Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia delegowanego stosuje się definicje określone w art. 2 rozporządzenia (UE) 2021/1060 oraz następujące definicje:

1) „metoda doboru próby” oznacza techniczne narzędzie doboru próby i ekstrapolacji wyników w ramach metodyki doboru próby, które może mieć charakter statystyczny albo niestatystyczny;

2) „statystyczna metoda doboru próby” oznacza metodę doboru próby zapewniającą losowy dobór jednostek próby i wykorzystanie teorii prawdopodobieństwa do oceny ryzyka i precyzji próbkowania;

3) „niestatystyczna metoda doboru próby” oznacza metodę doboru próby, która nie obejmuje oceny ryzyka i precyzji próbkowania i opiera się na doborze losowym;

4) „metodyka doboru próby” oznacza metodykę opisującą główne elementy i etapy procedury doboru próby i obejmującą etap doboru próby, w tym dobór podpróby i ekstrapolację wyników;

5) „podejście standardowe dla doboru próby na podstawie jednostki monetarnej” lub „podejście standardowe w ramach metody MUS” oznacza ustandaryzowaną statystyczną metodę doboru próby z wykorzystaniem „prawdopodobieństwa proporcjonalnego do wielkości”, możliwą do zastosowania wraz z poszczególnymi opcjami doboru próby, takimi jak stratyfikacja i dobór próby obejmujący wiele okresów;

6) „dobór losowy prosty” lub „SRS” oznacza ustandaryzowaną statystyczną metodę doboru próby na podstawie równego prawdopodobieństwa, możliwą do zastosowania z poszczególnymi opcjami doboru próby, takimi jak stratyfikacja i dobór próby obejmujący wiele okresów;

7) „dobór losowy” oznacza dobór probabilistyczny, czyli dobór próby na podstawie prawdopodobieństwa proporcjonalnego do wielkości albo na podstawie równego prawdopodobieństwa, zapewniony dzięki wykorzystaniu specjalistycznego lub niespecjalistycznego oprogramowania generującego liczby losowe, np. programu MS Excel;

8) „równe prawdopodobieństwo” oznacza jedną z metod losowego doboru próby, w której stosuje się liczby losowe w celu losowego doboru jednostek stanowiących próbę z równym prawdopodobieństwem;

9) „prawdopodobieństwo proporcjonalne do wielkości” lub „PPS” oznacza jedną z metod losowego doboru próby, w której stosuje się jednostkę monetarną jako zmienną pomocniczą do celów doboru próby, jeżeli wybór jednostek składających się na próbę opiera się na prawdopodobieństwie proporcjonalnym do wartości monetarnej jednostki próby (prawdopodobieństwo wyboru jest większe w przypadku jednostek o wyższej wartości), a wybór opiera się zazwyczaj na doborze systematycznym z wykorzystaniem losowego punktu startowego i systematycznej zasady doboru kolejnych jednostek;

10) „warstwa losowa” zwana również „warstwą objętą próbą” oznacza część populacji dodatniej danego roku obrachunkowego lub okresu doboru próby, w przypadku której stosuje się dobór losowy;

11) „warstwa wyczerpująca” oznacza część populacji dodatniej danego roku obrachunkowego lub okresu doboru próby, w przypadku której wszystkie jednostki próby są objęte audytem. Warstwa ta zazwyczaj składa się z jednostek o wysokiej wartości, chociaż można w niej uwzględniać również inne jednostki w oparciu o profesjonalny osąd instytucji audytowej, a audyt warstwy wyczerpującej można łączyć z doborem podpróby;

12) „dobór podpróby” oznacza dwu- lub wieloetapowy dobór próby, w przypadku którego błąd dla jednostki próby ustala się na podstawie ekstrapolacji z podpróby faktur lub innych jednostek podpróby;

13) „jednostka podpróby” oznacza jednostkę, taką jak faktura lub inna jednostka, którą można wyodrębnić w jednostce próby w celu doboru podpróby i która podlega audytowi w całości, chyba że w odniesieniu do danej jednostki podpróby stosuje się kolejny poziom doboru podpróby;

14) „dobór próby obejmujący wiele okresów” oznacza procedurę doboru próby, w której w odniesieniu do populacji objętej audytem na dany rok obrachunkowy stosuje się podział na co najmniej dwa okresy doboru próby o tej samej albo różnej długości;

15) „populacja ujemna” oznacza populację próbkowania składającą się z jednostek o wartościach ujemnych lub zerowych, w której wartość wydatków jest mniejsza lub równa 0;

16) „populacja dodatnia” lub „populacja objęta audytem” oznacza populację próbkowania składającą się z jednostek o wartościach dodatnich, w której wydatki mają wartość większą od 0;

17) „badanie dwustronne (bilateralne)” oznacza podejście do statystycznego doboru próby umożliwiające obliczenie zarówno górnej granicy błędu, jak i dolnej granicy błędu;

18) „badanie jednostronne (unilateralne)” oznacza podejście do statystycznego doboru próby umożliwiające obliczenie tylko jednej granicy błędu, zazwyczaj górnej granicy błędu;

19) „błąd ekstrapolowany” („EE”) oznacza wynik ekstrapolacji błędów losowych wykrytych w próbie na całą populację, przy czym procedura ekstrapolacji zależy od zastosowanej metody doboru próby;

20) „górna granica błędu” oznacza sumę „precyzji próbkowania” i „błędu ekstrapolowanego” oraz, w stosownych przypadkach, ustalonych błędów systemowych i nieskorygowanych błędów anormalnych;

21) „dolna granica błędu” oznacza granicę błędu obliczoną przez odjęcie „precyzji próbkowania” od „błędu ekstrapolowanego”, skorygowaną w stosownych przypadkach przez dodanie ustalonych błędów systemowych i nieskorygowanych błędów anormalnych;

22) „precyzja próbkowania” oznacza parametr próbkowania stanowiący miarę niepewności związanej z ekstrapolacją wyników próbkowania na populację, odpowiadający maksymalnemu oczekiwanemu odchyleniu między błędem ekstrapolowanym a rzeczywistym błędem populacji, osiąganemu z prawdopodobieństwem równym poziomowi ufności;

23) „poziom ufności” oznacza prawdopodobieństwo, że rzeczywista wartość szacowanego parametru zawiera się w przedziale ufności; poziom ufności wykorzystuje się do określenia liczebności próby i obliczenia precyzji próbkowania;

24) „przedział ufności” oznacza przedział, który z określonym prawdopodobieństwem zwanym „poziomem ufności” zawiera rzeczywistą wartość błędu w populacji; w badaniach dwustronnych (bilateralnych) przedział ten definiuje się jako przedział między dolną a górną granicą błędu, a w badaniach jednostronnych (unilateralnych) jako wartości poniżej albo powyżej określonej granicy błędu, przy czym zwykle jest to górna granica błędu.