Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/119 z dnia 9 listopada 2022 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2020/692 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu
Załącznik
W mocyW załącznikach VIII, X, XI i XXI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/692 wprowadza się następujące zmiany:
1) w załączniku VIII pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4.
Minimalne okresy, podczas których w zakładzie pochodzenia zwierząt koniowatych, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. a) ppkt (ii), nie zgłoszono przypadku ani ogniska niektórych chorób umieszczonych w wykazie:
Okres
Wymagania, jakie należy spełnić w przypadku wcześniejszego wystąpienia w zakładzie zgłoszonego przypadku lub ogniska choroby
Zakażenie wywoływane przez Burkholderia mallei (nosacizna)
6 miesięcy
Jeżeli w zakładzie zgłoszono zakażenie w okresie 3 lat przed datą wysyłki do Unii, po wystąpieniu ostatniego ogniska choroby właściwy organ utrzymał ograniczenia przemieszczania w odniesieniu do zakładu do czasu:
— uśmiercenia i zniszczenia zakażonych zwierząt, oraz
— poddania pozostałych zwierząt badaniu – z wynikiem ujemnym – przeprowadzonemu zgodnie z rozdziałem 3.6.11 pkt 3.1 podręcznika badań dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) (wersja przyjęta w 2018 r.) na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po dacie uśmiercenia i zniszczenia zakażonych zwierząt oraz oczyszczeniu i dezynfekcji zakładu.
Wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni
6 miesięcy
Jeżeli pochodzą z zakładu znajdującego się w państwie trzecim, na terytorium lub w ich strefie, w których zgłoszono wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni w okresie ostatnich 2 lat przed datą wysyłki do Unii, spełniają warunki określone w następującym ppkt (i) i warunki określone w jednym z następujących ppkt (ii) i (iii):
(i) w okresie co najmniej 21 dni przed datą wysyłki do Unii pozostawały klinicznie zdrowe oraz każde zwierzę, o którym mowa w ppkt (ii) lub (iii) i u którego podczas codziennego mierzenia temperatury odnotowano wzrost temperatury ciała, zostało poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu diagnostycznemu w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni przy użyciu metody diagnostycznej przewidzianej w części 10 pkt 1 lit. a) załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688; oraz
(ii) zwierzęta były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez co najmniej 21 dni i chronione przed owadami będącymi wektorem choroby oraz
— zostały zaszczepione przeciwko wenezuelskiemu zapaleniu mózgu i rdzenia koni pełnym szczepieniem pierwotnym i ponownie zaszczepione zgodnie z zaleceniami producenta nie mniej niż 60 dni i nie więcej niż 12 miesięcy przed datą wysyłki do Unii, albo
— zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni przy użyciu metody diagnostycznej przewidzianej w części 10 pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbce pobranej nie mniej niż 14 dni po dacie wprowadzenia do zakładów zabezpieczonych przed wektorami;
(iii) zwierzęta zostały poddane:
— bez wzrostu miana przeciwciał – badaniu w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni przy użyciu metody diagnostycznej przewidzianej w części 10 pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na dwóch próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie 21 dni, przy czym drugą próbkę pobrano w okresie 10 dni przed datą wysyłki do Unii, oraz
— z wynikiem ujemnym – badaniu na obecność genomu wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni przy użyciu metody diagnostycznej przewidzianej w części 10 pkt 2 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu 48 godzin przed datą wysyłki do Unii, a od pobrania próbek do tej wysyłki zwierzęta były chronione przed atakami owadów będących wektorem choroby.
Zaraza stadnicza
6 miesięcy
1. Jeżeli w zakładzie zgłoszono zakażenie w okresie 2 lat przed datą wysyłki do Unii, po wystąpieniu ostatniego ogniska choroby właściwy organ utrzymał ograniczenie przemieszczania w odniesieniu do zakładu do czasu:
— uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt lub wykastrowania zakażonych niewykastrowanych samców zwierząt koniowatych, oraz
— poddania pozostałych zwierząt koniowatych w zakładzie, z wyjątkiem wykastrowanych samców zwierząt koniowatych, o których mowa w tiret pierwszym niniejszego punktu, utrzymywanych oddzielnie od samic zwierząt koniowatych, badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia zarazą stadniczą przy użyciu metody diagnostycznej przewidzianej w części 8 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu działań opisanych w tiret pierwszym niniejszego punktu.
2. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1, w przypadku gdy w zakładzie zgłoszono zakażenie w okresie 2 lat przed datą wysyłki do Unii, po wystąpieniu ostatniego ogniska choroby właściwy organ utrzymał ograniczenie przemieszczania w odniesieniu do zakładu przez okres co najmniej 30 dni po uśmierceniu i zniszczeniu albo poddaniu ubojowi ostatniego w zakładzie zwierzęcia należącego do gatunków umieszczonych w wykazie oraz po oczyszczeniu i dezynfekcji obiektów w zakładzie.
Surra
(Trypanosoma evansi)
6 miesięcy
1. Jeżeli w zakładzie pochodzenia zgłoszono zakażenie w okresie 2 lat przed datą wysyłki do Unii, właściwy organ utrzymał ograniczenie przemieszczania w odniesieniu do zakładu do czasu:
— usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu, oraz
— poddania pozostałych zwierząt badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) przy użyciu jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w części 3 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu z zakładu ostatniego zakażonego zwierzęcia.
2. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1, w przypadku gdy w zakładzie zgłoszono zakażenie w okresie 2 lat przed datą wysyłki do Unii, właściwy organ utrzymał ograniczenie przemieszczania w odniesieniu do zakładu przez okres co najmniej 30 dni po uśmierceniu i zniszczeniu albo poddaniu ubojowi ostatniego w zakładzie zwierzęcia należącego do gatunków umieszczonych w wykazie oraz po oczyszczeniu i dezynfekcji obiektów w zakładzie.
Niedokrwistość zakaźna koni
90 dni
1. Jeżeli w zakładzie zgłoszono zakażenie w okresie 12 miesięcy przed datą wysyłki do Unii, po wystąpieniu ostatniego ogniska choroby właściwy organ utrzymał ograniczenie przemieszczania w odniesieniu do zakładu do czasu:
— uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt, oraz
— poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku niedokrwistości zakaźnej koni przy użyciu metody diagnostycznej przewidzianej w części 9 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w minimalnym odstępie 3 miesięcy po zakończeniu działań opisanych w tiret pierwszym niniejszego punktu oraz po oczyszczeniu i dezynfekcji zakładu.
2. Na zasadzie odstępstwa od pkt 1, w przypadku gdy w zakładzie zgłoszono zakażenie w okresie 12 miesięcy przed datą wysyłki do Unii, po wystąpieniu ostatniego ogniska choroby właściwy organ utrzymał ograniczenie przemieszczania w odniesieniu do zakładu przez okres co najmniej 30 dni po uśmierceniu i zniszczeniu albo poddaniu ubojowi ostatniego w zakładzie zwierzęcia należącego do gatunków umieszczonych w wykazie oraz po oczyszczeniu i dezynfekcji obiektów w zakładzie.
Wścieklizna
30 dni
- Wąglik
15 dni
-”
2) w załączniku X pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1.
OWCE
Niekastrowane samce owiec, inne niż te przeznaczone do uboju w Unii, muszą spełniać następujące wymagania:
a) pozostawały przez nieprzerwany okres co najmniej 30 dni w zakładzie, w którym nie zgłoszono brucelozy owiec (Brucella ovis) w okresie 12 miesięcy przed datą wysyłki do Unii;
b) zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu pod kątem brucelozy owiec (Brucella ovis) w okresie 30 dni przed datą wysyłki do Unii.”;
3) w załączniku XI wprowadza się następujące zmiany:
a) pkt 2.1 otrzymuje brzmienie:
„2.1.
Wymagania szczególne w odniesieniu do afrykańskiego pomoru koni
Zwierzęta koniowate muszą spełnić zestaw wymagań ustalonych w jednej z następujących liter:
a) zwierzęta były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 30 dni przed datą wysyłki do Unii oraz przeprowadzono badanie serologiczne i badanie identyfikacji czynnika chorobotwórczego w kierunku afrykańskiego pomoru koni z wynikiem ujemnym w każdym przypadku na próbce krwi pobranej nie mniej niż 28 dni po dacie wprowadzenia do zakładów zabezpieczonych przed wektorami i w okresie 10 dni przed datą wysyłki do Unii;
b) zwierzęta były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 40 dni przed datą wysyłki do Unii i przeprowadzono badania serologiczne w celu wykrycia przeciwciał przeciwko wirusowi afrykańskiego pomoru koni bez znacznego wzrostu miana przeciwciał na próbkach krwi pobranych dwukrotnie, w odstępie nie krótszym niż 21 dni, przy czym pierwszą próbkę pobrano co najmniej 7 dni po dacie wprowadzenia do zakładów zabezpieczonych przed wektorami;
c) zwierzęta były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 14 dni przed datą wysyłki do Unii i przeprowadzono badanie identyfikacji czynnika chorobotwórczego w kierunku wirusa afrykańskiego pomoru koni z wynikiem ujemnym na próbce krwi pobranej nie mniej niż 14 dni po dacie wprowadzenia do zakładów zabezpieczonych przed wektorami i nie więcej niż 72 godziny przed chwilą wysyłki do Unii, a ciągłe monitorowanie zabezpieczenia przed wektorami wykazało brak owadów będących wektorem choroby wewnątrz zakładów zabezpieczonych przed wektorami;
d) istnieją dokumenty świadczące o tym, że zwierzęta były szczepione przeciwko afrykańskiemu pomorowi koni pełnym szczepieniem pierwotnym i ponownie szczepione zgodnie z zaleceniami producenta szczepionką zatwierdzoną przeciwko wszelkim serotypom wirusa afrykańskiego pomoru koni obecnym w populacji źródłowej co najmniej 40 dni przed wprowadzeniem do zakładów zabezpieczonych przed wektorami, a zwierzęta były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 40 dni przed datą wysyłki do Unii;
e) zwierzęta były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 30 dni przed datą wysyłki do Unii i zostały poddane badaniu serologicznemu w celu wykrycia przeciwciał przeciwko wirusowi afrykańskiego pomoru koni, przeprowadzonemu przez to samo laboratorium w tym samym dniu na próbkach krwi pobranych dwukrotnie w okresie izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami w odstępie wynoszącym 21–30 dni. Druga próbka musiała zostać pobrana w okresie 10 dni przed datą wysyłki do Unii, a wynik był ujemny w obu przypadkach albo w przypadku badania identyfikacji czynnika chorobotwórczego w kierunku wirusa afrykańskiego pomoru koni przeprowadzonego na drugiej próbce.”;
b) pkt 2.2 otrzymuje brzmienie:
„2.2.
Wymagania szczególne w odniesieniu do wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni
Zwierzęta koniowate muszą spełniać co najmniej jedno z następujących wymagań:
a) zwierzęta były szczepione przeciwko wenezuelskiemu zapaleniu mózgu i rdzenia koni pełnym szczepieniem pierwotnym i ponownie szczepione zgodnie z zaleceniami producenta w okresie nie krótszym niż 60 dni i nie dłuższym niż 12 miesięcy przed datą wysyłki do Unii oraz były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 21 dni przed datą wysyłki do Unii i w tym okresie pozostawały klinicznie zdrowe, a ich temperatura ciała, mierzona codziennie, utrzymywała się w granicach zwykłego zakresu fizjologicznego.
Każde inne zwierzę koniowate z tego samego zakładu, u którego podczas codziennego mierzenia temperatury odnotowano wzrost temperatury ciała, zostało poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu krwi pod kątem izolacji wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni;
b) zwierzęta nie były szczepione przeciwko wenezuelskiemu zapaleniu mózgu i rdzenia koni oraz były trzymane w izolacji w zakładach zabezpieczonych przed wektorami przez okres co najmniej 21 dni przed datą wysyłki do Unii i w tym okresie pozostawały klinicznie zdrowe, a ich temperatura ciała, mierzona codziennie, utrzymywała się w granicach zwykłego zakresu fizjologicznego. W okresie izolacji zwierzęta zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu diagnostycznemu w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, przeprowadzonemu na próbce pobranej nie wcześniej niż 14 dni po rozpoczęciu izolacji zwierząt w zakładach zabezpieczonych przed wektorami, a zwierzęta były zabezpieczone przed owadami będącymi wektorem choroby do chwili wysyłki do Unii.
Każde inne zwierzę koniowate z tego samego zakładu, u którego podczas codziennego mierzenia temperatury odnotowano wzrost temperatury ciała, zostało poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu krwi pod kątem izolacji wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni;
c) zwierzęta zostały poddane testowi zahamowania hemaglutynacji pod kątem wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, przeprowadzonemu przez to samo laboratorium w tym samym dniu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie 21 dni, z których druga została pobrana w okresie 10 dni przed datą wysyłki do Unii, bez wzrostu miana przeciwciał, a badanie łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją (RT-PCR) na wykrycie genomu wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni zostało przeprowadzone z wynikiem ujemnym na próbce pobranej w ciągu 48 godzin przed datą wysyłki do Unii i zwierzęta były zabezpieczone przed atakami wektorów od chwili pobrania próbki do badania RT-PCR do chwili załadunku w celu wysyłki, za pomocą połączonego zastosowania zatwierdzonych środków odstraszających owady i środków owadobójczych na zwierzętach oraz dezynsekcji stajni i środków transportu, w których są przewożone.”;
c) dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„3.
ZAKŁAD ZABEZPIECZONY PRZED WEKTORAMI
Minimalne kryteria przyznawania statusu zakładu zabezpieczonego przed wektorami:
a) posiada odpowiednie bariery fizyczne w punktach wejścia i wyjścia, na przykład dwudrzwiowy system wejścia-wyjścia;
b) otwory zakładu zabezpieczonego przed wektorami muszą być zamknięte odpowiednio gęstą siatką chroniącą przed wektorami, która w regularnych odstępach czasu jest impregnowana zatwierdzonym środkiem owadobójczym zgodnie z instrukcjami producenta;
c) nadzór i kontrola wektorów muszą być przeprowadzane wewnątrz i wokół zakładu zabezpieczonego przed wektorami;
d) muszą zostać wprowadzone środki w celu ograniczenia lub wyeliminowania miejsc wylęgu wektorów w pobliżu zakładu zabezpieczonego przed wektorami;
e) muszą zostać wdrożone obowiązujące procedury działania, obejmujące opisy systemów rezerwowych i alarmowych, na potrzeby działania zakładu zabezpieczonego przed wektorami i transportu zwierząt z tego zakładu do miejsca załadunku w celu wysyłki do Unii.”;
4) w załączniku XXI pkt 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
produkt musi być podany przez lekarza weterynarii w okresie rozpoczynającym się nie więcej niż 48 godzin i kończącym się nie mniej niż 24 godziny przed chwilą wysyłki do Unii;”.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.