierze lub innym trwałym nośniku określonym w umowie o kredyt, podając następujące dane:

a) dokładnie wskazany okres objęty wyciągiem;

b) kwoty i daty dokonanych wypłat;

c) saldo z poprzedniego wyciągu oraz jego datę;

d) nowe saldo;

e) daty i kwoty płatności dokonanych przez konsumenta;

f) zastosowaną stopę oprocentowania kredytu;

g) wszelkie nałożone opłaty;

h) w stosownych przypadkach, minimalną kwotę wymaganej spłaty przez konsumenta.

2. Jeżeli udzielono kredytu w formie kredytu w rachunku bieżącym, państwa członkowskie wymagają, aby kredytodawca informował konsumenta, na papierze lub innym trwałym nośniku określonym w umowie o kredyt, o wzroście stopy oprocentowania kredytu lub wszelkich należnych opłat, w odpowiednim czasie zanim zmiana ta wejdzie w życie.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego informacje, o których mowa w tym akapicie, można przekazywać okresowo w sposób określony w ust. 1, jeżeli spełniono poniższe warunki:

a) strony uzgodniły takie okresowe przekazywanie informacji w umowie o kredyt;

b) zmiana stopy oprocentowania kredytu wynika ze zmiany stopy referencyjnej;

c) nowa stopa referencyjna zostaje podana do informacji publicznej za pośrednictwem odpowiednich środków;

d) informacja na temat nowej stopy referencyjnej jest także dostępna:

(i) w lokalach kredytodawcy;

(ii) jeżeli kredytodawca posiada stronę internetową – na tej stronie internetowej; oraz

(iii) jeżeli kredytodawca posiada aplikację mobilną – za pośrednictwem tej aplikacji mobilnej.

3. Państwa członkowskie wymagają, aby kredytodawca powiadamiał konsumenta w uzgodniony sposób o każdym zmniejszeniu lub anulowaniu kredytu w rachunku bieżącym co najmniej 30 dni przed dniem, w którym faktyczne zmniejszenie lub anulowanie kredytu w rachunku bieżącym staje się skuteczne.

4. W sytuacji gdy zmniejszono lub anulowano kredyt na rachunku bieżącym, państwa członkowskie wymagają, aby kredytodawca oferował konsumentowi, przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, bez dodatkowych kosztów, możliwość spłaty faktycznie wypłaconej kwoty w granicach tego zmniejszenia lub anulowania. Taka spłata nastąpi w 12 równych ratach miesięcznych, chyba że konsument zdecyduje się spłacić wcześniej, według stopy oprocentowania kredytu mającej zastosowanie do kredytu w rachunku bieżącym.

5. Państwa członkowskie mogą utrzymać lub przyjąć bardziej rygorystyczne przepisy w kwestiach związanych z ochroną konsumentów posiadających kredyty w rachunku bieżącym, inne niż przepisy, o których mowa w niniejszym artykule, zgodnie z prawem Unii.