Załącznik

„ZAŁĄCZNIK II

ROZDZIAŁ I

Postanowienia ogólne

1. CEL

1. Głównym celem Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zwanego dalej Porozumieniem, jest stworzenie ram dla prawidłowego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

2. Porozumienie ma na celu zapewnienie równych zasad w zakresie oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a), co ma promować konkurencję między eksporterami opartą na jakości i cenie wywożonych towarów i usług, a nie na najkorzystniejszych oficjalnie wspieranych warunkach finansowych.

2. STATUS

Porozumienie, opracowane w ramach OECD, pierwotnie weszło w życie w kwietniu 1978 r., a zawarto je na czas nieokreślony. Porozumienie stanowi »umowę dżentelmeńską« między jego uczestnikami. Porozumienie nie jest aktem prawnym OECD (

1

), chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD (zwanego dalej »Sekretariatem«).

3. UCZESTNICTWO

Uczestnikami Porozumienia są obecnie: Australia, Japonia, Kanada, Korea, Norwegia, Nowa Zelandia, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Turcja, Unia Europejska i Zjednoczone Królestwo. Obecni uczestnicy mogą zapraszać do uczestnictwa w Porozumieniu pozostałych członków OECD oraz kraje niebędące członkami.

4. INFORMACJE UDOSTĘPNIANE KRAJOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI

a) Uczestnicy zobowiązują się przekazywać krajom niebędącym uczestnikami informacje o powiadomieniach dotyczących oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a).

b) Zgodnie z zasadą wzajemności uczestnik będący w sytuacji konkurencyjnej z krajem niebędącym uczestnikiem zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na jego wniosek dotyczący oferowanych przez tego uczestnika warunków finansowych oficjalnego wsparcia w taki sposób, w jaki odpowiedziałby na wniosek innego uczestnika.

5. ZAKRES ZASTOSOWANIA

Porozumienie stosuje się do wszelkiego oficjalnego wsparcia udzielanego przez rząd lub w imieniu rządu dla wywozu towarów lub usług, w tym leasingu finansowego, o okresie spłaty wynoszącym dwa lata lub więcej.

a) Oficjalne wsparcie może być udzielane w różnych formach:

1) gwarancji kredytu eksportowego lub jego ubezpieczenia (czysta ochrona ubezpieczeniowa);

2) oficjalnego wsparcia finansowego:

— bezpośredniego kredytu/finansowania oraz refinansowania, lub

— subsydiowania stopy procentowej;

3) dowolnej kombinacji powyższych form wsparcia.

b) Porozumienie stosuje się do pomocy wiązanej; procedury określone w rozdziale IV stosują się również do pomocy niewiązanej mającej związek z handlem.

c) Porozumienia nie stosuje się do wywozu sprzętu wojskowego i artykułów rolnych.

d) Oficjalnego wsparcia nie udziela się, jeżeli istnieje wyraźny dowód na to, że zamówienie zostało przygotowane we współpracy z kupującym w kraju niebędącym ostatecznym miejscem przeznaczenia towarów, przede wszystkim w celu uzyskania bardziej korzystnych okresów spłaty.

6. ZAKAZY UDZIELANIA WSPARCIA W RAMACH POROZUMIENIA

Uczestnicy nie udzielają oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych lub pomocy wiązanej na rzecz:

a) wywozu nowych zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla w całości lub ich części, obejmujących wszystkie elementy, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do budowy i oddania do eksploatacji takich elektrowni. Dodanie nowej jednostki wytwarzania energii elektrycznej z węgla do istniejącej elektrowni uważa się za nowy zakład wytwarzania energii elektrycznej z węgla;

b) wywozu wyposażenia do istniejących zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla, chyba że zostaną spełnione wszystkie poniższe warunki:

(i) celem dostarczanego wyposażenia jest redukcja zanieczyszczenia powietrza, redukcja zanieczyszczenia wody lub redukcja emisji CO2;

(ii) dostarczane wyposażenie nie prowadzi ani do wydłużenia okresu użytkowania elektrowni, ani do zwiększenia zdolności produkcyjnych;

c) zakazy określone w lit. a) i b) powyżej nie mają zastosowania do zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla wyposażonych w skuteczne instalacje wychwytywania, składowania i utylizacji dwutlenku węgla (CCUS) ani do modernizacji istniejących zakładów wytwarzania energii elektrycznej z węgla w celu zainstalowania CCUS, jak przewidziano w klasie projektów A w dodatku II do załącznika IV;

d) uczestnicy zgadzają się na przeprowadzenie, na wniosek uczestnika, przeglądu technologii redukcji emisji CO2 innych niż CCUS, które mogą zostać opracowane w przyszłości, na potrzeby wyjątków od zakazów określonych w lit. a) i b) powyżej. Dodanie jakiegokolwiek nowego wyjątku wymaga decyzji podjętej przez uczestników w drodze konsensusu;

e) niniejszy artykuł podlega przeglądowi nie później niż do 31 grudnia 2022 r., aby przyczynić się do realizacji wspólnego celu, jakim jest przeciwdziałanie zmianie klimatu, z uwzględnieniem:

(i) najnowszych sprawozdań dotyczących wiedzy na temat klimatu i wpływu na decyzje inwestycyjne w zakresie globalnej infrastruktury wywieranego przez utrzymanie wzrostu średniej globalnej temperatury znacznie poniżej 2 °C powyżej poziomów sprzed okresu uprzemysłowienia i dążenie do ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5 °C powyżej poziomów sprzed okresu uprzemysłowienia;

(ii) oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych lub pomocy wiązanej na rzecz innych projektów związanych z węglem;

(iii) dostępności technologii CCUS; oraz

(iv) dostępności technologii redukcji emisji CO2 innych niż CCUS.

7. UZGODNIENIA SEKTOROWE

a) Następujące uzgodnienia sektorowe stanowią część Porozumienia:

— Statki (załącznik I)

— Elektrownie jądrowe (załącznik II)

— Cywilne statki powietrzne (załącznik III)

— Energia odnawialna, łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej oraz inżynieria wodna (załącznik IV)

— Infrastruktura kolejowa (załącznik V)

b) Uczestnik, do którego zastosowanie mają załączniki I, II, IV albo V, może stosować odpowiednie postanowienia w odniesieniu do oficjalnego wsparcia dla wywozu towarów lub usług objętych danym uzgodnieniem sektorowym. Jeżeli uzgodnienie sektorowe nie obejmuje postanowienia odpowiadającego postanowieniu Porozumienia, uczestnik tego uzgodnienia sektorowego stosuje postanowienie Porozumienia.

c) W przypadku wywozu towarów lub usług objętych załącznikiem III, uczestnicy, którzy są również uczestnikami tego uzgodnienia sektorowego, stosują postanowienia tego uzgodnienia sektorowego.

8. TRANSAKCJE PROJECT FINANCE

a) Uczestnicy mogą stosować warunki określone w załączniku VI w stosunku do wywozu towarów lub usług w przypadku transakcji spełniających kryteria określone w dodatku 1 do załącznika VI.

b) Powyższa lit. a) ma zastosowanie do wywozu towarów i usług objętych uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących elektrowni jądrowych, uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących energii odnawialnej, łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej oraz inżynierii wodnej i uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących infrastruktury kolejowej.

c) Powyższa lit. a) nie ma zastosowania do wywozu towarów i usług objętych uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych i uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych na statki.

9. WYCOFANIE SIĘ

Uczestnik może wycofać się z Porozumienia w drodze pisemnego powiadomienia Sekretariatu przy użyciu środków natychmiastowej łączności, np. systemu poczty elektronicznej utrzymywanego przez Sekretariat w celu ułatwienia kontaktów między uczestnikami i Sekretariatem. Wycofanie się z Porozumienia zaczyna obowiązywać 180 dni kalendarzowych od dnia otrzymania powiadomienia przez Sekretariat.

10. MONITOROWANIE

Sekretariat monitoruje wprowadzanie w życie postanowień Porozumienia.

ROZDZIAŁ II

Warunki finansowe kredytów eksportowych

Warunki finansowe kredytów eksportowych obejmują wszystkie postanowienia niniejszego rozdziału, z których każde powinno być odczytywane w powiązaniu z pozostałymi. Porozumienie ustanawia ograniczenia warunków mogących być przedmiotem oficjalnego wsparcia. Uczestnicy są świadomi, że w niektórych sektorach handlu i przemysłu tradycyjnie zastosowanie mają warunki finansowe bardziej restrykcyjne od tych przewidzianych w Porozumieniu. Uczestnicy nadal zobowiązani są przestrzegać takich zwyczajowych warunków finansowych, w szczególności zasady, zgodnie z którą okresy spłaty nie mogą być dłuższe od okresu użytkowania towarów.

11. KLASYFIKACJA KRAJÓW WEDŁUG MAKSYMALNYCH OKRESÓW SPŁATY I WSPARCIA DLA KOSZTÓW LOKALNYCH

a) Do kategorii I należą kraje OECD o wysokim dochodzie (

2

). Wszystkie pozostałe kraje należą do kategorii II.

b) Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:

1) Klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik DNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji krajów kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy;

2) W przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących DNB na mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada DNB na mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostanie zaklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, chyba że uczestnicy zadecydują inaczej;

3) Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona zgodnie z art. 11 lit. a), wówczas zmiana klasyfikacji zaczyna obowiązywać dwa tygodnie po tym, jak Sekretariat poinformuje wszystkich uczestników o wnioskach wyciągniętych na podstawie wyżej wspomnianych danych Banku Światowego;

4) W przypadkach, w których Bank Światowy dokonuje zmian danych liczbowych, zmiany takie nie są brane pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

c) Kraj zostaje zaliczony do innej kategorii tylko jeżeli jego kategoryzacja w Banku Światowym pozostaje bez zmian przez dwa kolejne lata.

12. ZALICZKA, MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE I KOSZTY LOKALNE

a) Uczestnicy wymagają od kupujących towary i usługi będące przedmiotem oficjalnego wsparcia wpłacania zaliczek w wysokości minimum 15 % wartości umowy eksportowej w dniu lub przed dniem uruchomienia kredytu, zgodnie z załącznikiem XIV. Dla oszacowania zaliczki wartość umowy eksportowej może zostać proporcjonalnie obniżona, jeżeli transakcja obejmuje towary i usługi pochodzące z kraju trzeciego, których nie objęto oficjalnym wsparciem. Dopuszczalne jest finansowanie/ubezpieczenie 100 % składki ubezpieczeniowej. Wartość umowy eksportowej może, ale nie musi, obejmować składkę ubezpieczeniową. Płatności zabezpieczające należyte wykonanie umowy, dokonane po dacie uruchomienia kredytu, nie są traktowane w tym kontekście jako zaliczki.

b) Oficjalne wsparcie dla takich zaliczek może mieć jedynie formę ubezpieczenia lub gwarancji związanych ze zwyczajowym ryzykiem produkcji.

c) Z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w lit. b) i d) uczestnicy nie mogą udzielać oficjalnego wsparcia przekraczającego 85 % wartości umowy eksportowej, z uwzględnieniem dostawy do kraju trzeciego, lecz z wyłączeniem kosztów lokalnych.

d) Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych, pod warunkiem że:

1) maksymalna kwota oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych nie przekracza:

— dla krajów kategorii I – 40 % wartości umowy eksportowej,

— dla krajów kategorii II – 50 % wartości umowy eksportowej;

2) oficjalne wsparcie dla kosztów lokalnych nie może być udzielane na warunkach bardziej korzystnych lub mniej restrykcyjnych niż warunki uzgodnione dla wywozu pokrewnego;

3) w przypadku gdy oficjalne wsparcie dla kosztów lokalnych przekracza 15 % wartości umowy eksportowej, wymaga ono powiadomienia z wyprzedzeniem, na podstawie art. 46, z określeniem charakteru kosztów lokalnych będących przedmiotem wsparcia.

13. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY

Nie naruszając postanowień art. 14, maksymalny okres spłaty jest zróżnicowany w zależności od klasyfikacji kraju przeznaczenia, ustalonej według kryteriów określonych w art. 11.

a) Dla krajów kategorii I maksymalny okres spłaty wynosi osiem i pół roku.

b) Dla krajów kategorii II maksymalny okres spłaty wynosi dziesięć lat.

c) W przypadku gdy umowa dotyczy więcej niż jednego kraju przeznaczenia, uczestnicy powinni w drodze porozumienia dążyć do ustanowienia uzgodnionych warunków zgodnie z procedurami określonymi w art. 56–61.

14. OKRESY SPŁATY DLA ELEKTROWNI NIEJĄDROWYCH

a) W przypadku elektrowni niejądrowych maksymalny okres spłaty wynosi 12 lat. Jeżeli uczestnik zamierza udzielić wsparcia dla spłaty w okresie dłuższym niż okres przewidziany w art. 13, to uczestnik taki wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z procedurą określoną w art. 46.

b) Elektrownie niejądrowe to kompletne elektrownie lub ich części, niezasilane paliwem jądrowym; zawierają one wszelkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio potrzebne do zbudowania i oddania do eksploatacji takiej elektrowni niejądrowej. Powyższe nie obejmuje pozycji, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest nabywca, w szczególności kosztów przygotowania terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych, stacji przesyłowej i zaopatrzenia w wodę ze źródła znajdującego się poza terenem elektrowni, jak również kosztów powstałych w kraju nabywcy, wynikających z procedur uzyskiwania oficjalnych zezwoleń (np. zezwoleń na lokalizację, zezwoleń budowlanych, zezwoleń na załadunek paliwa), z tym, że:

1) w przypadkach kiedy nabywca stacji przesyłowej jest tożsamy z nabywcą elektrowni, maksymalny okres spłaty w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej (tj. 12 lat); oraz

2) maksymalny okres spłaty w odniesieniu do podstacji, transformatorów i linii przesyłowych o dolnym progu napięciowym wynoszącym 100 kV jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej.

15. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

a) Kapitał kredytu eksportowego zwykle spłaca się w równych ratach lub, w stosownych przypadkach (np. gdy wsparcie dotyczy transakcji leasingowych lub wywozu samodzielnych maszyn lub urządzeń), w równych spłatach kapitału i odsetek łącznie.

b) Spłaty kapitału i odsetek następują nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata kapitału i odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

c) W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach kredytu eksportowego można udzielać na warunkach innych niż warunki określone w lit. a) i b). Udzielenie takiego wsparcia może być uzasadnione brakiem czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia dostępnego w ramach harmonogramu równych, półrocznych spłat, i jest zgodne z następującymi kryteriami:

1) Żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie sześciu miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu.

2) Kapitał spłacany jest nie rzadziej niż co 12 miesięcy. Pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 12 miesięcy od daty uruchomienia kredytu, przy czym przed upływem tego samego terminu spłacone powinno zostać nie mniej niż 2 % kapitału kredytu.

3) Odsetki spłacane są nie rzadziej niż co 12 miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

4) Maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza:

— w odniesieniu do transakcji z nabywcami będącymi państwami (lub z państwową gwarancją spłaty) – czterech i pół roku dla transakcji w krajach kategorii I oraz pięciu i jednej czwartej roku dla krajów kategorii II,

— w odniesieniu do transakcji z nabywcami niebędącymi państwami (i bez państwowej gwarancji spłaty) – pięciu lat dla krajów kategorii I oraz sześciu lat dla krajów kategorii II,

— niezależnie od postanowień dwóch powyższych tiret, dla transakcji związanych ze wsparciem elektrowni niejądrowych zgodnie z art. 14 – sześciu i jednej czwartej roku.

5) Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 46, wyjaśniające powód nieudzielenia wsparcia zgodnie z lit. a)–b).

d) Odsetki przypadające do spłaty po dacie uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

16. STOPY PROCENTOWE, STAWKI UBEZPIECZENIA I INNE OPŁATY

a) Odsetki nie obejmują:

1) żadnych płatności w postaci składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji kredytów dostawcy lub kredytów finansowych;

2) żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe płatne w okresie spłaty; oraz

3) potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący.

b) W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być wyszczególnione każdemu z uczestników.

17. OKRES WAŻNOŚCI KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

Warunki finansowe dla danego kredytu eksportowego lub linii kredytowej, inne niż okres ważności stóp referencyjnych oprocentowania rynkowego (stóp CIRR) określony w załączniku XV, nie są ustalane na okres przekraczający sześć miesięcy przed datą ostatecznego zobowiązania.

18. DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA STRAT

Porozumienie nie zabrania agencjom kredytów eksportowych lub instytucjom finansowym uzgadniania mniej restrykcyjnych warunków finansowych niż warunki przewidziane niniejszym Porozumieniem, jeżeli działania takie są podjęte po udzieleniu zamówienia (kiedy umowa kredytu eksportowego i dokumenty pomocnicze weszły już w życie) oraz są podejmowanie wyłącznie w celu uniknięcia lub zminimalizowania strat spowodowanych przez wydarzenia, które mogłyby doprowadzić do zaprzestania płatności lub powstania roszczeń.

19. DOPASOWANIE

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 43, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem. Warunki finansowe określone zgodnie z niniejszym artykułem uważane są za zgodne z rozdziałem I, II oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, z załącznikami I, II, III, IV, V i VI.

20. MINIMALNE STAŁE STOPY OPROCENTOWANIA W RAMACH OFICJALNEGO WSPARCIA FINANSOWEGO

a) Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla pożyczek o stałym oprocentowaniu stosują odnośne stopy CIRR jako minimalne stopy procentowe. Stopy CIRR to stopy procentowe ustalane według następujących zasad:

1) stopy CIRR powinny odpowiadać ostatecznym stopom procentowym kredytów komercyjnych na krajowym rynku danej waluty;

2) stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dla pierwszorzędnych kredytobiorców krajowych;

3) stopy CIRR powinny opierać się na koszcie finansowania o oprocentowaniu stałym;

4) stopy CIRR nie powinny zakłócać krajowych warunków konkurencji; oraz

5) stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dostępnym dla pierwszorzędnych kredytobiorców zagranicznych.

b) Udzielenie oficjalnego wsparcia finansowego nie może równoważyć ani kompensować, w części ani w całości, odpowiedniej składki za ryzyko kredytowe naliczanej z tytułu ryzyka braku spłaty zgodnie z postanowieniami art. 22.

21. KONSTRUKCJA I ZASTOSOWANIE STÓP CIRR

Stopę CIRR dla oficjalnego wsparcia finansowego udzielanego na mocy Porozumienia i wszystkich jego załączników innych niż uzgodnienie sektorowe w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych (załącznik III) ustala się i stosuje zgodnie z postanowieniami załącznika XV.

22. SKŁADKA ZA RYZYKO KREDYTOWE

Oprócz odsetek uczestnicy naliczają także składkę zabezpieczającą przed ryzykiem niespłacenia kredytów eksportowych. Stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników zależą od poziomu ryzyka, są zbieżne i nie mogą być nieadekwatne do celów zabezpieczenia długoterminowych kosztów i strat operacyjnych.

23. MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

Uczestnicy naliczają stawki nie niższe niż odnośna minimalna stawka ubezpieczenia (stawka MPR) dla ryzyka kredytowego.

a) Odnośna stawka MPR ustalana jest w oparciu o następujące czynniki:

— właściwa klasyfikacja ryzyka kraju,

— czas ryzyka (tzn. horyzont ryzyka lub HOR),

— wybrana kategoria ryzyka nabywcy w odniesieniu do dłużnika,

— procent pokrycia ryzyka politycznego i handlowego oraz jakość produktu oficjalnego kredytu eksportowego,

— wszelkie zastosowane techniki ograniczania ryzyka kraju, oraz

— wszelkie zastosowane wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

b) Stawki MPR wyrażane są jako procent wartości kapitału kredytu, tak jakby pełną składkę pobierano w dniu pierwszego ciągnienia kredytu. Wyjaśnienie sposobu obliczania stawek MPR, wraz z wzorem matematycznym, przedstawiono w załączniku VIII.

c) Bez względu na kraj przeznaczenia, stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników w odniesieniu do transakcji z rynkowym poziomem odniesienia, tj. transakcji z udziałem ostatecznych dłużników/gwarantów (tj. podmiotów ryzyka kredytowego) w krajach kategorii 0, krajach OECD o wysokim dochodzie i krajach strefy euro o wysokim dochodzie (

3

) bądź z udziałem instytucji wielostronnej lub regionalnej, co do której uczestniczy uzgodnią, że jest zasadniczo zwolniona z wymogów przepisów o kontroli monetarnej i przepływach pieniężnych obowiązujących w kraju, w którym mieści się jej siedziba (

4

), ustala się indywidualnie dla każdego przypadku. W celu zapewnienia, aby stawki ubezpieczenia w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużników i – w stosownych przypadkach – gwarantów w takich krajach nie były naliczane według stawek zaniżających ceny rynku prywatnego, uczestnicy stosują następujące procedury, przy wykorzystaniu uzgodnionych konwencji w celu przeliczenia odpowiednich cen odniesienia na stawki:

1) Jeśli uczestnik udziela oficjalnego wsparcia w ramach pakietu kredytu konsorcjalnego, który ma formę transakcji zabezpieczonej aktywami (

5

) lub transakcji project finance (

6

), wtedy:

— całościowe koszty części obejmującej pożyczkę bezpośrednią nie mogą być mniejsze niż całościowe koszty naliczane przez podmioty z rynku komercyjnego uczestniczące w pakiecie pożyczki konsorcjalnej,

— naliczona stawka za czystą ochronę ubezpieczeniową nie może być niższa od przeliczonej równoważnej stawki ubezpieczenia naliczanej przez uczestników z rynku komercyjnego ani niższa od mającej zastosowanie minimalnej stawki aktuarialnej.

Aby kwalifikować się jako pakiet kredytu konsorcjalnego, spełnione muszą być wszystkie następujące warunki:

— co najmniej 25 % (

7

) pożyczki konsorcjalnej stanowią gwarancje/pożyczki na rynku komercyjnym, bez jakiegokolwiek dwustronnego lub wielostronnego wsparcia (np. ze strony agencji kredytów eksportowych, bezpośrednich inwestycji zagranicznych, międzynarodowych instytucji finansowych lub wielostronnego banku rozwoju) (

8

), w ramach których wszystkie strony uczestniczące w finansowaniu mają równorzędny status w zakresie wszystkich warunków finansowych, włącznie z pakietem zabezpieczeń; oraz

— Warunki finansowe transakcji są w pełni zgodne z Porozumieniem, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych postanowieniami dotyczącymi ustalania cen na podstawie rynkowego poziomu odniesienia w transakcjach dotyczących kredytów konsorcjalnych/gwarancji.

2) W przypadku wszystkich pozostałych transakcji z rynkowym poziomem odniesienia, stosuje się następujące procedury:

— Uwzględniając dostępność informacji rynkowych i specyfikę danej transakcji, uczestnicy ustalają właściwą stawkę ubezpieczenia, dokonując analizy porównawczej z jednym lub większą liczbą progów rynkowych określonych w załączniku X, wybierając próg lub progi najbardziej właściwe dla danej transakcji.

— Niezależnie od postanowień poprzedniego punktu, uczestnicy nie mogą naliczać stawki ubezpieczenia, która byłaby niższa od odpowiedniej stawki określonej zgodnie z modelem TCMB (rynkowy poziom odniesienia uwzględniający cykl – Through the Cycle Market Benchmark) na podstawie klasyfikacji ryzyka i łącznego okresu (średniego ważonego okresu trwania – WAL) transakcji, chyba że rynkowy poziom odniesienia wynika z (i) obligacji konkretnego podmiotu lub podmiotu powiązanego na rynku wtórnym lub (ii) swapu ryzyka kredytowego (Credit Default Swap – CDS) związanego z konkretnym podmiotem lub podmiotem powiązanym. Uczestnik naliczający stawki ubezpieczenia niższe od odpowiednich stawek ustalonych zgodnie z modelem TCMB na podstawie ratingu akredytowanej agencji ratingowej (

9

) dotyczącego rynkowego poziomu odniesienia dla konkretnego podmiotu (

10

) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 46. Naliczona stawka nie może jednak być niższa niż odpowiednia minimalna stawka aktuarialna.

— Przy ustalaniu stawki ubezpieczenia uczestnik ustala rating ryzyka w odniesieniu do ostatecznego dłużnika/gwaranta, w tym, czy dłużnik/gwarant podlega ocenie ratingowej akredytowanej agencji ratingowej. Uczestnik może ustalić rating o jeden stopień wyższy (w skali akredytowanej agencji ratingowej) niż ten przewidziany przez akredytowaną agencję ratingową. W przypadku braku ratingu akredytowanej agencji ratingowej klasyfikacja ryzyka nie może przekraczać (być korzystniejsza) o więcej niż dwa stopnie ratingu przyznanego przez agencję ratingową państwu będącemu miejscem siedziby dłużnika/gwaranta. Uczestnicy muszą wystosować powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 46 w następujących sytuacjach:

— w przypadku gdy uczestnik klasyfikuje dłużnika/gwaranta lepiej niż najlepszy rating akredytowanej agencji ratingowej, lub

— jeżeli nie istnieje rating akredytowanej agencji ratingowej – gdy uczestnik klasyfikuje transakcję jako przynajmniej CC2, albo za pomocą kategorii ratingu kredytowego równoważnej ocenie od AAA do A-, albo jako co najmniej równą najlepszemu ratingowi przyznanemu przez akredytowaną agencję ratingową państwu będącemu miejscem siedziby dłużnika/gwaranta.

d) Z zasady krajom „największego ryzyka” z kategorii 7 nalicza się składki według stawek wyższych od stawek MPR ustalonych dla danej kategorii; takie stawki ubezpieczenia ustalane są przez uczestnika udzielającego oficjalnego wsparcia.

e) Przy obliczaniu stawki MPR dla danej transakcji właściwą klasyfikacją ryzyka kraju jest klasyfikacja właściwa dla kraju dłużnika, a właściwą klasyfikacją ryzyka nabywcy jest klasyfikacja dłużnika (

11

), chyba że strona trzecia posiadająca zdolność kredytową odpowiednią do wielkości zadłużenia objętego gwarancją udzieli zabezpieczenia w postaci nieodwołalnej, bezwarunkowej, płatnej na pierwsze żądanie, prawnie wiążącej i wykonalnej gwarancji zobowiązania spłaty całości kredytu na cały okres kredytu. W przypadku gwarancji udzielonej przez stronę trzecią uczestnik może zdecydować się na zastosowanie klasyfikacji ryzyka kraju, w którym mieści się siedziba gwaranta, oraz kategorii ryzyka nabywcy w odniesieniu do gwaranta (

12

).

f) Kryteria i warunki dotyczące zastosowania gwarancji udzielonej przez stronę trzecią odpowiednio do sytuacji opisanych w lit. e) tiret pierwsze i drugie określone są w załączniku X.

g) Konwencjonalny horyzont ryzyka stosowany w obliczaniu stawek MPR jest równy połowie okresu wypłacania kredytu razem z całym okresem spłaty i przyjmuje standardowy schemat spłaty kredytu eksportowego, tzn. spłaty kapitału plus narosłych odsetek w równych półrocznych ratach, zaczynając na sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W odniesieniu do kredytów eksportowych o niestandardowych schematach spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych półrocznych ratach) oblicza się przy użyciu następującego wzoru: równoważny okres spłaty = (średni ważony czas trwania okresu spłaty – 0,25)/0,5.

h) Uczestnik decydujący się zastosować stawkę MPR związaną z gwarantem będącym stroną trzecią i posiadającym siedzibę w innym kraju niż kraj, w którym ma siedzibę dłużnik, wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 45.

24. KLASYFIKACJA RYZYKA KRAJU

Z wyjątkiem krajów OECD o wysokim dochodzie i krajów strefy euro o wysokim dochodzie kraje klasyfikuje się według prawdopodobieństwa obsłużenia przez nie ich zadłużenia zewnętrznego (tj. ryzyka kredytowego kraju).

a) Na ryzyko kredytowe kraju składa się pięć elementów:

— wydanie dekretu o generalnym moratorium płatniczym przez rząd dłużnika/gwaranta lub przez agencję państwową, poprzez którą dokonywana jest spłata,

— wydarzenia polityczne lub trudności gospodarcze powstałe poza krajem powiadamiającego uczestnika lub środki prawne lub administracyjne podjęte poza krajem powiadamiającego uczestnika uniemożliwiające lub opóźniające przekazanie środków płatnych zgodnie z warunkami kredytu,

— przepisy prawne przyjęte w kraju dłużnika/gwaranta uznające płatności dokonane w walucie lokalnej za prawomocną spłatę kredytu, niezależnie od tego, że w wyniku wahań kursów wymiany spłaty takie, po przeliczeniu na walutę kredytu, nie pokrywają kwoty zadłużenia na dzień transferu środków,

— jakiekolwiek inne środki lub decyzje rządu obcego kraju uniemożliwiające dokonywanie płatności zgodnie z warunkami kredytu, oraz

— przypadki siły wyższej mające miejsce poza granicami kraju powiadamiającego uczestnika, np. wojna (w tym wojna domowa), wywłaszczenie, rewolucja, zamieszki, niepokoje społeczne, cyklony, powodzie, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, fale pływowe oraz wypadki jądrowe.

b) Kraje klasyfikuje się jako należące do jednej z ośmiu kategorii ryzyka kraju (0–7). Stawki MPR ustala się dla kategorii 1–7, ale nie dla kategorii 0, ponieważ poziom ryzyka krajów należących do tej kategorii uważa się za nieistotny. Ryzyko kredytowe związane z transakcjami w krajach kategorii 0 dotyczy głównie ryzyka dłużnika/gwaranta.

c) Klasyfikacja krajów (

13

) jest przeprowadzana za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju, obejmującej:

— model oceny ryzyka kraju (model), pozwalający na ilościową ocenę ryzyka kredytowego kraju, dla każdego kraju opartą na trzech grupach wskaźników ryzyka: doświadczeniach płatniczych uczestników, sytuacji finansowej i sytuacji ekonomicznej. Metodologia modelu obejmuje różne kroki, w tym ocenę trzech grup wskaźników ryzyka oraz łączenie i elastyczne ważenie grup wskaźników ryzyka.

— ocenę jakościową wyników zastosowania modelu, dokonywaną osobno dla każdego kraju, w sposób uwzględniający ryzyko polityczne lub inne czynniki ryzyka nieuwzględnione w całości lub w części przy zastosowaniu modelu. W razie potrzeby może to prowadzić do korekty oceny ilościowej modelu, odzwierciedlającej ostateczną ocenę ryzyka kredytowego kraju.

d) Klasyfikacja ryzyka kraju jest stale monitorowana i co najmniej raz w roku poddawana przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodologii klasyfikacji ryzyka kraju są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat. Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona w sposób sytuujący go w niższej lub wyższej kategorii ryzyka kraju, uczestnicy naliczają składki ubezpieczeniowe według stawek równych lub wyższych od stawki MPR powiązanej z nową kategorią ryzyka kraju, zaczynając nie później niż pięć dni roboczych po ogłoszeniu przez Sekretariat takiej zmiany klasyfikacji.

e) Klasyfikacje ryzyka kraju są ogłaszane publicznie przez Sekretariat.

25. OCENA RYZYKA PAŃSTWA

a) W odniesieniu do wszystkich krajów sklasyfikowanych za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju zgodnie z art. 24 lit. d) ocenia się ryzyko państwa w celu wskazania, w drodze wyjątku, tych państw:

— które nie są dłużnikiem o najniższym ryzyku w kraju, oraz

— których ryzyko kredytowe jest znacznie wyższe niż ryzyko kraju.

b) Wskazanie państw spełniających kryteria wymienione w powyższej lit. a) odbywa się zgodnie z metodologią oceny ryzyka państwa opracowaną i uzgodnioną przez uczestników.

c) Wykaz państw wskazanych jako spełniające kryteria wymienione w powyższej lit. a) jest stale monitorowany i co najmniej raz w roku poddawany przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodyki klasyfikacji ryzyka państwa są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat.

d) Wykaz państw wskazanych zgodnie z powyższą lit. b) jest ogłaszany publicznie przez Sekretariat.

26. KLASYFIKACJA RYZYKA NABYWCY

Dłużników i – w stosownych przypadkach – gwarantów w krajach sklasyfikowanych jako należące do kategorii ryzyka kraju 1–7 zalicza się do jednej z kategorii ryzyka nabywcy, które ustanowiono w odniesieniu do kraju dłużnika/gwaranta (

14

). Matrycę kategorii ryzyka nabywcy, do których klasyfikuje się dłużników i gwarantów, zawiera załącznik VIII. Opisy jakościowe kategorii ryzyka nabywcy zawiera załącznik XI.

a) Klasyfikacje ryzyka nabywcy opierają się na ratingu kredytowym uprzywilejowanych niezabezpieczonych instrumentów dłużnika/gwaranta ustalonym przez uczestnika.

b) Niezależnie od postanowień powyższej lit. a) transakcje wspierane zgodnie z warunkami określonymi w załączniku VI oraz transakcje o wartości kredytu wynoszącej maksymalnie 5 mln SDR można klasyfikować oddzielnie, tj. po zastosowaniu jakiegokolwiek wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy; transakcje takie, niezależnie od tego jak są sklasyfikowane, nie kwalifikują się jednak do żadnych rabatów z tytułu zastosowania wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

c) Dłużników i gwarantów będących państwami klasyfikuje się do kategorii ryzyka nabywcy SOV/CC0.

d) W drodze wyjątku dłużników i gwarantów niebędących państwami można sklasyfikować do kategorii ryzyka nabywcy „lepszy niż państwo” (SOV+) (

15

), jeżeli:

— dłużnik/gwarant posiada rating zobowiązań w walucie obcej przyznany przez akredytowaną agencję ratingową, który jest lepszy niż rating zobowiązań w walucie obcej (przyznany przez tę samą agencję) państwa tego dłużnika/gwaranta, lub

— dłużnik/gwarant posiada siedzibę w kraju, w którym ryzyko państwa zidentyfikowano jako znacznie wyższe niż ryzyko kraju.

e) Uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 46 w przypadku transakcji:

— z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, w których naliczona stawka jest niższa od stawki ustalonej w ramach kategorii ryzyka nabywcy CC1, tj. CC0 lub SOV+,

— z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, w przypadku której uczestnik ocenia rating ryzyka nabywcy dla dłużnika/gwaranta niebędącego państwem, który podlega ocenie ratingowej akredytowanej agencji ratingowej, zaś oceniony rating ryzyka nabywcy jest lepszy niż rating akredytowanej agencji ratingowej (

16

).

f) W przypadku konkurencji dotyczącej określonej transakcji, w związku z którą dłużnik/gwarant został sklasyfikowany przez konkurujących uczestników do różnych kategorii ryzyka nabywcy, konkurujący uczestnicy starają się wypracować wspólną klasyfikację ryzyka nabywcy. Jeżeli porozumienie w sprawie wspólnej klasyfikacji nie zostanie osiągnięte, uczestnik lub uczestnicy, którzy zaklasyfikowali dłużnika/gwaranta do wyższej kategorii w klasyfikacji ryzyka nabywcy, mogą zastosować niższą kategorię w klasyfikacji ryzyka nabywcy.

27. PROCENT I JAKOŚĆ OFICJALNEGO ZABEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO

Stawki MPR są zróżnicowane w sposób uwzględniający różną jakość produktów kredytów eksportowych i procent zabezpieczenia zapewniany przez uczestników zgodnie z załącznikiem VIII. Zróżnicowanie to opiera się na perspektywie eksportera (tzn. ma na celu neutralizowanie skutków konkurencji, wynikających ze zróżnicowanej jakości produktów dostarczonych eksporterowi/instytucji finansowej).

a) Jakość produktu kredytu eksportowego jest funkcją tego, czy produkt jest ubezpieczeniem, gwarancją lub bezpośrednim kredytem/finansowaniem, a w przypadku produktów ubezpieczeniowych – tego, czy pokrycie odsetek w okresie karencji dla roszczeń (tzn. w okresie między terminem wymagalności płatności dłużnika a terminem, w którym ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty ubezpieczenia na rzecz eksportera/instytucji finansowej) zapewniane jest bez dopłaty.

b) Wszystkie istniejące produkty kredytu eksportowego oferowane przez uczestników są sklasyfikowane jako należące do jednej z trzech następujących kategorii produktów:

— produkt poniżej standardu, tzn. ubezpieczenie bez pokrycia odsetek w okresie powstania szkody oraz ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody z odpowiednią dopłatą do składki ubezpieczeniowej,

— produkt standardowy, tzn. ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie powstania szkody bez odpowiedniej dopłaty do składki ubezpieczeniowej i bezpośredni kredyt/bezpośrednie finansowanie, oraz

— produkt powyżej standardu, tj. gwarancje.

28. TECHNIKI OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU

a) Uczestnicy mogą stosować następujące techniki ograniczania ryzyka kraju, których szczególne zastosowanie przedstawiono w załączniku XII:

— Struktura przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem powierniczym

— Finansowanie walutą lokalną

b) Uczestnik stosujący stawkę MPR odzwierciedlającą stosowanie technik ograniczania ryzyka kraju wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 45.

c) W odniesieniu do transakcji z rynkowym poziomem odniesienia nie stosuje się żadnych technik ograniczania ryzyka kraju.

29. WSPARCIE JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY

a) Uczestnicy mogą stosować następujące wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które pozwala na zastosowanie współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0:

— Przeniesienie wpływów lub należności wynikających z umowy

— Zabezpieczenie majątkowe

— Zabezpieczenie na środkach trwałych

— Rachunek powierniczy

b) Definicje wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy i maksymalne wartości współczynnika wsparcia jakości kredytowej dotyczące zarówno dłużników kategorii 1–7, jak i dłużników podlegających rynkowemu poziomowi odniesienia, są określone w załączniku XII.

c) Wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy można stosować samodzielnie lub łącznie, z następującymi zastrzeżeniami:

— maksymalna wartość współczynnika wsparcia jakości kredytowej, którą można osiągnąć poprzez zastosowanie wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, wynosi 0,35 w odniesieniu do transakcji kategorii 1–7. W przypadku transakcji z rynkowym poziomem odniesienia można zastosować rabat do wysokości 25 % w stosunku do rynkowego poziomu odniesienia stawki MPR, ale naliczona stawka ubezpieczenia nie może być niższa od mającej zastosowanie minimalnej stawki aktuarialnej,

— „zabezpieczenie majątkowe” i „zabezpieczenie oparte na środkach trwałych” nie mogą być stosowane w tej samej transakcji,

— w przypadku transakcji kategorii 1–7, gdy mająca zastosowanie klasyfikacja ryzyka kraju została poprawiona dzięki zastosowaniu „struktury przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem powierniczym”, nie można zastosować żadnego wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

d) Uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 45 w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużnika/gwaranta niebędącego państwem, w przypadku których wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy skutkuje zastosowaniem współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0 lub gdy w transakcji z rynkowym poziomem odniesienia stosowane jest wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które skutkuje ustaleniem ceny poniżej odpowiedniej stawki MPR na podstawie TCMB.

30. PRZEGLĄD WAŻNOŚCI MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

a) W celu oceny adekwatności stawek MPR i, w razie potrzeby, umożliwienia korekt w górę lub w dół, równolegle do regularnego monitorowania i przeglądów stawek MPR wykorzystuje się narzędzia oceny stawek (PFT).

b) Za pomocą narzędzi PFT ocenia się adekwatność stawek MPR pod względem rzeczywistego doświadczenia instytucji udzielających oficjalnych kredytów eksportowych, jak również informacji o wycenie ryzyka kredytowego na rynku prywatnym.

c) Kompleksowy przegląd wszystkich aspektów zasad dotyczących stawek ubezpieczenia przewidzianych w Porozumieniu, ze szczególnym naciskiem na zasady ustalania cen na podstawie rynkowego poziomu odniesienia, odbędzie się najpóźniej do dnia 31 grudnia 2019 r. (

17

).

ROZDZIAŁ III

Postanowienia dotyczące pomocy wiązanej

31. ZASADY OGÓLNE

a) Uczestnicy uzgodnili, że polityki w zakresie kredytów eksportowych oraz pomocy wiązanej powinny się uzupełniać. Polityka w zakresie kredytów eksportowych powinna opierać się na otwartej konkurencji oraz swobodnej grze sił rynkowych. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna zapewniać potrzebne zasoby zewnętrzne dla krajów, sektorów lub projektów o niewielkim lub nieistniejącym dostępie do finansowania rynkowego. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna także gwarantować najlepsze wykorzystanie środków pieniężnych, minimalizowanie zakłóceń w handlu oraz przyczyniać się do efektywnego i prorozwojowego wykorzystania tych zasobów.

b) Postanowienia niniejszego Porozumienia dotyczące pomocy wiązanej nie stosują się do programów pomocy instytucji wielostronnych lub regionalnych.

c) Zasady te nie przesądzają o opinii Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) w sprawie jakości pomocy wiązanej i niewiązanej.

d) Uczestnik może wystąpić o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących statusu wiązania każdej formy pomocy. W razie niepewności co do tego, czy określona praktyka finansowania mieści się w zakresie pomocy wiązanej określonej w załączniku XIV, kraj ofiarodawca dostarczy wszelkich dowodów na poparcie stwierdzenia, że pomoc jest w rzeczywistości „niewiązana” zgodnie z definicją w załączniku XIV.

32. FORMY POMOCY WIĄZANEJ

Pomoc wiązana może przybierać następujące formy:

a) pożyczek w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) w rozumieniu „Zasad przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC (1987)”;

b) dotacji w ramach pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA), jak określono w „Zasadach przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej pomocy publicznej na rzecz rozwoju DAC (1987)”; oraz

c) innych oficjalnych przepływów (OOF), obejmujących dotacje i pożyczki, lecz z wyłączeniem oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych zgodnych z niniejszym Porozumieniem; lub

d) jakichkolwiek powiązań, np. połączenia, według prawa lub w praktyce, pod kontrolą ofiarodawcy, kredytodawcy lub kredytobiorcy, co najmniej dwóch wyżej wymienionych form i/lub następujących składników finansowania:

1) kredytu eksportowego, oficjalnie wspieranego w formie bezpośredniego kredytowania/finansowania, refinansowania, subsydiowania stopy procentowej, gwarancji lub ubezpieczenia, do którego stosuje się niniejsze Porozumienie; oraz

2) innych środków udzielanych na warunkach rynkowych lub bliskich warunkom rynkowym bądź zaliczek wpłacanych przez kupującego.

33. FINANSOWANIE TOWARZYSZĄCE

a) Finansowanie towarzyszące może przybierać różne formy, w tym kredytów mieszanych, finansowania mieszanego, wspólnego finansowania, finansowania równoległego lub pojedynczych transakcji kompleksowych. Głównymi cechami finansowania towarzyszącego są:

— element koncesjonowania powiązany według prawa lub w praktyce z elementem niezawierającym koncesjonowania,

— element lub cały pakiet finansowania, stanowiący w rzeczywistości pomoc wiązaną, oraz

— koncesjonowane środki udostępniane wyłącznie wówczas, gdy odbiorca zaakceptuje powiązany element niezawierający koncesjonowania.

b) O „faktycznym” stowarzyszeniu lub powiązaniu decydują takie czynniki jak:

— istnienie nieformalnych uzgodnień między odbiorcą a władzami ofiarodawcy,

— zamiar ofiarodawcy, by ułatwić przyjęcie pakietu finansowania przez wykorzystanie oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA),

— efektywne powiązanie całego pakietu finansowania z zamówieniami w kraju ofiarodawcy,

— status wiązania ODA i środków z przetargów bądź zawierania każdej transakcji finansowania, lub

— jakakolwiek inna praktyka określona przez DAC lub uczestników, w której istnieje związek faktyczny między co najmniej dwoma składnikami finansowania.

c) Następujące praktyki nie stanowią przeszkody dla stwierdzenia „faktycznego” stowarzyszenia lub powiązania:

— podział zamówienia poprzez odrębne powiadomienie o częściach składowych jednego zamówienia,

— podział zamówień finansowanych w kilku etapach,

— niepowiadamianie o wzajemnie zależnych częściach zamówienia, lub

— niepowiadamianie spowodowane tym, że część pakietu finansowania jest niewiązana.

34. KWALIFIKOWANIE KRAJU DO POMOCY WIĄZANEJ

a) Nie udziela się pomocy wiązanej krajom, których wskaźnik DNB na 1 mieszkańca według danych Banku Światowego przekracza górną granicę krajów o niższym średnim dochodzie. Bank Światowy oblicza wspomniany próg corocznie (

18

). Zmiana klasyfikacji danego kraju następuje jedynie wówczas, gdy dany kraj pozostaje w danej kategorii Banku Światowego przez dwa kolejne lata.

b) Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne:

1) klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik DNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji krajów kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; klasyfikacja ta zostaje ogłoszona publicznie przez Sekretariat;

2) w przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących DNB na mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada DNB na mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostanie zaklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, chyba że uczestnicy zadecydują inaczej;

3) jeżeli kwalifikacja danego kraju do uzyskania pomocy wiązanej ulegnie zmianie zgodnie z powyższą lit. a), zmiana klasyfikacji wchodzi w życie dwa tygodnie po powiadomieniu wszystkich uczestników przez Sekretariat o wnioskach wyciągniętych ze wspomnianych danych Banku Światowego. Przed datą wejścia w życie przeklasyfikowania żadne finansowanie w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo kwalifikującego się kraju nie może być zgłoszone; po tej dacie żadne finansowanie w ramach pomocy wiązanej odnośnie do nowo awansowanego kraju nie może być zgłoszone, z wyjątkiem indywidualnych transakcji objętych uprzednio zaciągniętą linią kredytową, które mogą podlegać zgłoszeniu aż do wygaśnięcia linii kredytowej (okres ten nie trwa dłużej niż jeden rok od daty wejścia w życie zmiany zakwalifikowania);

4) w przypadkach, w których Bank Światowy dokona przeglądu danych liczbowych, przegląd taki nie jest brany pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, zgodnie z odpowiednimi procedurami określonymi w art. 56–61, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

35. KWALIFIKOWANIE PROJEKTU

a) Pomoc wiązana nie jest udzielana na projekty publiczne lub prywatne, które w normalnych okolicznościach powinny być ekonomicznie opłacalne przy finansowaniu na warunkach rynkowych lub na warunkach zgodnych z Porozumieniem.

b) Kluczowe dla zakwalifikowania do tego rodzaju pomocy jest zbadanie:

— czy dany projekt nie jest opłacalny pod względem finansowym, tzn. czy dany projekt nie jest zdolny, przy odpowiednim ustaleniu cen według zasad rynkowych, do tworzenia dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów eksploatacyjnych i kosztów obsługi zaangażowanego kapitału, tzn. pierwszego kluczowego kryterium, lub

— czy na podstawie komunikacji z innymi uczestnikami można wyciągnąć uzasadniony wniosek, że jest mało prawdopodobne, aby projekt mógł być finansowany na warunkach rynkowych lub na warunkach określonych w Porozumieniu, tzn. drugiego kluczowego kryterium. W odniesieniu do projektów o wartości większej niż 50 mln SDR, rozważając odpowiedniość takiej pomocy, specjalny nacisk należy położyć na oczekiwaną dostępność finansowania na warunkach rynkowych lub warunkach określonych w Porozumieniu.

c) Kluczowe kryteria zgodnie z lit. b) powyżej mają na celu określenie, w jaki sposób projekt powinien być oceniony, aby ustalić, czy powinien on być finansowany przy użyciu tego rodzaju pomocy, czy też w ramach kredytów eksportowych udzielanych na warunkach rynkowych lub warunkach wynikających z Porozumienia. Oczekuje się, że w drodze procesu konsultacji opisanego w art. 49–51 nagromadzone zostanie doświadczenie, które określi w sposób bardziej precyzyjny, zarówno w odniesieniu do kredytów eksportowych, jak i agencji udzielających pomocy, wytyczną ex ante dotyczącą linii podziału między dwoma kategoriami projektów.

36. MINIMALNY POZIOM KONCESJONOWANIA

Uczestnicy nie udzielają pomocy wiązanej o poziomie koncesjonowania niższym niż 35 %, lub 50 % jeżeli kraj będący beneficjentem należy do krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC), z wyjątkiem przypadków określonych poniżej, które są również zwolnione z procedur powiadamiania określonych w art. 47 lit. a) oraz art. 48 lit. a):

a) pomoc techniczna: pomoc wiązana, której element oficjalnej pomocy rozwojowej składa się wyłącznie ze współpracy technicznej stanowiącej mniej niż 3 % ogólnej wartości transakcji lub jeden milion SDR, w zależności od tego, która z powyższych kwot jest niższa; oraz

b) małe projekty: projekty inwestycyjne o wartości niższej niż 1 mln SDR, całkowicie finansowane z dotacji na pomoc rozwojową.

37. WYŁĄCZENIE Z KWALIFIKOWANIA KRAJU LUB PROJEKTU DO POMOCY WIĄZANEJ

a) Postanowienia art. 34 i 35 nie stosują się do pomocy wiązanej w przypadku gdy poziom koncesjonowania wynosi 80 % lub więcej, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 33.

b) Postanowienia art. 35 nie mają zastosowania do pomocy wiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 33.

c) Pomoc wiązana dla krajów najsłabiej rozwiniętych, zdefiniowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych, nie podlega postanowieniom art. 34 i 35.

d) Uczestnicy pozytywnie rozważają przyspieszenie procedur pomocy wiązanej odpowiednio do szczególnych okoliczności:

— w przypadku wypadku jądrowego lub poważnego wypadku przemysłowego powodującego poważne skażenie transgraniczne, gdy którykolwiek dotknięty nim uczestnik chce udzielić pomocy wiązanej w celu eliminacji lub minimalizacji jego skutków, lub

— w przypadku znacznego ryzyka wystąpienia takiego wypadku, gdy którykolwiek potencjalnie dotknięty uczestnik chce udzielić pomocy wiązanej w celu zapobieżenia jego wystąpieniu.

e) Niezależnie od postanowień art. 34 i 35 uczestnik może w drodze wyjątku udzielić pomocy:

— stosując procedurę uzgodnionych warunków, określoną w załączniku XIV i opisaną w art. 56–61, lub

— przedstawiając uzasadnienie oferty na gruncie pomocy poprzez uzyskanie wsparcia ze strony znacznej grupy uczestników, jak opisano w art. 49 oraz 50, lub

— wystosowując pismo do Sekretarza Generalnego OECD, zgodnie z procedurami określonymi w art. 51, co według oczekiwań uczestników nie powinno być działaniem stosowanym zwyczajowo i często.

38. OBLICZANIE POZIOMU KONCESJONOWANIA POMOCY WIĄZANEJ

Poziom koncesjonowania w przypadku pomocy wiązanej jest obliczany przy wykorzystaniu tej samej metody, jaką stosuje DAC dla elementu dotacji, z tym że:

a) Stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania pożyczki w danej walucie, tzn. zróżnicowana stopa dyskontowa (DDR), podlega zmianie w okresach rocznych w dniu 15 stycznia i jest obliczana w następujący sposób:

— Średnia stopa CIRR + marża

Marża (M) uzależniona jest od okresu spłaty (R), zgodnie z poniższą tabelą:

R

M

poniżej 15 lat

0,75

od 15 do 20 lat (ale nie włącznie)

1,00

od 20 do 30 lat (ale nie włącznie)

1,15

od 30 lat wzwyż

1,25

— Dla wszystkich walut średnia stopa CIRR jest obliczana z uwzględnieniem średniej miesięcznej stopy CIRR w sześciomiesięcznym okresie obowiązywania między dniem 15 sierpnia poprzedniego roku a dniem 14 lutego bieżącego roku, zgodnie z postanowieniami załącznika XV. Obliczona stopa, włączając marżę, zostaje zaokrąglona do najbliższych 10 punktów bazowych. Jeżeli istnieje więcej niż jedna stopa CIRR dla danej waluty, do obliczeń stosuje się stopę CIRR dla najdłuższego okresu zapadalności, określoną w art. 1 załącznika XV.

b) Datą bazową dla obliczenia poziomu koncesjonowania jest data uruchomienia kredytu, określona w załączniku XIV.

c) Do celów obliczenia ogólnego poziomu koncesjonowania dla pakietu finansowania towarzyszącego, poziomy koncesjonowania dla następujących kredytów, środków i płatności są równe zeru:

— kredyty eksportowe zgodne z Porozumieniem,

— inne środki udzielane na warunkach rynkowych lub zbliżonych do warunków rynkowych,

— inne oficjalne środki o poziomie koncesjonowania niższym niż minimalny dopuszczony w art. 36, z wyjątkiem przypadków dopasowania, oraz

— wpłata zaliczki przez kupującego.

Płatności dokonane w dniu uruchomienia kredytu lub przed tym terminem, nieuważane za zaliczki, są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania.

d) Stopa dyskontowa przy dopasowaniu: przy dostosowaniu pomocy, identyczne dostosowanie oznacza dostosowanie z identycznym poziomem koncesjonowania przeliczonym według stopy dyskontowej obowiązującej w czasie dostosowania;

e) Koszty lokalne i zamówienia z krajów trzecich są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania jedynie jeżeli są finansowane przez kraj ofiarodawcy.

f) Ogólny poziom koncesjonowania dla pakietu jest określany przez pomnożenie nominalnej wartości każdego składnika pakietu przez odpowiedni poziom koncesjonowania każdego składnika, zsumowanie wyników i podzielenie sumy przez łączną nominalną wartość składników pakietu.

g) Stopa dyskontowa dla danej pożyczki pomocowej jest stopą obowiązującą w momencie powiadomienia. Jednakże w przypadkach powiadomienia natychmiastowego stopą dyskontową jest stopa obowiązująca w czasie ustalania warunków pożyczki pomocowej. Zmiana stopy dyskontowej w okresie ważności pożyczki nie powoduje zmiany poziomu koncesjonowania.

h) Jeżeli zmiana waluty została dokonana przed zawarciem umowy, powiadomienie podlega przeglądowi. Stopa dyskontowa wykorzystana do obliczenia poziomu koncesjonowania jest stopą stosowaną w dniu przeglądu. Przegląd powiadomienia nie jest konieczny, jeżeli alternatywna waluta oraz wszystkie informacje niezbędne dla obliczenia poziomu koncesjonowania zostały wskazane w pierwotnym powiadomieniu.

i) Bez względu na postanowienia powyższej lit. g), stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania dla indywidualnych transakcji wykonanych w ramach pomocowej linii kredytowej jest stopą określoną w pierwotnym powiadomieniu dotyczącym linii kredytowej.

39. OKRES WAŻNOŚCI POMOCY WIĄZANEJ

a) Uczestnicy nie ustalają warunków pomocy wiązanej na okres dłuższy niż dwa lata, bez względu na to, czy wspomniana pomoc dotyczy finansowania indywidualnych transakcji czy protokołu pomocowego, pomocowych linii gkredytowych lub podobnych umów. W przypadku protokołu pomocowego, pomocowej linii kredytowej lub podobnych umów okres ważności rozpoczyna się z datą ich podpisania i podlega obowiązkowi powiadomienia zgodnie z art. 48; przedłużenie linii kredytowej podlega obowiązkowi powiadomienia tak, jakby była to nowa transakcja wraz z adnotacją wyjaśniającą, że jest to odnowienie i że zostaje ona odnowiona na warunkach przyjętych w momencie powiadomienia o przedłużeniu. W przypadku indywidualnych transakcji, w tym transakcji podlegających zawiadamianiu zgodnie z protokołem pomocowym, pomocową linią kredytową lub podobną umową, okres ważności biegnie odpowiednio od daty notyfikacji o zaciągnięciu zobowiązania zgodnie z art. 47 lub 48.

b) Jeżeli dany kraj po raz pierwszy przestał kwalifikować się do uzyskania 17-letnich pożyczek Banku Światowego, okres ważności dotychczas obowiązujących oraz nowych protokołów pomocy wiązanej oraz linii kredytowych podlegających obowiązkowi powiadomienia zostaje ograniczony do jednego roku po terminie ewentualnej zmiany klasyfikacji zgodnie z procedurami określonymi w art. 34 lit. b).

c) Odnowienie takich protokołów oraz linii kredytowych jest możliwe jedynie na warunkach zgodnych z postanowieniami art. 34 i 35 Porozumienia po:

— zmianie klasyfikacji krajów, oraz

— zmianie postanowień Porozumienia.

W takich okolicznościach obowiązujące warunki mogą zostać utrzymane bez względu na zmianę stopy dyskontowej określoną w art. 38.

40. DOPASOWANIE

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 43, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem.

ROZDZIAŁ IV

Procedury

Sekcja 1

Wspólne procedury dotyczące kredytów eksportowych i pomocy mającej związek z handlem

41. POWIADOMIENIA

Powiadomienia określone procedurami Porozumienia są sporządzane zgodnie z załącznikiem VII i zawierają określone w nim informacje, a ich kopie są przesyłane do Sekretariatu.

42. INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU

a) Natychmiast po podjęciu przez uczestnika zobowiązania dotyczącego oficjalnego wsparcia określonego w powiadomieniu zgodnie z procedurami określonymi w art. 45–48, informuje on odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników, umieszczając numer referencyjny powiadomienia na odpowiednim formularzu sprawozdawczym.

b) W ramach wymiany informacji zgodnie z art. 53–55 uczestnik informuje pozostałych uczestników o warunkach kredytowych, których wsparcie przewiduje dla określonej transakcji, oraz może zwracać się do pozostałych uczestników o przekazanie podobnych informacji.

43. PROCEDURY DOPASOWANIA

a) Przed dopasowaniem warunków finansowych uważanych za oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem na podstawie art. 17 i 40 uczestnik dokłada wszelkich starań, w tym w razie potrzeby przeprowadzając konsultacje bezpośrednie opisane w art. 55, w celu potwierdzenia, że warunki objęte są oficjalnym wsparciem, a także:

1) Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o warunkach, w odniesieniu do których zamierza udzielić wsparcia, stosując te same procedury powiadamiania, które wymagane są w przypadku dopasowanych warunków. W przypadku dopasowania się do warunków kraju niebędącego uczestnikiem dany uczestnik stosuje te same procedury powiadamiania, które byłyby wymagane, gdyby warunki, do których się dopasowuje, były oferowane przez innego uczestnika.

2) Niezależnie od postanowień powyższego pkt 1, jeżeli procedura powiadamiania wymaga, aby uczestnik dopasowujący wstrzymał swoje zobowiązanie po ostatecznym terminie zamknięcia oferty, taki uczestnik dopasowujący dokonuje w najwcześniejszym możliwym terminie powiadomienia o swoim zamiarze dopasowania.

3) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

b) Uczestnik zamierzający zaoferować warunki finansowe identyczne z warunkami określonymi w powiadomieniu wystosowanym zgodnie z art. 45 i 46 może je zaoferować po upływie okresu oczekiwania ustanowionego niniejszym Porozumieniem. Uczestnik wystosowuje powiadomienie o swoim zamiarze w najwcześniejszym możliwym terminie.

44. KONSULTACJE SPECJALNE

a) Uczestnik mający uzasadnione podstawy, by uważać, że warunki finansowe oferowane przez innego uczestnika (uczestnika inicjującego) są bardziej atrakcyjne niż warunki przewidziane w niniejszym Porozumieniu, informuje o tym Sekretariat, a Sekretariat natychmiast udostępnia taką informację.

b) Uczestnik inicjujący wyjaśnia warunki finansowe swojej oferty w terminie dwóch dni roboczych od udostępnienia informacji przez Sekretariat.

c) Po wyjaśnieniu przez uczestnika inicjującego każdy uczestnik może zwrócić się o zorganizowanie przez Sekretariat w terminie pięciu dni roboczych specjalnego spotkania konsultacyjnego w celu omówienia sprawy.

d) Warunki finansowe objęte oficjalnym wsparciem nie wchodzą w życie, zanim nie staną się znane wyniki specjalnego spotkania konsultacyjnego uczestników.

Sekcja 2

Procedury dotyczące kredytów eksportowych

45. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM Z MOŻLIWOŚCIĄ DYSKUSJI

a) Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 2 mln SDR, zgodnie z załącznikiem VII, jeżeli:

— do obliczenia stawki MPR wykorzystano właściwą klasyfikację ryzyka kraju i kategorię ryzyka nabywcy stosowaną przez gwaranta będącego stroną trzecią posiadającego siedzibę poza krajem dłużnika [tj. ustaloną zgodnie z art. 23 lit. e) tiret pierwsze],

— odnośną stawkę MPR zmniejszono poprzez zastosowanie techniki ograniczania ryzyka kraju wymienionej w art. 28, lub

— zamierza udzielić wsparcia zgodnie z art. 7 lit. a) pkt 2 lub lit. d) załącznika IV,

— zamierza udzielić wsparcia zgodnie z art. 4 lit. a) załącznika V.

b) Jeżeli inny uczestnik zwróci się z wnioskiem o przeprowadzanie dyskusji w tym okresie, uczestnik inicjujący odczekuje dodatkowe dziesięć dni kalendarzowych.

c) Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia zgodnie z art. 64, po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji. Uczestnicy prowadzą ewidencję swoich doświadczeń w odniesieniu do stawek ubezpieczenia określonych w powiadomieniach zgodnie z lit. a) powyżej.

46. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Zgodnie z załącznikiem VII uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej dziesięć dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania o wartości kredytu powyżej 2 mln SDR, jeżeli zamierza:

1) udzielić wsparcia zgodnie z art. 12 lit. d) pkt 3;

2) udzielić wsparcia zgodnie z art. 14 lit. a);

3) udzielić wsparcia zgodnie z art. 15 lit. c);

4) stosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z postanowieniami art. 22 lit. c) pkt 1, podczas uczestnictwa w pakiecie kredytów konsorcjalnych;

5) stosować stawkę ubezpieczenia niższą niż odpowiednia stawka ustalona na podstawie modelu TCMB, zgodnie z art. 23 lit. c) pkt 2 tiret drugie;

6) udzielić wsparcia w odniesieniu do transakcji z rynkowym poziomem odniesienia, w przypadku gdy uczestnik klasyfikuje dłużnika/gwaranta lepiej niż najlepszy rating akredytowanej agencji ratingowej; lub – jeżeli nie istnieje rating akredytowanej agencji ratingowej – gdy uczestnik klasyfikuje transakcję jako przynajmniej CC2, albo za pomocą kategorii ratingu kredytowego równoważnej ocenie od AAA do A-, albo jako co najmniej równą najlepszemu ratingowi przyznanemu przez akredytowaną agencję ratingową państwu będącemu miejscem siedziby dłużnika/gwaranta;

7) stosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 26 lit. e), jeżeli wybrana kategoria ryzyka nabywcy stosowana do obliczenia stawki MPR w odniesieniu do transakcji:

— z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem jest niższa niż CC1 (tj. CC0 lub SOV+),

— z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem jest lepsza niż rating akredytowanej agencji ratingowej;

8) stosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 29 lit. a) w odniesieniu do transakcji z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, jeżeli stosowanie wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy skutkuje zastosowaniem współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0 lub zawsze gdy w transakcji z rynkowym poziomem odniesienia stosowane jest wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które skutkuje ustaleniem ceny poniżej odpowiedniej MPR na podstawie TCMB;

9) udzielić wsparcia zgodnie z art. 6 lit. a) załącznika II;

10) udzielić wsparcia zgodnie z art. 7 lit. a) pkt 1 załącznika IV;

11) udzielić wsparcia zgodnie z art. 4 lit. b) załącznika V.

b) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia dla takich transakcji, niezwłocznie informuje o tym wszystkich pozostałych uczestników.

Sekcja 3

Procedury dotyczące pomocy mającej związek z handlem

47. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z załącznikiem VII, jeżeli zamierza udzielić oficjalnego wsparcia dla:

— mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości co najmniej 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %,

— mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR, zawierającej element dotacji (zgodnie z definicją DAC) niższy niż 50 %,

— mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości co najmniej 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %, lub

— mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania mniejszym niż 50 %, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 35 lit. a) i b),

— pomocy wiązanej zgodnie z art. 37 lit. d).

b) Powiadomienie z wyprzedzeniem zostaje wystosowane najpóźniej 30 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub datą podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, który z tych terminów jest wcześniejszy.

c) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

d) Postanowienia niniejszego artykułu stosują się do pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 33.

48. NIEZWŁOCZNE POWIADOMIENIE

a) Uczestnik niezwłocznie, tj. w ciągu dwóch dni roboczych od podjęcia zobowiązania, powiadamia wszystkich pozostałych uczestników, zgodnie z załącznikiem VII, o udzieleniu oficjalnego wsparcia dla pomocy wiązanej o wartości:

— co najmniej 2 mln SDR i o poziomie koncesjonowania wynoszącym 80 % bądź więcej, lub

— niższej niż 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym 50 % lub więcej, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 36 lit. a) i b).

b) Ponadto uczestnik niezwłocznie powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o podpisaniu protokołu pomocowego, linii kredytowej lub podobnej umowy.

c) Powiadomienie z wyprzedzeniem nie musi być wystosowane, jeżeli uczestnik zamierza dopasować warunki finansowe, które były przedmiotem powiadomienia natychmiastowego.

Sekcja 4

Procedury konsultacyjne dotyczące pomocy wiązanej

49. CEL KONSULTACJI

a) Uczestnik ubiegający się o wyjaśnienie dotyczące ewentualnego handlowego uzasadnienia pomocy wiązanej może zażądać dostarczenia pełnej oceny jakości pomocy (szczegóły w załączniku XIII).

b) Ponadto uczestnik może wnieść o konsultacje z udziałem innych uczestników, zgodnie z postanowieniami art. 50. Konsultacje takie obejmują konsultacje bezpośrednie opisane w art. 55 w celu przedyskutowania:

— po pierwsze, czy oferowana pomoc odpowiada wymaganiom określonym w art. 34 i 35, oraz

— w razie potrzeby, czy oferowana pomoc jest uzasadniona nawet jeśli wymagania art. 34 i 35 nie są spełnione.

50. ZAKRES I TERMIN KONSULTACJI

a) W trakcie konsultacji uczestnik może zwrócić się o udzielenie m.in. następujących informacji:

— oceny szczegółowej analizy wykonalności projektu/wyceny projektu,

— czy istnieje konkurencyjna oferta finansowania niezawierająca elementu koncesjonowania lub pomocy,

— czy należy oczekiwać, że projekt przyczyni się do wypracowania lub zaoszczędzenia środków w walucie obcej,

— czy ma miejsce współpraca z wielostronnymi organizacjami, takimi jak Bank Światowy,

— czy są stosowane zasady międzynarodowego przetargu konkurencyjnego (ICB), w szczególności czy oferta dostawcy z kraju ofiarodawcy jest najkorzystniejsza,

— jaki jest wpływ na środowisko,

— czy uczestniczy sektor prywatny, oraz

— informacji o terminie powiadomień (np. sześć miesięcy przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania) dotyczących kredytów z elementem koncesjonowania lub kredytów pomocowych.

b) Konsultacje zostają zakończone, a wyniki ustaleń dotyczące obydwu pytań zawartych w art. 48 przekazane przez Sekretariat wszystkim uczestnikom w drodze powiadomienia co najmniej dziesięć dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej. Jeśli brak jest porozumienia między konsultującymi się stronami, Sekretariat zwraca się do pozostałych uczestników o wyrażenie opinii w ciągu pięciu dni roboczych. Następnie Sekretariat przedstawia takie opinie powiadamiającemu uczestnikowi, który powtórnie rozważa kontynuowanie działań, jeżeli okaże się, że nie ma znaczącego wsparcia dla oferty pomocy.

51. WYNIK KONSULTACJI

a) Ofiarodawca, który zamierza kontynuować projekt mimo braku znaczącego wsparcia, powiadamia z wyprzedzeniem o swoich zamiarach wszystkich pozostałych uczestników w terminie nie późniejszym niż 60 dni kalendarzowych po zakończeniu konsultacji, tzn. przyjęciu wniosków Przewodniczącego. Ofiarodawca wystosowuje także pismo do Sekretarza Generalnego OECD, w którym przedstawia wyniki konsultacji i wyjaśnia pierwszoplanowe, niezwiązane z handlem narodowe interesy, które zmuszają go do takiego działania. Uczestnicy oczekują, że tego rodzaju sytuacje nie będą częste i nie staną się normalną praktyką.

b) Ofiarodawca niezwłocznie powiadamia uczestników o wystosowaniu pisma do Sekretarza Generalnego OECD, którego kopia zostaje załączona do powiadomienia. Ofiarodawca, ani żaden inny uczestnik, nie podejmują żadnego zobowiązania dotyczącego pomocy wiązanej przed upływem dziesięciu dni roboczych od przekazania takiego powiadomienia uczestnikom. Dla projektów, w których przypadku w procesie konsultacji stwierdzono istnienie konkurencyjnych ofert handlowych, wyżej wspomniany okres dziesięciu dni roboczych zostaje przedłużony do 15 dni.

c) Sekretariat monitoruje postępy i wyniki konsultacji.

Sekcja 5

Wymiana informacji dotyczących kredytów eksportowych i pomocy mającej związek z handlem

52. PUNKTY KONTAKTOWE

Wszelka wymiana informacji jest prowadzona między wyznaczonymi punktami kontaktowymi w każdym kraju przy pomocy środków natychmiastowej łączności, np. poczty elektronicznej, i ma charakter poufny.

53. ZAKRES KIEROWANYCH ZAPYTAŃ

a) Uczestnik może skierować do innego uczestnika zapytanie dotyczące jego stanowiska w odniesieniu do danego kraju trzeciego, instytucji w kraju trzecim lub określonego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.

b) Uczestnik, który otrzymał wniosek o udzielenie oficjalnego wsparcia, może skierować zapytanie do innego uczestnika, informując jednocześnie o najbardziej korzystnych warunkach kredytowych, na wsparcie których wyraża gotowość.

c) Zapytanie kierowane do więcej niż jednego uczestnika zawiera listę adresatów.

d) Kopie wszystkich zapytań zostają przesłane do Sekretariatu.

54. ZAKRES ODPOWIEDZI

a) Uczestnik, do którego skierowane jest zapytanie, odpowiada na nie w ciągu siedmiu dni kalendarzowych w możliwie najbardziej wyczerpujący sposób. Odpowiedź powinna zawierać możliwie najpełniejsze wskazówki, jakich uczestnik może udzielić na temat decyzji, którą prawdopodobnie podejmie. W razie potrzeby pełna odpowiedź zostaje przesłana w najwcześniejszym możliwym terminie. Kopie zostają przesłane na inne adresy wyszczególnione w zapytaniu i do Sekretariatu.

b) Jeżeli odpowiedź na zapytanie stanie się następnie z jakiegoś powodu nieważna, ponieważ np.:

— wniosek został złożony, zmieniony lub wycofany, lub

— rozważane są inne warunki,

odpowiedź powinna zostać przekazana niezwłocznie, a jej kopie przesłane na wszystkie adresy wyszczególnione w zapytaniu oraz do Sekretariatu.

55. KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE

a) Uczestnik wyraża zgodę na wniosek o konsultacje bezpośrednie przed upływem dziesięciu dni roboczych.

b) Możliwość złożenia wniosku o konsultacje bezpośrednie jest udostępniona uczestnikom oraz krajom niebędącym uczestnikami. Konsultacje odbywają się w najwcześniejszym możliwym terminie po upływie 10 dni roboczych.

c) Przewodniczący wraz z Sekretariatem koordynuje wszelkie działania podejmowane w rezultacie przeprowadzonego spotkania, np. uzgodnione warunki. Sekretariat niezwłocznie udostępnia informacje o wynikach konsultacji.

56. PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Propozycje dotyczące uzgodnionych warunków są kierowane jedynie do Sekretariatu. Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków zostaje przesłana przez Sekretariat wszystkim uczestnikom, a w przypadku gdy dotyczy ona pomocy wiązanej, do wszystkich punktów kontaktowych DAC. Tożsamość inicjatora nie zostaje ujawniona w rejestrze uzgodnionych warunków w elektronicznym biuletynie informacyjnym utrzymywanym przez Sekretariat w środowisku sieciowym OECD. Sekretariat może jednak ujawnić ustnie tożsamość inicjatora uczestnikowi lub członkowi DAC na ich wniosek. Sekretariat odnotowuje takie wnioski.

b) Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków jest datowana i ma następujący format:

— numer referencyjny, po którym następują słowa „Uzgodnione warunki”,

— nazwa kraju importującego i nabywcy,

— nazwa lub opis projektu, możliwie najdokładniejszy w celu jego wyraźnej identyfikacji,

— warunki przewidziane przez kraj inicjujący,

— propozycja dotycząca uzgodnionych warunków,

— przynależność państwowa i nazwy znanych konkurujących oferentów;

— data zamknięcia komercyjnej i finansowej części oferty oraz numer przetargu, jeżeli jest znany,

— pozostałe istotne informacje, w tym powody zaproponowania uzgodnionych warunków, informacje na temat dostępności analiz dotyczących projektu lub szczególnych okoliczności.

c) Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków przedstawiona zgodnie z art. 34 lit. b) pkt 4 zostaje skierowana do Sekretariatu, a jej kopie przekazane innym uczestnikom. Uczestnik składający propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków przedstawia wyczerpujące powody, dla których uważa, że klasyfikacja danego kraju powinna różnić się od procedury określonej w art. 34 lit. b).

d) Sekretariat udostępnia publicznie ustalone uzgodnione warunki.

57. ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Odpowiedzi udziela się w terminie 20 dni kalendarzowych, aczkolwiek zachęca się uczestników, aby odpowiadali na propozycje dotyczące uzgodnionych warunków możliwie najszybciej.

b) Odpowiedź może mieć formę żądania udzielenia dodatkowych informacji, przyjęcia, odrzucenia, propozycji zmiany uzgodnionych warunków lub alternatywnej propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków.

c) Przyjmuje się, że uczestnik informujący, iż nie zajmuje stanowiska, ponieważ nie zwrócił się do niego eksporter lub władze kraju odbiorcy w przypadku pomocy dla określonego projektu, akceptuje propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków.

58. PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Po upływie 20 dni kalendarzowych Sekretariat informuje wszystkich uczestników o statusie propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków. Jeżeli nie wszyscy uczestnicy przyjęli uzgodnione warunki, ale też żaden uczestnik ich nie odrzucił, propozycja pozostaje otwarta przez kolejne osiem dni kalendarzowych.

b) Po upływie wspomnianego kolejnego okresu uważa się, że uczestnik, który w wyraźny sposób nie odrzucił propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków, zaakceptował ją. Jednakże uczestnik, w tym uczestnik inicjujący, może uzależnić przyjęcie uzgodnionych warunków od wyraźnego ich przyjęcia przez jednego lub więcej uczestników.

c) Jeżeli uczestnik nie akceptuje jednego lub większej liczby elementów uzgodnionych warunków, uczestnik ten domyślnie akceptuje wszystkie pozostałe elementy. Przyjmuje się, że takie częściowe przyjęcie może prowadzić do zmiany przez innych uczestników ich stanowiska wobec proponowanych uzgodnionych warunków. Wszyscy uczestnicy mogą oferować lub dopasować warunki nieobjęte uzgodnionymi warunkami.

d) Uzgodnione warunki, które nie zostały przyjęte, mogą zostać ponownie rozpatrzone z wykorzystaniem procedur określonych w art. 56 i 57. W takich okolicznościach uczestnicy nie są związani swoją pierwotną decyzją.

59. BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

Jeżeli uczestnik inicjujący oraz uczestnik, który zaproponował zmianę lub alternatywę, nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie uzgodnionych warunków w terminie dodatkowych ośmiu dni kalendarzowych, powyższy okres może zostać przedłużony za ich obopólną zgodą. Sekretariat informuje wszystkich uczestników o każdym takim przedłużeniu.

60. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

Sekretariat informuje wszystkich uczestników o wejściu w życie uzgodnionych warunków lub o ich odrzuceniu; uzgodnione warunki wejdą w życie trzy dni kalendarzowe po ogłoszeniu powyższych informacji. Sekretariat udostępnia w elektronicznym biuletynie informacyjnym stale uaktualniane dane dotyczące wszystkich uzgodnionych warunków, które zostały ustalone lub w stosunku do których decyzja nie została podjęta.

61. OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Przyjęte uzgodnione warunki obowiązują przez okres dwóch lat od daty ich wejścia w życie, o ile Sekretariat nie zostanie poinformowany, że uzgodnione warunki nie są już przedmiotem zainteresowania uczestników, co zostało przyjęte przez wszystkich uczestników. Uzgodnione warunki obowiązują przez okres kolejnych dwóch lat, jeżeli uczestnik wystąpi o przedłużenie ich ważności w ciągu 14 dni kalendarzowych od daty upływu pierwotnego terminu ważności. Kolejne przedłużenia mogą zostać uzgodnione w drodze takiej samej procedury. Uzgodnione warunki przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 34 lit. b) pkt 4) są ważne do czasu udostępnienia danych Banku Światowego dotyczących następnego roku.

b) Sekretariat monitoruje status uzgodnionych warunków i na bieżąco odpowiednio informuje uczestników, poprzez prowadzenie wykazu „Status obowiązujących uzgodnionych warunków” w elektronicznym biuletynie informacyjnym. Zgodnie z powyższym Sekretariat podejmuje, między innymi, następujące czynności:

— dodaje nowe uzgodnione warunki po ich przyjęciu przez uczestników,

— uaktualnia datę wygaśnięcia, gdy uczestnik wnosi o przedłużenie,

— usuwa z wykazu uzgodnione warunki, które wygasły,

— publikuje kwartalny wykaz uzgodnionych warunków, które wygasną w następnym kwartale.

Sekcja 6

Przeglądy

62. REGULARNE PRZEGLĄDY POROZUMIENIA

a) Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów.

b) Przegląd taki opiera się na informacjach wynikających z doświadczenia uczestników i ich sugestiach dotyczących poprawy działania i skuteczności Porozumienia. Uczestnicy biorą również pod uwagę cele Porozumienia oraz istniejącą sytuację gospodarczą i walutową. Informacje i sugestie, jakie uczestnicy chcą przedłożyć do celów takiego przeglądu, powinny dotrzeć do Sekretariatu nie później niż 45 dni kalendarzowych przed datą przeglądu.

63. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STÓP PROCENTOWYCH

a) Uczestnicy dokonują okresowego przeglądu systemu ustalania stóp CIRR, aby upewnić się, że zgłaszane stopy odzwierciedlają aktualne warunki rynkowe i służą osiągnięciu celów będących podstawą ustanowienia tych stóp. Przeglądy takie dotyczą również marży dodawanej przy ich stosowaniu.

b) Uczestnik może przedłożyć Przewodniczącemu uzasadniony wniosek o przeprowadzenie nadzwyczajnego przeglądu, w przypadku gdy jego zdaniem stopa CIRR dla jednej lub większej liczby walut przestaje odzwierciedlać aktualne warunki rynkowe.

64. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA I ZAGADNIENIA POKREWNE

Uczestnicy regularnie monitorują wszystkie aspekty zasad i procedur dotyczących stawek ubezpieczenia oraz dokonują przeglądu tych aspektów zasad i procedur. Działania te obejmują:

a) klasyfikację ryzyka kraju i metodologię oceny ryzyka państwa w celu dokonania przeglądu ich ważności w świetle doświadczeń;

b) poziom stawek MPR w celu zagwarantowania, że pozostają one dokładnym miernikiem ryzyka kredytowego, przy uwzględnieniu zarówno rzeczywistych doświadczeń instytucji udzielających oficjalnych kredytów eksportowych, jak również informacji na temat cen ryzyka kredytowego na rynku prywatnym;

c) zróżnicowanie stawek MPR z uwzględnieniem różnej jakości produktów kredytów eksportowych i procentu udzielonego zabezpieczenia; oraz

d) nagromadzone doświadczenie związane z zastosowaniem ograniczania ryzyka kraju i wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy oraz dalszej ważności i odpowiedniości ich szczególnego wpływu na stawki MPR.

65. PRZEGLĄD OFICJALNEGO WSPARCIA DLA KOSZTÓW LOKALNYCH

Uczestnicy dokonują przeglądu postanowień dotyczących wsparcia dla kosztów lokalnych nie później niż do 20 kwietnia 2024 r.