Artykuł 1

W dyrektywie 2011/16/UE wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a) w pkt 9 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

do celów art. 8 ust. 1 oraz art. 8a–8ad – systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji innemu państwu członkowskiemu, bez uprzedniego wniosku, w ustalonych z góry, regularnych odstępach czasu. Do celów art. 8 ust. 1 odniesienie do dostępnych informacji dotyczy informacji zawartych w dokumentacji podatkowej państwa członkowskiego przekazującego informacje, które można wyszukiwać zgodnie z procedurami gromadzenia i przetwarzania informacji w tym państwie członkowskim;”;

(ii) akapit pierwszy lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

do celów przepisów niniejszej dyrektywy innych niż przepisy art. 8 ust. 1 i 3a oraz art. 8a–8ad – systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji przewidzianych w akapicie pierwszym lit. a) i b) niniejszego punktu.”;

(iii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W kontekście niniejszego artykułu, art. 8 ust. 3a, art. 8 ust. 7a, art. 21 ust. 2 oraz załącznika IV wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają takie samo znaczenie jak w odpowiadających im definicjach zawartych w załączniku I. W kontekście art. 21 ust. 5 oraz art. 25 ust. 3 i 4 wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają takie samo znaczenie jak w odpowiadających im definicjach zawartych w załącznikach I, V lub VI. W kontekście art. 8aa i załącznika III wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają znaczenie określone w odpowiadających im definicjach zawartych w załączniku III. W kontekście art. 8ac i załącznika V wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają znaczenie określone w odpowiadających im definicjach zawartych w załączniku V. W kontekście art. 8ad i załącznika VI wszelkie terminy ujęte w pojedyncze górne cudzysłowy mają znaczenie określone w odpowiadających im definicjach zawartych w załączniku VI.”;

b) pkt 14 akapit pierwszy lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

dotyczy transakcji transgranicznej lub tego, czy działalność prowadzona przez osobę w innej jurysdykcji prowadzi, czy nie prowadzi do ustanowienia stałego zakładu, lub tego, czy osoba fizyczna jest, czy nie jest rezydentem do celów podatkowych w państwie członkowskim wydającym interpretację indywidualną; oraz”;

c) dodaje się punkty w brzmieniu:

„28)

»dochody z dywidend niepowierniczych« oznaczają dywidendy lub inne dochody traktowane jak dywidendy w państwie członkowskim płatnika, wpłacone lub uznane na poczet rachunku innego niż ‘rachunek powierniczy’ zdefiniowany w załączniku I sekcja VIII część C pkt 3;

29) »ubezpieczenia na życie nieobjęte innymi unijnymi instrumentami prawnymi dotyczącymi wymiany informacji i innymi podobnymi środkami« oznaczają ‘umowy ubezpieczenia’, inne niż ‘pieniężne umowy ubezpieczenia’ podlegające zgłaszaniu na mocy załącznika I sekcja I, w sytuacji gdy świadczenia z tytułu umów są wypłacane w przypadku śmierci posiadacza polisy ubezpieczeniowej;

30) »adres rozproszonego rejestru« oznacza adres rozproszonego rejestru, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 (*1);

31) »klient« oznacza, na potrzeby art. 8ab, pośrednika lub odpowiedniego podatnika, który otrzymuje usługi, w tym pomoc, doradztwo, porady lub wskazówki, od pośrednika objętego obowiązkiem zachowania prawniczej tajemnicy zawodowej w odniesieniu do podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia transgranicznego.

(*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie rynków kryptoaktywów oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 1095/2010 oraz dyrektyw 2013/36/UE i (UE) 2019/1937 (Dz.U. L 150 z 9.6.2023, s. 40).”;"

2) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwy organ każdego z państw członkowskich przekazuje – w drodze wymiany automatycznej – właściwemu organowi dowolnego z pozostałych państw członkowskich wszelkie informacje, którymi dysponuje w odniesieniu do rezydentów tego innego państwa członkowskiego, dotyczące następujących szczególnych kategorii dochodu i kapitału, zgodnie z ich interpretacją na mocy krajowych przepisów państwa członkowskiego przekazującego informacje:

a) dochody z zatrudnienia;

b) wynagrodzenia dyrektorów;

c) dochody z ubezpieczeń na życie nieobjęte innymi unijnymi instrumentami prawnymi dotyczącymi wymiany informacji i innymi podobnymi środkami;

d) świadczenia emerytalne i rentowe;

e) własność nieruchomości i dochody z tego tytułu;

f) należności licencyjne;

g) dochody z dywidend niepowierniczych inne niż dochody z dywidend zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 4, 5 lub 6 dyrektywy Rady 2011/96/UE (*2).

(*2) Dyrektywa Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 345 z 29.12.2011, s. 8).”;"

b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Przed dniem 1 stycznia 2026 r. państwa członkowskie informują Komisję o co najmniej pięciu kategoriach wymienionych w ust. 1 akapit pierwszy, w odniesieniu do których właściwy organ każdego państwa członkowskiego przekazuje w drodze wymiany automatycznej właściwemu organowi dowolnego z pozostałych państw członkowskich informacje dotyczące rezydentów tego innego państwa członkowskiego. Informacje te dotyczą okresów rozliczeniowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub później.”;

c) ust. 7a otrzymuje brzmienie:

„7a. Państwa członkowskie zapewniają, aby podmioty i rachunki, które mają być traktowane, odpowiednio, jako ‘nieraportujące instytucje finansowe’ i ‘rachunki wyłączone’, spełniały wszystkie wymogi wymienione w załączniku I sekcja VIII część B pkt 1 lit. c) oraz w załączniku I sekcja VIII część C pkt 17 lit. g), w szczególności wymóg, aby status ‘instytucji finansowej’ jako ‘nieraportującej instytucji finansowej’ lub status rachunku jako ‘rachunku wyłączonego’ nie zagroziły realizacji celów niniejszej dyrektywy.”

;

3) w art. 8a wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadku, gdy interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym dotyczy wyłącznie spraw podatkowych osoby fizycznej lub osób fizycznych, z wyjątkiem sytuacji, gdy taka interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym została wydana, zmieniona lub odnowiona po dniu 1 stycznia 2026 r. oraz gdy:

a) kwota transakcji lub serii transakcji będących przedmiotem interpretacji indywidualnej o wymiarze transgranicznym przekracza 1 500 000 EUR (lub równoważną kwotę w dowolnej innej walucie), o ile kwota taka jest w danej interpretacji indywidualnej podana; lub

b) interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym określa, czy dana osoba jest rezydentem do celów podatkowych w państwie członkowskim wydającym daną interpretację.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) i bez uszczerbku dla kwoty, o której mowa w interpretacji indywidualnej o wymiarze transgranicznym, w przypadku serii transakcji dotyczących różnych towarów, usług lub aktywów kwota podana w danej interpretacji indywidualnej obejmuje całkowitą wartość bazową. Kwot nie sumuje się, jeżeli te same towary, usługi lub aktywa są przedmiotem kilkukrotnej transakcji.

Niezależnie od akapitu pierwszego lit. b) wymiana informacji na temat interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym dotyczących osób fizycznych nie obejmuje takich interpretacji dotyczących opodatkowania u źródła w odniesieniu do dochodów nierezydentów z tytułu zatrudnienia, wynagrodzeń dyrektorów lub świadczeń emerytalnych i rentowych.”

;

b) w ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dane identyfikacyjne osoby, innej niż osoba fizyczna – z wyjątkiem przypadków gdy interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym dotyczy osoby fizycznej i jest przekazywana zgodnie z ust. 1 i 4 – a w stosownych przypadkach również grupy osób, do której ona należy;”;

(ii) lit. k) otrzymuje brzmienie:

„k)

dane identyfikacyjne wszelkich osób, innych niż osoby fizyczne – z wyjątkiem przypadków gdy interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym dotyczy osoby fizycznej i jest przekazywana zgodnie z ust. 1 i 4 – w ewentualnych innych państwach członkowskich, na które to osoby interpretacja indywidualna o wymiarze transgranicznym lub uprzednie porozumienie cenowe mogą mieć wpływ (ze wskazaniem państwa członkowskiego, z którym powiązana jest każda taka osoba); oraz”;

4) w art. 8ab wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„5. Każde państwo członkowskie może przyjąć niezbędne środki w celu zapewnienia pośrednikom prawa do zwolnienia z obowiązku przekazywania informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych, jeżeli taki obowiązek zgłoszenia stanowiłby naruszenie prawniczej tajemnicy zawodowej na mocy prawa krajowego tego państwa członkowskiego. W takich okolicznościach każde państwo członkowskie przyjmuje niezbędne środki w celu zobowiązania każdego z pośredników, który otrzymał zwolnienie, do bezzwłocznego powiadomienia swojego klienta, jeżeli ten klient jest pośrednikiem, lub, w przypadku braku takiego pośrednika, jeżeli ten klient jest właściwym podatnikiem, o ciążących na kliencie obowiązkach zgłoszenia na mocy ust. 6.”

;

b) w ust. 14 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dane identyfikacyjne pośredników – innych niż pośrednicy zwolnieni z obowiązku zgłoszenia ze względu na prawniczą tajemnicę zawodową na mocy ust. 5 – i właściwych podatników, w tym ich nazwę lub imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia (w przypadku osób fizycznych), rezydencję do celów podatkowych, numer ‘NIP’ oraz, w stosownych przypadkach, dane osób będących przedsiębiorstwami powiązanymi z właściwym podatnikiem;”;

(ii) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

streszczenie treści podlegającego zgłoszeniu uzgodnienia transgranicznego, w tym wskazanie nazwy, pod jaką to uzgodnienie funkcjonuje, jeżeli taka istnieje, oraz opis stosownych uzgodnień, oraz wszelkie inne informacje, które mogłyby pomóc właściwemu organowi w ocenie potencjalnego ryzyka podatkowego, nie prowadząc do ujawnienia tajemnicy handlowej, przemysłowej lub zawodowej lub procesu produkcyjnego, lub do ujawnienia informacji, które byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym;”;

5) w art. 8ac ust. 2 akapit pierwszy dodaje się literę w brzmieniu:

„m)

identyfikator ‘usługi identyfikacyjnej’ i państwo członkowskie wydania, jeżeli ‘raportujący operator platformy’ polega na bezpośrednim potwierdzeniu tożsamości i rezydencji ‘sprzedawcy’ za pośrednictwem ‘usługi identyfikacyjnej’ udostępnionej przez państwo członkowskie lub Unię w celu ustalenia tożsamości i rezydencji podatkowej ‘sprzedawcy’; w takich przypadkach nie jest konieczne przekazywanie państwu członkowskiemu wydania identyfikatora ‘usługi identyfikacyjnej’ informacji, o których mowa w lit. c)–g).”;

6) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8ad

Zakres i warunki obowiązkowej automatycznej wymiany informacji przekazywanych przez ‘raportujących dostawców usług w zakresie kryptoaktywów’

1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zobowiązania ‘raportujących dostawców usług w zakresie kryptoaktywów’ do wypełniania obowiązków sprawozdawczych i spełniania procedur należytej staranności określonych odpowiednio w załączniku VI sekcje II i III. Każde państwo członkowskie zapewnia również skuteczne wdrożenie i przestrzeganie takich środków, zgodnie z załącznikiem VI sekcja V.

2. Zgodnie z mającymi zastosowanie obowiązkami sprawozdawczymi i procedurami należytej staranności określonymi odpowiednio w załączniku VI sekcje II i III, właściwy organ państwa członkowskiego, w którym ma miejsce sprawozdawczość, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w drodze automatycznej wymiany i w terminie określonym w ust. 6 niniejszego artykułu, przekazuje właściwym organom zainteresowanych państw członkowskich informacje określone w ust. 3 niniejszego artykułu zgodnie z ustaleniami praktycznymi przyjętymi na podstawie art. 21.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego przekazuje następujące informacje odnośnie do każdej ‘osoby raportowanej’:

a) imię i nazwisko lub nazwę, adres, państwo (państwa) członkowskie rezydencji, numer(-y) ‘NIP’ oraz, w przypadku osoby fizycznej, datę i miejsce urodzenia każdego ‘użytkownika raportowanego’, a w przypadku dowolnego ‘podmiotu’, który – po zastosowaniu procedur należytej staranności określonych w załączniku VI sekcja III – zostanie zidentyfikowany jako posiadający co najmniej jedną ‘osobę kontrolującą’ będącą ‘osobą raportowaną’ – nazwę, adres, państwo (państwa) członkowskie rezydencji oraz numer(-y) ‘NIP’‘podmiotu’, a także imię i nazwisko, adres, państwo (państwa) członkowskie rezydencji, numer(-y) ‘NIP’ oraz datę i miejsce urodzenia każdej ‘osoby kontrolującej’ ten ‘podmiot’ będącej ‘osobą raportowaną’, jak również rolę lub role, na podstawie których każda taka ‘osoba raportowana’ jest ‘osobą kontrolującą’ ten ‘podmiot’;

niezależnie od akapitu pierwszego niniejszej litery, w przypadku gdy ‘raportujący dostawca usług w zakresie kryptoaktywów’ polega na bezpośrednim potwierdzeniu tożsamości i rezydencji ‘osoby raportowanej’ za pośrednictwem ‘usługi identyfikacyjnej’ udostępnionej przez państwo członkowskie lub Unię w celu ustalenia tożsamości i rezydencji podatkowej ‘osoby raportowanej’, informacje przekazywane państwu członkowskiemu wydania identyfikatora ‘usługi identyfikacyjnej’ dotyczące ‘osoby raportowanej’ obejmują imię i nazwisko, identyfikator ‘usługi identyfikacyjnej’ i państwo członkowskie wydania, jak również rolę lub role na podstawie których każda taka ‘osoba raportowana’ jest ‘osobą kontrolującą’ ten ‘podmiot’;

b) imię i nazwisko lub nazwę, adres, numer ‘NIP’ i, jeśli jest dostępny, indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 7, oraz globalny identyfikator osoby prawnej ‘raportującego dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów’;

c) w odniesieniu do każdego rodzaju ‘raportowanego kryptoaktywa’, w przypadku którego ‘raportujący dostawca usług w zakresie kryptoaktywów’ w ciągu odnośnego roku kalendarzowego lub innego stosownego okresu sprawozdawczego przeprowadził ‘raportowane transakcje’, w stosownych przypadkach:

(i) pełną nazwę rodzaju ‘raportowanego kryptoaktywa’;

(ii) łączną kwotę wpłaconą brutto, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych transakcji’ w odniesieniu do przypadków nabycia za ‘walutę fiat’;

(iii) łączną otrzymaną kwotę brutto, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych transakcji’ w związku z przypadkami zbycia za ‘walutę fiat’;

(iv) łączną rzeczywistą wartość rynkową, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych transakcji’ w związku z przypadkami nabycia za inne ‘raportowane kryptoaktywa’;

(v) łączną rzeczywistą wartość rynkową, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych transakcji’ w związku z przypadkami zbycia za inne ‘raportowane kryptoaktywa’;

(vi) łączną rzeczywistą wartość rynkową, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych detalicznych transakcji płatniczych’;

(vii) łączną rzeczywistą wartość rynkową, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych transakcji’ z podziałem na rodzaje transferu, jeśli są one znane ‘raportującemu dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów’, w odniesieniu do ‘transferów’ do ‘użytkownika raportowanego’ nieobjętych ppkt (ii) oraz (iv);

(viii) łączną rzeczywistą wartość rynkową, łączną liczbę jednostek oraz liczbę ‘raportowanych transakcji’ z podziałem na rodzaje transferu, jeśli są one znane ‘raportującemu dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów’, w odniesieniu do ‘transferów’ dokonanych przez ‘użytkownika raportowanego’ nieobjętych ppkt (iii), (v) oraz (vi); oraz

(ix) łączną rzeczywistą wartość rynkową, a także łączną liczbę jednostek ‘transferów’ dokonanych przez ‘raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów’ na adresy rozproszonego rejestru, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2023/1114, co do których nie ma informacji, jakoby były powiązane z dostawcą usług w zakresie wirtualnych aktywów lub instytucją finansową.

Na potrzeby lit. c) ppkt (ii) oraz (iii) kwotę wpłaconą lub otrzymaną zgłasza się w tej ‘walucie fiat’, w której ją wpłacono lub otrzymano. Jeżeli kwoty te wpłacono lub otrzymano w wielu ‘walutach fiat’, zgłasza się je w jednej ‘walucie fiat’ przeliczonej podczas każdej ‘raportowanej transakcji’ w sposób konsekwentnie stosowany przez ‘raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów’.

Na potrzeby lit. c) ppkt (iv)–(ix) rzeczywistą wartość rynkową określa się i zgłasza w jednej ‘walucie fiat’, wycenianej podczas każdej ‘raportowanej transakcji’ w sposób konsekwentnie stosowany przez ‘raportującego dostawcę usług w zakresie kryptoaktywów’.

W przekazywanych informacjach podaje się ‘walutę fiat’, w której zgłaszana jest każda kwota.

4. W celu ułatwienia wymiany informacji, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, Komisja – w drodze aktów wykonawczych – przyjmuje niezbędne ustalenia praktyczne, w tym środki służące standaryzacji przekazywania informacji określonych w tym ustępie, w ramach procedury ustanowienia standardowego formularza elektronicznego przewidzianego w art. 20 ust. 5. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

5. Komisja nie ma dostępu do informacji, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b).

6. Przekazanie informacji zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu odbywa się przy użyciu standardowego formularza elektronicznego, o którym mowa w art. 20 ust. 5, w terminie dziewięciu miesięcy od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczą obowiązki sprawozdawcze mające zastosowanie do ‘raportujących dostawców usług w zakresie kryptoaktywów’. Pierwsze informacje za odnośny rok kalendarzowy lub inny odpowiedni okres sprawozdawczy przekazuje się od dnia 1 stycznia 2026 r.

7. W celu wypełnienia obowiązków sprawozdawczych zgodnie z ust. 1 każde państwo członkowskie przyjmuje niezbędne przepisy, w ramach których nakłada na ‘operatora kryptoaktywów’ obowiązek rejestracji w Unii. Właściwy organ państwa członkowskiego rejestracji przydziela takiemu ‘operatorowi kryptoaktywów’ indywidualny numer identyfikacyjny.

Państwa członkowskie przyjmują przepisy, zgodnie z którymi ‘operator kryptoaktywów’ dokonuje rejestracji u właściwego organu jednego państwa członkowskiego w myśl zasad opisanych w załączniku VI sekcja V część F.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby ‘operator kryptoaktywów’, którego rejestrację cofnięto zgodnie z załącznikiem VI sekcja V część F pkt 7, mógł zarejestrować się ponownie jedynie pod warunkiem przedstawienia organom zainteresowanego państwa członkowskiego odpowiednich gwarancji w odniesieniu do swojego zobowiązania do przestrzegania obowiązków sprawozdawczych w Unii, w tym wszelkich zaległych niewypełnionych obowiązków sprawozdawczych.

8. Ust. 7 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do ‘dostawców usług w zakresie kryptoaktywów’ w rozumieniu załącznika VI sekcja IV część B pkt 1.

9. Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – ustalenia praktyczne i techniczne niezbędne do rejestracji i identyfikacji ‘operatorów kryptoaktywów’. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

10. Do dnia 31 grudnia 2025 r. Komisja utworzy rejestr ‘operatorów kryptoaktywów’, w którym rejestrowane będą informacje podlegające przekazywaniu zgodnie z załącznikiem VI sekcja V część F pkt 2. Ten rejestr ‘operatorów kryptoaktywów’ będzie dostępny dla właściwych organów wszystkich państw członkowskich.

11. Na uzasadniony wniosek dowolnego państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja – w drodze aktów wykonawczych – określa, czy informacje, które muszą być automatycznie wymieniane na mocy umowy między właściwymi organami zainteresowanego państwa członkowskiego a jurysdykcją spoza Unii, odpowiadają informacjom określonym w załączniku VI sekcja II część B, w rozumieniu załącznika VI sekcja IV część F pkt 5. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

Państwo członkowskie wnoszące o zastosowanie środka, o którym mowa w akapicie pierwszym, przesyła Komisji uzasadniony wniosek.

Jeżeli Komisja uzna, że nie posiada wszystkich informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku, kontaktuje się z zainteresowanym państwem członkowskim w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku i precyzuje, jakie dodatkowe informacje są wymagane. Kiedy Komisja posiada już wszystkie niezbędne informacje, w terminie jednego miesiąca powiadamia o tym wnoszące państwo członkowskie i przekazuje stosowne informacje komitetowi, o którym mowa w art. 26 ust. 1.

Komisja, działając z własnej inicjatywy, przyjmuje akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, wyłącznie w odniesieniu do zawartej przez państwo członkowskie umowy między właściwymi organami z jurysdykcją spoza Unii, która to umowa wymaga automatycznej wymiany informacji na temat osoby fizycznej lub ‘podmiotu’ będących klientami ‘raportującego dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów’ na potrzeby przeprowadzania ‘raportowanych transakcji’.

Przy stwierdzaniu, czy informacje są odpowiadające – w rozumieniu akapitu pierwszego – w odniesieniu do ‘raportowanych transakcji’, Komisja należycie uwzględnia zakres, w jakim system, na którym opierają się takie informacje, odpowiada systemowi określonemu w załączniku VI, w szczególności w odniesieniu do:

a) definicji ‘raportującego dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów’, ‘użytkownika raportowanego’ oraz ‘raportowanej transakcji’;

b) procedur mających zastosowanie w celu identyfikacji ‘użytkowników raportowanych’;

c) obowiązków sprawozdawczych;

d) zasad i procedur administracyjnych, jakie mają wdrożyć jurysdykcje spoza Unii, aby zapewnić skuteczne wykonywanie i przestrzeganie określonych w tym systemie procedur należytej staranności i obowiązków sprawozdawczych.

Procedura, o której mowa w niniejszym ustępie, ma także zastosowanie do stwierdzania, że dane informacje nie są już odpowiadające w rozumieniu załącznika VI sekcja IV część F pkt 5.

12. Niezależnie od ust. 11, w przypadku gdy międzynarodowy standard sprawozdawczości i automatycznej wymiany informacji o kryptoaktywach określono jako standard minimalny lub równoważny, nie jest już wymagane stwierdzenie przez Komisję w drodze aktów wykonawczych, czy informacje, które muszą być automatycznie wymieniane na mocy tego standardu i umowy między właściwymi organami zawartej przez zainteresowane państwo członkowskie lub zainteresowane państwa członkowskie z jurysdykcją spoza Unii, są odpowiadające. Informacje te uznaje się za odpowiadające informacjom wymaganym na mocy niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że wszystkie zainteresowane państwa członkowskie zawarły z jurysdykcją spoza Unii umowę między właściwymi organami, na mocy której wymagana jest automatyczna wymiana informacji dotyczących osoby fizycznej lub ‘podmiotu’ będących klientem ‘raportującego dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów’ do celów przeprowadzania ‘raportowanych transakcji’. Odpowiadające przepisy zawarte w niniejszym artykule oraz w załączniku VI nie mają już zastosowania do takich celów.”

;

7) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Informacje przekazywane między państwami członkowskimi w dowolnej formie zgodnie z niniejszą dyrektywą są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej i korzystają z takiej ochrony, jaką objęte są podobne informacje na mocy krajowego prawa państwa członkowskiego, które informacje te otrzymało. Takie informacje mogą być wykorzystywane do celów oceny, stosowania i egzekwowania prawa krajowego państw członkowskich dotyczących podatków, o których mowa w art. 2, a także VAT, innych podatków pośrednich, ceł oraz przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.”

;

b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Właściwy organ otrzymujący informacje i dokumenty może również wykorzystywać te otrzymane informacje i dokumenty bez zezwolenia, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, do dowolnych celów objętych aktem opartym na art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i przekazywać je do takich celów właściwemu organowi odpowiedzialnemu za wdrażanie środków ograniczających w zainteresowanym państwie członkowskim.”;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego uzna, że informacje, które otrzymał od właściwego organu innego państwa członkowskiego, mogą być użyteczne dla właściwego organu trzeciego państwa członkowskiego do celów, o których mowa w ust. 1, może on przekazać te informacje temu ostatniemu właściwemu organowi, pod warunkiem że przekazanie informacji jest zgodne z zasadami i procedurami określonymi w niniejszej dyrektywie. Informuje on właściwy organ państwa członkowskiego, z którego pochodzą informacje, o tym, że zamierza przekazać je trzeciemu państwu członkowskiemu. Państwo członkowskie, z którego pochodzą informacje, może sprzeciwić się ich przekazaniu w terminie 15 dni kalendarzowych od otrzymania powiadomienia od państwa członkowskiego zamierzającego przekazać informacje innemu państwu członkowskiemu.”

;

8) w art. 18 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Właściwy organ każdego państwa członkowskiego wprowadza skuteczny mechanizm w celu zapewnienia wykorzystania informacji uzyskanych w drodze sprawozdawczości lub wymiany informacji na podstawie art. 8–8ad.”

;

9) art. 20 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające standardowe formularze elektroniczne, w tym ustalenia językowe w następujących przypadkach:

a) do celów automatycznej wymiany informacji dotyczących interpretacji indywidualnych o wymiarze transgranicznym i uprzednich porozumień cenowych zgodnie z art. 8a przed dniem 1 stycznia 2017 r.;

b) do celów automatycznej wymiany informacji dotyczących podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych zgodnie z art. 8ab przed dniem 30 czerwca 2019 r.;

c) do celów automatycznej wymiany informacji dotyczących ‘raportowanych kryptoaktywów’ zgodnie z art. 8ad przed dniem 30 czerwca 2025 r.

Treść tych standardowych formularzy elektronicznych nie wykracza poza elementy podlegające wymianie informacji wymienione w art. 8a ust. 6, art. 8ab ust. 14 i art. 8ad ust. 3 oraz inne obszary związane z tymi elementami i niezbędne do osiągnięcia celów, odpowiednio, art. 8a, 8ab i 8ad.

Ustalenia językowe, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie uniemożliwiają państwom członkowskim przekazywania informacji, o których mowa w art. 8a i 8ab, w dowolnym z języków urzędowych Unii. Ustalenia językowe mogą jednak przewidywać, że najistotniejsze elementy takich informacji należy przekazywać również w innym języku urzędowym Unii.

Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym ustępie przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”

;

10) w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Do dnia 31 grudnia 2017 r. Komisja opracuje bezpieczną centralną bazę danych państw członkowskich w zakresie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, gdzie informacje przekazywane na mocy art. 8a ust. 1 i 2 będą zapisywane w celu spełnienia wymogu automatycznej wymiany informacji przewidzianego w tych ustępach, a także zapewni wsparcie techniczne i logistyczne tej bazy danych.

Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja opracuje bezpieczną centralną bazę danych państw członkowskich w zakresie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, gdzie informacje przekazywane na mocy art. 8ab ust. 13, 14 i 16 będą zapisywane w celu spełnienia wymogu automatycznej wymiany informacji przewidzianego w tych ustępach, a także zapewni wsparcie techniczne i logistyczne tej bazy danych.

Do dnia 31 grudnia 2026 r. Komisja opracuje bezpieczną centralną bazę danych państw członkowskich w zakresie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, gdzie informacje przekazywane na mocy art. 8ad ust. 2 i 3 będą zapisywane w celu spełnienia wymogu automatycznej wymiany informacji przewidzianego w tych ustępach, a także zapewni wsparcie techniczne i logistyczne tej bazy danych.

Do informacji zapisanych w tej bazie danych dostęp mają właściwe organy wszystkich państw członkowskich. W odniesieniu do informacji, które mają być przekazywane w ramach art. 8ad ust. 2 i 3, właściwy organ danego państwa członkowskiego ma jednak dostęp wyłącznie do informacji dotyczących ‘użytkowników raportowanych’ i ‘osób raportowanych’ będących rezydentami w tym państwie członkowskim. Komisja również ma dostęp do informacji zapisanych w tej bazie danych, jednakże w granicach określonych w art. 8a ust. 8, art. 8ab ust. 17 oraz art. 8ad ust. 5 i wyłącznie do celów gromadzenia statystyk zgodnie z ust. 7 niniejszego artykułu. Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych niezbędne ustalenia praktyczne. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.

Do czasu uzyskania przez tę bezpieczną centralną bazę danych zdolności operacyjnej wymiana automatyczna przewidziana w art. 8a ust. 1 i 2, art. 8ab ust. 13, 14 i 16 oraz art. 8ad ust. 2 i 3 prowadzona jest zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i mającymi zastosowanie ustaleniami praktycznymi.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8. Komisja zapewni państwom członkowskim narzędzie służące do elektronicznej i automatycznej weryfikacji poprawności numeru ‘NIP’ podanego przez podmiot raportujący lub podatnika do celów automatycznej wymiany informacji.

Komisja opracowuje parametry techniczne narzędzia, o którym mowa w akapicie pierwszym, w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”

;

11) w art. 22 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3. Państwa członkowskie zatrzymują informacje otrzymane drogą automatycznej wymiany informacji zgodnie z art. 8–8ad nie dłużej, niż to konieczne, ale w żadnym przypadku nie krócej niż przez pięć lat od daty ich otrzymania, aby zrealizować cele określone w niniejszej dyrektywie.

4. Państwa członkowskie dążą do zapewnienia podmiotowi raportującemu możliwości uzyskania drogą elektroniczną potwierdzenia ważności informacji na temat numeru ‘NIP’ dowolnego podatnika, które podlegają wymianie informacji na mocy art. 8–8ad. O potwierdzenie informacji na temat numeru ‘NIP’ można wnieść wyłącznie w celu sprawdzenia prawidłowości danych, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3a, art. 8a ust. 6, art. 8aa ust. 3, art. 8ab ust. 14, art. 8ac ust. 2 i art. 8ad ust. 3.”

;

12) art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Każde państwo członkowskie – w odniesieniu do siebie – bada i ocenia skuteczność współpracy administracyjnej prowadzonej zgodnie z niniejszą dyrektywą, w tym w zakresie zwalczania uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania, a także co roku informuje Komisję o wynikach swojej oceny. Komisja określa – w drodze aktów wykonawczych – formę i warunki przekazywania tej rocznej oceny. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.”

;

13) w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Raportujące instytucje finansowe’, pośredników, ‘raportujących operatorów platform’, ‘raportujących dostawców usług w zakresie kryptoaktywów’ oraz właściwe organy państw członkowskich uznaje się za administratorów działających samodzielnie lub wspólnie. Przy przetwarzaniu danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy uznaje się, że Komisja przetwarza dane osobowe w imieniu administratorów i musi ona spełniać wymogi dotyczące podmiotów przetwarzających przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2018/1725. Przetwarzanie odbywa się na podstawie umowy w rozumieniu art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679 i art. 29 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1725.”

;

b) ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4. Niezależnie od przepisów ust. 1 każde państwo członkowskie zapewnia, aby – w zależności od przypadku – każda ‘raportująca instytucja finansowa’, pośrednik, ‘raportujący operator platformy’ lub ‘raportujący dostawca usług w zakresie kryptoaktywów’, którzy podlegają jurysdykcji tego państwa:

a) informowali każdą zainteresowaną osobę fizyczną o tym, że dotyczące jej informacje zostaną zgromadzone i przekazane zgodnie z niniejszą dyrektywą; oraz

b) udzielali każdej zainteresowanej osobie fizycznej wszelkich informacji, które dana osoba ma prawo uzyskać od administratora danych, w czasie wystarczającym do skorzystania z jej praw ochrony danych osobowych, a w każdym przypadku zanim informacje zostaną przekazane.”

;

14) art. 25a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25a

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą i dotyczących art. 8aa–8ad oraz przyjmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.”

;

15) w art. 27 uchyla się ust. 2;

16) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 27c

Zgłaszanie i przekazywanie numeru NIP

1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu wprowadzenia wymogu, aby podmiot raportujący lub raportująca osoba fizyczna zgłaszały numer ‘NIP’ raportowanych osób fizycznych lub podmiotów – nadany przez państwo członkowskie rezydencji – a każde państwo członkowskie przekazywało ten numer, zgodnie z postanowieniami artykułów niniejszej dyrektywy i załączników do niej, w przypadkach gdy wyraźnie tego wymaga niniejsza dyrektywa.

2. W odniesieniu do okresów rozliczeniowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2030 r. lub później każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu wprowadzenia wymogu, aby numer ‘NIP’ rezydentów nadany przez państwo członkowskie rezydencji był zgłaszany, w miarę możliwości, w odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 8 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) i d), w zakresie, w jakim chodzi o kategorie dochodu i kapitału, na temat których informacje zostałyby przekazane nawet w przypadku braku numeru ‘NIP’.

3. W odniesieniu do okresów rozliczeniowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2028 r. lub później każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu wprowadzenia wymogu, aby numer ‘NIP’ osób fizycznych i podmiotów nadany przez państwo członkowskie rezydencji był zgłaszany, w miarę możliwości, w odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 8a ust. 6 lit. a) oraz k), a w przypadku raportowanych osób fizycznych i podmiotów – w odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 8aa ust. 3 lit. b) oraz art. 8ab ust. 14 lit. h).

4. W odniesieniu do okresów rozliczeniowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2028 r. lub później każde państwo członkowskie uwzględnia – jeżeli numer taki został uzyskany przez właściwy organ danego państwa członkowskiego – numer ‘NIP’ osób fizycznych i podmiotów nadany przez państwo członkowskie rezydencji w przekazywanych informacjach, o których mowa w art. 8a ust. 6 lit. a) oraz k), a w przypadku raportowanych osób fizycznych i podmiotów – w odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 8aa ust. 3 lit. b) oraz art. 8ab ust. 14 lit. h).”

;

17) w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy;

18) w załączniku V wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy;

19) tekst zawarty w załączniku III do niniejszej dyrektywy dodaje się jako załącznik VI.