Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/262 z dnia 7 września 2022 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych

Załącznik IV

W mocy

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH W ZAKRESIE ENERGII ODNAWIALNEJ, ŁAGODZENIA ZMIANY KLIMATU I PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO NIEJ ORAZ INŻYNIERII WODNEJ

Celem niniejszego uzgodnienia sektorowego jest zapewnienie odpowiednich warunków finansowych w odniesieniu do projektów w wybranych sektorach uznanych, między innymi w ramach inicjatyw międzynarodowych, za przyczyniające się w znacznym stopniu do łagodzenia zmiany klimatu, z uwzględnieniem energii odnawialnej, obniżenia emisji gazów cieplarnianych, jak również projektów wysokiej efektywności energetycznej, przystosowania się do zmiany klimatu i inżynierii wodnej. Uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego uzgadniają, że warunki finansowe uzgodnienia sektorowego, stanowiącego uzupełnienie Porozumienia, będą wdrażane w sposób zgodny z celem Porozumienia.

ROZDZIAŁ I

Zakres uzgodnienia sektorowego

1. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW W SEKTORACH ZWIĄZANYCH Z ENERGIĄ ODNAWIALNĄ KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO DODATKU I

a) W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów zawieranych w kwalifikujących się sektorach wymienionych w dodatku I do niniejszego uzgodnienia sektorowego dotyczących:

1) wywozu elektrowni wykorzystujących odnawialne źródła energii w całości lub ich części, obejmujących wszystkie elementy, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do budowy i oddania do eksploatacji takich elektrowni;

2) modernizacji istniejących elektrowni wykorzystujących odnawialne źródła energii, jeżeli istnieje możliwość wydłużenia ekonomicznego okresu użytkowania elektrowni o co najmniej przyznany okres spłaty. W przypadku niespełnienia tego kryterium stosuje się warunki Porozumienia.

b) Niniejsze uzgodnienie sektorowe nie ma zastosowania do pozycji znajdujących się poza terenem elektrowni, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest nabywca, w szczególności zaopatrzenia w wodę niepowiązanego bezpośrednio z elektrownią, kosztów przygotowania terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych i stacji przesyłowych, jak również kosztów powstałych w kraju nabywcy, wynikających z procedur uzyskiwania oficjalnych zezwoleń (np. zezwoleń na lokalizację, zezwoleń budowlanych), z tym, że:

1) w przypadkach, gdy nabywca stacji przesyłowej jest jednocześnie nabywcą elektrowni, a umowa zawarta jest w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej dla danej elektrowni, warunki dla pierwotnej stacji przesyłowej nie powinny być korzystniejsze niż warunki dla elektrowni wykorzystujących odnawialne źródła energii; oraz

2) warunki dotyczące podstacji, transformatorów i linii przesyłowych o dolnym progu napięciowym wynoszącym 60 kV zlokalizowanych poza terenem elektrowni wykorzystującej odnawialne źródła energii nie powinny być bardziej atrakcyjne niż warunki dla danej elektrowni wykorzystujących odnawialne źródła energii;

2. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW W SEKTORACH ZWIĄZANYCH Z ŁAGODZENIEM ZMIANY KLIMATU KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO DODATKU II

a) W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów zawieranych w sektorze wymienionym w dodatku II do niniejszego uzgodnienia sektorowego. Odnośny wykaz sektorów i – w stosownych przypadkach – powiązane kryteria efektywności neutralne pod względem technologicznym stosowane w celu określenia kwalifikowalności projektu można z czasem modyfikować zgodnie z postanowieniami w sprawie przeglądu zawartymi w art. 10 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) Umowy takie odnoszą się do wywozu projektów w całości lub ich części, obejmujących wszystkie elementy, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do budowy i oddania do eksploatacji konkretnego projektu, pod warunkiem że:

1) projekt powinien prowadzić do niskiej lub zerowej emisji CO2 lub jego ekwiwalentu lub wysokiej efektywności energetycznej;

2) projekt powinien zostać opracowany tak, aby spełniać co najmniej normy określone w dodatku II; oraz

3) zakres przewidzianych warunków można rozszerzyć wyłącznie w celu uwzględnienia określonych utrudnień finansowych, które wystąpiły podczas projektu, i opiera się on na indywidualnych potrzebach finansowych i konkretnych warunkach rynkowych każdego projektu.

3. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW DOTYCZĄCYCH PRZYSTOSOWANIA SIĘ DO ZMIANY KLIMATU KWALIFIKUJĄCYCH SIĘ DO DODATKU III

a) W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów dotyczących projektów, które spełniają kryteria wymienione w dodatku III do niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) Umowy takie odnoszą się do wywozu projektów w całości lub ich części, obejmujących wszystkie elementy, sprzęt, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio wymagane do wykonania i oddania do eksploatacji konkretnego projektu, pod warunkiem że:

1) warunki określone w dodatku III są spełnione;

2) zakres przewidzianych warunków można rozszerzyć wyłącznie w celu uwzględnienia określonych utrudnień finansowych, które wystąpiły podczas projektu, i opiera się on na indywidualnych potrzebach finansowych i konkretnych warunkach rynkowych każdego projektu.

c) Niniejsze uzgodnienie sektorowe ma zastosowanie do modernizacji istniejących projektów w celu uwzględniania kwestii związanych z przystosowaniem się do zmiany klimatu, w przypadku gdy istnieje możliwość wydłużenia ekonomicznego okresu użytkowania projektu o co najmniej okres spłaty, który ma być przyznany. W przypadku niespełnienia tego kryterium stosuje się warunki Porozumienia.

4. ZAKRES ZASTOSOWANIA W ODNIESIENIU DO INŻYNIERII WODNEJ

W niniejszym uzgodnieniu sektorowym określa się warunki finansowe mające zastosowanie do oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych odnoszących się do umów dotyczących wywozu projektów w całości lub ich części związanych z zaopatrzeniem w wodę do wykorzystania przez ludzi oraz z instalacjami oczyszczania ścieków:

a) infrastruktura do dostarczania wody pitnej do gmin, w tym do gospodarstw domowych i małych przedsiębiorstw, tzn. oczyszczanie wody w celu uzyskania wody pitnej oraz sieć dystrybucyjna (w tym kontrola wycieków);

b) instalacje odprowadzania i oczyszczania ścieków, tzn. odprowadzania i oczyszczania wody odpływowej i ścieków z gospodarstw domowych i przemysłu, w tym procesy powtórnego wykorzystania lub ponownego przetwarzania wody oraz oczyszczania osadów ściekowych;

c) modernizacja takich zakładów w przypadkach, gdy możliwe jest wydłużenie ekonomicznego okresu użytkowania elektrowni o co najmniej przyznany okres spłaty. W przypadku niespełnienia tego kryterium zastosowanie mają postanowienia Porozumienia.

ROZDZIAŁ II

Postanowienia dotyczące kredytów eksportowych

5. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY

a) Dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych związanych z umowami zawieranymi w sektorach wymienionych w dodatku I oraz w odniesieniu do projektów inżynierii wodnej określonych w art. 4 niniejszego uzgodnienia sektorowego maksymalny okres spłaty wynosi 18 lat.

b) Dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych związanych z umowami o wartości co najmniej 10 mln SDR w klasach projektów wymienionych w dodatku II maksymalny okres spłaty ustala się w następujący sposób:

1) w przypadku umów w klasie projektów A: 18 lat,

2) w przypadku umów w klasach projektów B i C: 15 lat.

c) Dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych związanych z umowami o wartości mniejszej niż 10 mln SDR w klasach projektów wymienionych w dodatku II maksymalny okres spłaty ustala się w następujący sposób:

1) Dla krajów kategorii I zdefiniowanych w art. 11 Porozumienia maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat, z możliwością uzgodnienia okresu wynoszącego do ośmiu i pół roku, jeżeli przestrzegane są procedury powiadamiania z wyprzedzeniem określone w art. 7 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

2) Dla krajów kategorii II maksymalny okres spłaty wynosi dziesięć lat.

3) Niezależnie od postanowień pkt 1 i 2 powyżej dla elektrowni niejądrowych opisanych w art. 14 Porozumienia maksymalny okres spłaty wynosi 12 lat.

d) Dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych związanych z umowami o wartości co najmniej 10 mln SDR dotyczącymi projektów wspieranych zgodnie z dodatkiem III maksymalny okres spłaty wynosi 15 lat.

6. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

a) Uczestnicy stosują schemat spłaty kapitału i odsetek określony w poniższych pkt 1 lub 2:

1) spłaty kapitału dokonuje się w ratach równych;

2) spłaty kapitału wraz z odsetkami dokonuje się w ratach równych.

b) Spłaty kapitału i odsetek następują nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata kapitału i odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

c) W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach oficjalnego wsparcia można udzielać na warunkach innych niż warunki określone w lit. a) i b). Udzielenie takiego wsparcia może być uzasadnione brakiem czasowego zrównoważenia funduszy dostępnych dłużnikowi i profilu obsługi zadłużenia dostępnego w ramach harmonogramu równych, półrocznych spłat, i jest zgodne z następującymi kryteriami:

1) Żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie sześciu miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu.

2) Kapitał spłacany jest nie rzadziej niż co 12 miesięcy. Pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 18 miesięcy od daty uruchomienia kredytu, przy czym przed upływem tego samego terminu spłacone powinno zostać nie mniej niż 2 % kapitału kredytu.

3) Odsetki spłacane są nie rzadziej niż co 12 miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

4) maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza 60 % maksymalnego dostępnego okresu zapadalności;

d) Odsetki przypadające do spłaty po dacie uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

ROZDZIAŁ III

Procedury

7. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Uczestnik zamierzający udzielić wsparcia zgodnie z postanowieniami niniejszego uzgodnienia sektorowego wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, zgodnie z:

1) art. 46 Porozumienia, jeżeli wsparcie jest rozszerzone na podstawie art. 1, 2 lub 4 niniejszego uzgodnienia sektorowego;

2) art. 45 Porozumienia, jeżeli wsparcie jest rozszerzone na podstawie art. 3 niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) W przypadku projektów należących do klas projektów wymienionych w dodatku II do niniejszego uzgodnienia sektorowego takie powiadomienia zawierają poszerzony opis projektu w celu wykazania zgodności projektu z kryteriami wsparcia, jak określono w art. 2 lit. b) niniejszego uzgodnienia sektorowego.

c) W przypadku projektów wspieranych zgodnie z dodatkiem III do niniejszego uzgodnienia sektorowego takie powiadomienie obejmuje:

1) poszerzony opis projektu w celu wykazania zgodności projektu z kryteriami wsparcia, jak określono w art. 3 lit. b) niniejszego uzgodnienia sektorowego; oraz

2) dostęp do wyników oceny przeprowadzonej przez niezależne osoby trzecie, zgodnie z wymogami wskazanymi w dodatku III.

d) Niezależnie od postanowień pkt 1 lit. a), jeżeli uczestnik powiadamiający zamierza udzielić wsparcia z okresem spłaty wynoszącym powyżej 15 lat lub zgodnie z art. 6 lit. c) niniejszego uzgodnienia sektorowego, wystosowuje on powiadomienie z wyprzedzeniem co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, zgodnie z art. 45 Porozumienia.

e) Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia, po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji.

ROZDZIAŁ IV

Monitorowanie i przegląd

8. PRZYSZŁE ZADANIA

Uczestnicy zgadzają się przeanalizować następujące kwestie:

a) składki za ryzyko dostosowane do okresu,

b) warunki dla elektrowni opalanych paliwem kopalnym o niskiej emisji/wysokiej sprawności energetycznej, w tym definicja gotowości do wychwytywania, składowania i utylizacji dwutlenku węgla (CCUS),

c) budynki o zerowym zużyciu energii netto,

d) projekty dotyczące ogniwa paliwowego.

9. MONITOROWANIE I PRZEGLĄD

a) Sekretariat corocznie przedstawia sprawozdania z wdrażania niniejszego uzgodnienia sektorowego.

b) Uczestnicy regularnie, i najpóźniej do końca 2020 r., dokonują przeglądu zakresu i innych postanowień niniejszego uzgodnienia sektorowego.

c) Regularnie, w tym na wniosek jednego z uczestników, dokonuje się przeglądu dodatku II do niniejszego uzgodnienia sektorowego, aby ocenić, czy należy do niego dodać lub usunąć z niego jakąkolwiek klasę projektów lub jakikolwiek rodzaj projektu lub czy należy zmienić jakikolwiek próg określony w tym dodatku. Do wniosków w sprawie nowych klas lub rodzajów projektów dołącza się informacje na temat tego, w jaki sposób projekty w ramach takiej klasy lub takiego rodzaju powinny spełniać kryteria określone w art. 2 lit. b) i być zgodne z metodyką przedstawioną w dodatku IV do niniejszego uzgodnienia sektorowego.

d) Uczestnicy przeprowadzają przegląd dodatku III do niniejszego uzgodnienia sektorowego do końca 2020 r., aby ocenić międzynarodowe inicjatywy dotyczące przystosowania się do zmiany klimatu i warunków rynkowych oraz doświadczenia nabyte w ramach procesu powiadamiania w celu określenia czy należy utrzymać, czy też zmienić definicje, kryteria projektu oraz warunki.

e) O ile uczestnicy nie postanowią inaczej, warunki odnoszące się do dodatku III przestają obowiązywać po 31 grudnia 2027 r.

Dodatek I

Sektory energii odnawialnej

Do zastosowania warunków finansowych określonych w niniejszym uzgodnieniu sektorowym, z zastrzeżeniem, że w odniesieniu do wywieranego przez nie wpływu zastosowanie mają zasady określone w zaleceniu Rady OECD z 2012 r. dotyczącym wspólnego podejścia do zagadnień oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz środowiskowych i społecznych analiz due diligence (

33

) (zmienionego następnie przez Grupę Roboczą Członków OECD ds. Kredytów Eksportowych i Gwarancji Kredytowych (ECG) i zatwierdzonego przez Radę OECD) kwalifikują się następujące sektory energii odnawialnej:

a) energia wiatrowa (

34

);

b) energia geotermalna;

c) energia pływów i prądów pływowych;

d) energia fal;

e) energia osmotyczna;

f) energia słoneczna fotowoltaiczna;

g) energia słoneczna termalna;

h) energia termalna oceanu;

i) bioenergia: wszelki odnawialny gaz wysypiskowy, gaz z oczyszczalni ścieków, energia biogazu lub paliwo uzyskiwane z instalacji energetycznych biomasy. »Biomasa« oznacza ulegającą biodegradacji część produktów, odpadów i pozostałości z rolnictwa (w tym substancje roślinne i zwierzęce), leśnictwa i branż pokrewnych, a także ulegającą biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich;

j) energia wodna;

k) efektywność energetyczna projektów dotyczących energii odnawialnej.

Dodatek II

Sektory przyczyniające się do łagodzenia zmiany klimatu

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY

OKRESY SPŁATY

Klasa Projektów A: Wychwytywanie, składowanie i utylizacja dwutlenku węgla

RODZAJ 1: Elektrownie opalane paliwem kopalnym z operacyjnym wychwytywaniem, składowaniem i utylizacją dwutlenku węgla (CCUS)

Proces polegający na oddzieleniu strumienia CO2 od emisji generowanych przez źródła wytwarzania energii w postaci paliw kopalnych oraz transportowaniu na składowisko do celów bezpiecznego dla środowiska i stałego geologicznego składowania CO2 lub wykorzystania jako wkładu bądź surowca do wytworzenia produktów lub usług.

W celu osiągnięcia niskich poziomów emisji dwutlenku węgla dla źródeł wytwarzania energii w postaci paliw kopalnych

Intensywność emisji osiąga poziom równy lub mniejszy niż 350 ton metrycznych CO2 na GWh odprowadzanych do atmosfery (1);

lub

w przypadku wszystkich projektów, współczynnik wychwytywania i składowania, który ograniczyłby emisję dwutlenku węgla z elektrowni o 65 % lub więcej;

lub

współczynnik wychwytywania musi wynosić co najmniej 85 % CO2 emitowanego przez urządzenia wymienione we wniosku dotyczącym oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Współczynnik 85 % stosuje się w normalnych warunkach działalności.

18 lat

Klasa Projektów A: Wychwytywanie, składowanie i utylizacja dwutlenku węgla

RODZAJ 2: Projekty CCUS jako takie

Proces polegający na oddzieleniu strumienia CO2 od emisji z przemysłu lub źródeł wytwarzania energii oraz transportowaniu na składowisko do celów bezpiecznego dla środowiska i stałego geologicznego składowania CO2 lub wykorzystania jako wkładu bądź surowca do wytworzenia produktów lub usług.

W celu znacznego ograniczenia emisji dwutlenku węgla z istniejących źródeł.

W przypadku wszystkich projektów współczynnik wychwytywania i składowania, który ograniczyłby emisję dwutlenku węgla z przemysłu lub przy wytwarzaniu energii o co najmniej 65 %;

lub

współczynnik wychwytywania musi wynosić co najmniej 85 % CO2 emitowanego przez urządzenia wymienione we wniosku dotyczącym oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Współczynnik 85 % stosuje się w normalnych warunkach działalności.

18 lat

(1) Oczekuje się, że w przypadku elektrowni zasilanej gazem ziemnym osiągnięta zostanie znacznie niższa intensywność emisji dwutlenku węgla.

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY

OKRESY SPŁATY

Klasa Projektów B: Zastąpienie paliw kopalnych

RODZAJ 1: Wytwarzanie energii z odpadów

Jednostka służąca do wytwarzania energii poprzez termiczne przetwarzanie (w tym zgazowanie) mieszanego strumienia odpadów stałych.

W celu zrównoważenia emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze stosowania energii konwencjonalnej oraz poprzez ograniczenie przyszłych emisji gazów cieplarnianych, takich jak metan, które w normalnych okolicznościach byłyby generowane przez odpady.

W przypadku cyklu pary sprawność przemiany energii kotła (lub generatora pary) wynosząca co najmniej 75 % na podstawie dolnej wartości opałowej (1).

W przypadku zgazowania sprawność gazogeneratora wynosząca co najmniej 65 % dolnej wartości opałowej (2).

15 lat

Klasa Projektów B: Zastąpienie paliw kopalnych

RODZAJ 2: Elektrownie hybrydowe

Elektrownia, która generuje energię elektryczną zarówno z odnawialnego źródła energii, jak i ze źródła w postaci paliw kopalnych.

W celu spełnienia wymogu w zakresie dyspozycyjności elektrowni źródło wytwarzania energii w postaci paliw kopalnych jest wymagane w tych okresach, gdy energia z odnawialnego źródła energii jest niedostępna lub niewystarczająca. Źródło w postaci paliw kopalnych umożliwia wykorzystanie energii odnawialnej w elektrowni hybrydowej, a tym samym znaczne zmniejszenie emisji dwutlenku węgla w porównaniu ze standardowymi elektrowniami opalanymi paliwami kopalnymi.

Model 1:

dwa oddzielne źródła generowania energii: jedno odnawialne źródło energii i jedno źródło w postaci paliw kopalnych.

Projekt jest tak opracowany, aby co najmniej 50 % planowanej całkowitej rocznej produkcji energii pochodziło z odnawialnego źródła energii elektrowni.

Model 2:

pojedyncze źródło generowania energii wykorzystujące połączenie energii odnawialnej i paliw kopalnych. Projekt jest tak opracowany, aby co najmniej 75 % produkowanej energii użytkowej pochodziło z odnawialnego źródła.

15 lat

(1) Sprawność przemiany energii kotła (lub generatora pary) = (ciepło netto oddane przez parę/ciepło lub wartość opałowa [dolna wartość opałowa] dostarczane przez paliwo) (× 100 %).

(2) Sprawność gazogeneratora = (wartość opałowa gazu na kg wykorzystanego paliwa/średnia wartość opałowa netto (dolna wartość opałowa) jednego kg paliwa) (× 100 %).

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY

OKRESY SPŁATY

Klasa Projektów C: Efektywność energetyczna

RODZAJ 1: Elektrownia kogeneracyjna

Jednoczesne wytwarzanie wielu form energii (elektryczna, mechaniczna i cieplna) w jednym zintegrowanym systemie.

Produkcja elektrowni kogeneracyjnej powinna obejmować energię elektryczną lub mechaniczną oraz ciepło do użytku handlowego, przemysłowego i w gospodarstwach domowych.

Straty energii pierwotnej stosowanej do wytwarzania energii elektrycznej w konwencjonalnych elektrowniach cieplnych w postaci ciepła wynoszą nawet dwie trzecie. Kogeneracja może stanowić zatem efektywny wariant łagodzenia emisji gazów cieplarnianych. Kogeneracja jest możliwa z zastosowaniem wszystkich maszyn cieplnych i paliw (w tym biomasy i energii słonecznej termicznej) z siłowni parowych o mocy od kilku kW do 1 000 MW (1).

Ogólna sprawność wynosząca co najmniej 75 % na podstawie dolnej wartości opałowej (2).

15 lat

Klasa Projektów C: Efektywność energetyczna

RODZAJ 2: System ciepłowniczy lub chłodniczy

Sieć służąca do przesyłania/dystrybucji energii cieplnej z jednostki produkującej energię do użytkowników końcowych.

Poprawa efektywności ogrzewania obszarów miejskich poprzez budowę sieci rurociągów do przesyłu pary lub gorącej wody o znacznej efektywności cieplnej zarówno poprzez zminimalizowanie strat w rurociągach i konwerterach, jak i poprzez zwiększenie ilości wykorzystanego ciepła odpadowego.

System chłodniczy jest to technologia integracyjna, która może znacznie przyczyniać się do zmniejszenia emisji dwutlenku węgla i zanieczyszczenia powietrza oraz zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego np. poprzez zastąpienie pojedynczych klimatyzatorów.

Przewodnictwo cieplne właściwe miejskiego systemu rurociągów powinno wynosić mniej niż 80 % odpowiedniego przewodnictwa cieplnego wymaganego na mocy normy europejskiej EN253:2009 (należy dokonać przeglądu po aktualizacji tej normy)

15 lat

(1) Czwarte sprawozdanie oceniające Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu: Zmiany klimatu 2007, http://www.ipcc.ch/publications_and_data/ar4/wg3/en/ch4s4-3-5.html

(2) Ogólna sprawność (ηo) systemu kogeneracji oznacza sumę produkcji energii użytkowej netto (WE) i produkcji użytkowej energii cieplnej netto (ΣQTH) podzieloną przez całkowitą ilość paliwa zużytego do produkcji (QFUEL), zgodnie z poniższym wzorem:

KLASA PROJEKTÓW

DEFINICJA

UZASADNIENIE

STOSOWANE NORMY

OKRESY SPŁATY

Klasa Projektów C: Efektywność energetyczna

RODZAJ 3: Inteligentne sieci

Zintegrowane i zaawansowane technologicznie sieci elektroenergetyczne o zwiększonych dynamicznych możliwościach monitorowania oraz kontrolowania danych wejściowych i wyjściowych ich wszystkich składowych elementów technicznych (takich jak: wytwarzanie energii elektrycznej, rozwiązania w zakresie zarządzania sieciami, przekształtniki i systemy linii wysokiego napięcia prądu stałego (ang. high voltage direct current, HVDC), elastyczne systemy przesyłania prądu przemiennego (ang. flexible alternating current transmission systems, FACTS), specjalne systemy energetyczne (ang. special power systems, SPS), przesył, dystrybucja, magazynowanie, rozwiązania energoelektroniczne dla inteligentnych sieci, zmniejszenie zużycia, pomiar, rozproszone zasoby energetyczne).

Systemy technologii informacyjno-komunikacyjnych zgodnie z uznanymi na poziomie międzynarodowym normami przemysłowymi, takimi jak NIST-SGIP oraz ETSI-CEN-CENELEC.

Umożliwienie operatorom sieci elektroenergetycznych, operatorom sieci przesyłowych i systemów dystrybucji, użytkownikom sieci, właścicielom systemów magazynowania energii, operatorom pomiarów, dostawcom aplikacji i usług oraz operatorom platform wymiany energii stworzenia systemów elektroenergetycznych, które będą oszczędne, przyjazne dla środowiska, zrównoważone i trwałe oraz będą się odznaczały ograniczonymi stratami przesyłowymi oraz optymalnym poziomem bezpieczeństwa i jakości dostaw, stabilnością i niezawodnością dostaw energii, a także uzyskiwaniem energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i efektywnością pod względem kosztów. Cel ten ma zostać osiągnięty poprzez wspieranie umów na dostawy, które obejmują głównie eksport nowoczesnych i innowacyjnych technologii i usług.

Normy 1, 2 (a lub b) i 3 są spełnione.

1. Całkowity koszt projektu obejmuje co najmniej 20 % kosztów kwalifikujących się działań modernizacyjnych w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych.

2a. Projekt lub aplikacja spowodują co najmniej 10 % zmniejszenie ilości emisji CO2 z paliw kopalnych lub

2b. Wykazane zostanie znaczne zmniejszenie emisji CO2 dzięki:

— ograniczeniu o co najmniej 5 % strat energii w sieci elektroenergetycznej wykorzystującej aplikację lub projekt inteligentnej sieci; lub

— ograniczeniu o co najmniej 5 % łącznego zużycia energii elektrycznej w sieci elektroenergetycznej wykorzystującej aplikację lub projekt inteligentnej sieci; lub

— nieciągłemu dostarczaniu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, w tym energii o niskich poziomach napięcia, stanowiącej co najmniej dodatkowe 10 % całkowitej energii wprowadzonej do sieci, w której zastosowano technologie inteligentnych sieci.

3. Przed udzieleniem zezwolenia, niezależna, wykwalifikowana strona trzecia dokona przeglądu projektu i przygotuje sprawozdanie, które będzie zawierać opis cech proponowanej aplikacji lub projektu inteligentnej sieci, oraz sprawdzi, czy projekt lub aplikacja spełniają normy 1 i 2 (a lub b). W przypadku projektów korzystających z normy 2b szacowana redukcja emisji CO2 wynikająca z realizacji projektu będzie zawarta w sprawozdaniu. Takie sprawozdania będą udostępniane uczestnikom przed wydaniem zezwolenia dotyczącego wsparcia finansowego, a uzyskanie takiego zezwolenia będzie uwarunkowane zawartymi w sprawozdaniu pozytywnymi rezultatami weryfikacji, czy proponowana aplikacja lub projekt inteligentnej sieci spełnia normy 1 i 2 (a lub b).

Ocena spełnienia norm zostanie przeprowadzona przez porównanie szacowanych emisji lub zużycia energii na obszarze obsługiwanym przez sieć, w przypadku gdyby zastosowano proponowane technologie inteligentnych sieci do emisji, lub zużycia energii na tym obszarze, w przypadku gdyby proponowanych technologii inteligentnych sieci nie zastosowano.

15 lat

Dodatek III

Kryteria kwalifikowalności dla projektów dotyczących przystosowania się do zmiany klimatu

Projekt kwalifikuje się do zastosowania warunków finansowych określonych w niniejszym uzgodnieniu sektorowym jeżeli:

a) przystosowanie się do zmiany klimatu jest głównym celem projektu i jest wyraźnie wskazane oraz wyjaśnione w planie projektu, a także w dokumentach uzupełniających, jako podstawowy element projektu.

b) wniosek dotyczący projektu obejmuje analizę oraz określenie konkretnych i istotnych zagrożeń związanych ze zmianą klimatu oraz stopnia narażenia na nią, a także sposobu w jaki proponowane środki i technologie będą mogły bezpośrednio zaradzić takim zagrożeniom.

c) niezależne osoby trzecie przeprowadziły ocenę projektu, stanowiącą odrębną lub integralną część planu projektu, który jest publicznie dostępny, przykładowo na stronie internetowej władz krajowych. Ocena zawiera analizę konkretnych i istotnych zagrożeń związanych ze zmianą klimatu oraz stopnia narażenia na nią, a także analizę sposobu w jaki proponowane środki objęte projektem będą mogły bezpośrednio zaradzić takim zagrożeniom.

d) Okres użytkowania projektu przekracza 15 lat.

Dodatek IV

Metodyka stosowana przy ustalaniu kwalifikowalności sektorów odnoszących się do art. 2 niniejszego uzgodnienia sektorowego

Proponując dodanie klasy projektów lub rodzaju projektu do dodatku II do niniejszego uzgodnienia sektorowego, uczestnicy przedstawiają szczegółowy opis proponowanej klasy projektów lub proponowanego rodzaju projektu oraz informacje na temat tego, w jaki sposób takie projekty spełniają kryteria określone w art. 2 lit. b) niniejszego uzgodnienia sektorowego; informacje takie obejmują:

a) ocenę bezpośredniego wkładu danej klasy projektów lub danego rodzaju projektu w łagodzenie zmiany klimatu, w tym porównanie efektywności sektora, na podstawie wymiernych danych dotyczących emisji dwutlenku węgla lub równoważnika dwutlenku lub wysokiej efektywności energetycznej, z konwencjonalnymi oraz stosowanymi nowszymi podejściami technologicznymi; takie porównanie we wszystkich przypadkach opiera się na wskaźnikach ilościowych, takich jak zmniejszenie emisji na wyprodukowaną jednostkę;

b) opis norm technicznych i norm wydajności sektora, którego dotyczy proponowana klasa projektów lub proponowany rodzaj projektu, w tym informacje na temat wszelkich odpowiednich, istniejących najlepszych dostępnych technik (BAT); w stosownych przypadkach w opisie wyjaśnia się, w jakim sposób dana technologia stanowi udoskonalenie w stosunku do istniejących BAT;

c) opis barier finansowych związanych z proponowaną klasą projektów lub proponowanym rodzajem projektu, z uwzględnieniem wszelkich potrzeb finansowych i warunków rynkowych, a także wskazanie postanowień niniejszego uzgodnienia sektorowego, które mają umożliwić realizację takich projektów.

Dodatek V

Lista definicji

Obszar obsługiwany przez sieć

:

system zsynchronizowanych dostawców i odbiorców energii przyłączonych do sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych i obsługiwanych przez jedno centrum kontroli lub więcej takich centrów.

Najlepsze dostępne techniki

:

zgodnie z definicją zamieszczoną w dyrektywie UE 96/61/WE (art. 2 pkt 11)) »najlepsze dostępne techniki« to najbardziej efektywny i zaawansowany etap rozwoju i metod prowadzenia danej działalności, który wskazuje możliwe wykorzystanie poszczególnych technik jako podstawy dla dopuszczalnych wartości emisji mający na celu zapobieganie powstawaniu, a jeżeli nie jest to możliwe, ogólne ograniczenie emisji i oddziaływania na środowisko naturalne jako całość:

a) »techniki« obejmują zarówno stosowane technologie, jak i sposób, w jaki dana instalacja jest projektowana, wykonywana, konserwowana, eksploatowana i wycofywana z eksploatacji,

b) »dostępne« techniki to techniki o takim stopniu rozwoju, który pozwala na wdrożenie w danym sektorze przemysłu, zgodnie z istniejącymi warunkami ekonomicznymi i technicznymi, z uwzględnieniem kosztów i korzyści, nawet jeżeli techniki te nie są wykorzystywane lub opracowane w danym państwie członkowskim, o ile są one dostępne dla prowadzącego daną działalność,

c) »najlepsze« oznacza najbardziej efektywna technikę w osiąganiu wysokiego ogólnego poziomu ochrony środowiska naturalnego jako całości.

Gazy cieplarniane

:

zgodnie z definicją pojęcie „gazy cieplarniane” obejmuje dwutlenek węgla, metan, tlenek azotu, fluorowęglowodory, perfluorowęglowodory i heksafluorek siarki.

Duży projekt w zakresie energii wodnej

:

zgodnie z definicją Międzynarodowej Komisji Wielkich Zapór. Międzynarodowa Komisja Wielkich Zapór definiuje wielką zaporę wodną jako zaporę o wysokości 15 m lub więcej od poziomu posadowienia. Zapory o wysokości od 5 do 15 m i objętości zbiornika większej niż 3 mln m3 również klasyfikuje się jako wielkie zapory.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.