Artykuł 5

1. Instytucja audytowa dobiera losową próbę statystyczną z populacji utworzonej zgodnie z art. 3 i 4, stosując jedną z następujących metod:

a) podejście standardowe w ramach metody MUS;

b) dobór losowy prosty (SRS).

2. Jeżeli instytucja audytowa stosuje podejście standardowe w ramach metody MUS, dobiera próbę na podstawie prawdopodobieństwa proporcjonalnego do wielkości.

Jednostki o niskiej wartości wybiera się na podstawie interwału doboru obliczonego z zastosowaniem wydatków z warstwy o niskiej wartości po ustaleniu wyczerpującej warstwy o wysokiej wartości. Audytem należy objąć wszystkie jednostki próby o wysokiej wartości powyżej interwału doboru, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 3 ust. 6 akapit pierwszy lit. a) i b) oraz w art. 3 ust. 6 akapit trzeci.

3. Jeżeli instytucja audytowa stosuje dobór losowy prosty, dobiera próbę na podstawie równego prawdopodobieństwa, a zastosowanie warstwy wyczerpującej jest fakultatywne.

4. W załącznikach I i II określono parametry doboru próby i wzory do obliczania liczebności próby w odniesieniu do metod, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), z wyjątkiem sytuacji, w których stosuje się ograniczoną liczebność próby, o której mowa w ust. 7. Wzory te można stosować z różnymi opcjami doboru próby obejmującymi stratyfikację lub dobór próby obejmujący wiele okresów lub ich połączenie.

5. Próba musi zawierać co najmniej 30 jednostek i co najmniej 3 jednostki z każdej warstwy losowej w danym okresie doboru próby.

6. W przypadku doboru próby obejmującego wiele okresów instytucja audytowa stosuje jedno z następujących podejść do ponownego obliczenia liczebności próby w celu skorygowania według zaktualizowanych parametrów doboru próby:

a) standardowe ponowne obliczenie liczebności próby;

b) ogólne ponowne obliczenie liczebności próby.

Jeżeli instytucja audytowa stosuje podejście zakładające standardowe ponowne obliczenie liczebności próby, o którym mowa w lit. a), liczebność próby w kolejnym okresie lub kolejnych okresach doboru próby oblicza się ponownie z zachowaniem liczebności próby w poprzednich okresach doboru próby w danym roku obrachunkowym.

Jeżeli instytucja audytowa stosuje podejście zakładające ogólne ponowne obliczenie liczebności próby, o którym mowa w lit. b), ponownie oblicza się zarówno całkowitą liczebność próby, jak i liczebność próby w poszczególnych okresach doboru próby.

7. Jeżeli chodzi o programy, które w wyniku oceny zaliczono do kategorii 1 lub 2 określonych w tabeli 2 w załączniku XI do rozporządzenia (UE) 2021/1060, które nie podlegają zaawansowanym rozwiązaniom w zakresie proporcjonalności na podstawie art. 83 tego rozporządzenia, instytucja audytowa może ograniczyć liczebność próby do 50 jednostek próby.

Jeżeli stosuje się ograniczoną liczebność próby, o której mowa w akapicie pierwszym, ma ona zastosowanie do próby w odniesieniu do całej populacji obejmującej, w stosownych przypadkach, więcej niż jeden program i okres programowania.

W próbie o ograniczonej liczebności uwzględnia się wszystkie jednostki z warstw losowych, a z warstw wyczerpujących – wyłącznie jednostki o wysokiej wartości.

W przypadku ograniczonej liczebności próby można stosować procedury doboru próby obejmującego wiele okresów. W przypadku niedoszacowanych prognoz liczebności populacji lub wydatków w drugim i kolejnych okresach doboru próby, instytucja audytowa podejmuje jedno z następujących działań:

a) zwiększa liczebność próby, aby uwzględnić wartości niedoszacowane w ramach prognoz;

b) oblicza liczebność próby zgodnie ze wzorami określonymi w załączniku II.