Załącznik IX

Niezabezpieczona transza kredytów eksportowych lub część kredytu konsorcjalnego niepokryta przez agencję kredytów eksportowych

Cena wskazana przez banki/instytucje prywatne w odniesieniu do niezabezpieczonej transzy danego kredytu eksportowego (lub czasami części kredytu konsorcjalnego niepokrytej przez agencję kredytów eksportowych) może być najlepiej dopasowana do zabezpieczenia oferowanego przez agencję kredytów eksportowych. Wycenę takich niezabezpieczonych lub niepokrytych części należy stosować tylko wówczas, gdy została ona przeprowadzona na warunkach handlowych (np. wyłączone byłyby części finansowane z MIF).

Obligacje korporacyjne konkretnego podmiotu

Obligacje korporacyjne odzwierciedlają ryzyko kredytowe związane z konkretnym podmiotem. Należy zachować ostrożność przy dopasowywaniu pod względem cech charakterystycznych umów agencji kredytów eksportowych, takich jak okres zapadalności, waluta oraz ewentualne wsparcie jakości kredytowej. Jeżeli stosowane są obligacje korporacyjne na rynku pierwotnym (tj. całkowita rentowność w momencie emisji) lub obligacje korporacyjne na rynku wtórnym (tj. spread będący wynikiem wykorzystania opcji według odpowiedniej krzywej, którą zazwyczaj jest krzywa odpowiedniego swapu walutowego), w pierwszej kolejności należy zastosować obligacje dla dłużnika, a jeżeli są one niedostępne, można zastosować obligacje korporacyjne na rynku pierwotnym lub na rynku wtórnym dla podmiotów powiązanych.

Swapy ryzyka kredytowego związanego z konkretnym podmiotem

Swapy ryzyka kredytowego (CDS) stanowią formę ochrony przed niewykonaniem zobowiązania. Spread swapu ryzyka kredytowego jest to kwota uiszczana okresowo przez nabywcę CDS jako procent nominalnej kwoty głównej i jest zazwyczaj wyrażony w punktach bazowych. Nabywca CDS faktycznie nabywa zabezpieczenie przed niewykonaniem zobowiązania, uiszczając płatności na rzecz sprzedawcy CDS przez okres obowiązywania swapu lub do czasu wystąpienia wydarzenia kredytowego. W pierwszej kolejności należy zastosować krzywą CDS dla dłużnika; a jeżeli jest ona niedostępna, można zastosować krzywą CDS dla podmiotów powiązanych.

Poziomy odniesienia dla pożyczek

Poziomy odniesienia dla pożyczek na rynku pierwotnym (tj. wycena w momencie emisji) lub poziomy odniesienia dla pożyczek na rynku wtórnym (tj. bieżąca rentowność pożyczki oczekiwana przez instytucję finansową nabywającą pożyczkę od innej instytucji finansowej). Wszystkie opłaty dotyczące poziomów odniesienia dla pożyczek na rynku pierwotnym muszą być znane, aby można było obliczyć całkowitą rentowność. Jeżeli stosowane są poziomy odniesienia dla pożyczek, w pierwszej kolejności należy zastosować poziomy dla dłużnika; a jeżeli są one niedostępne, można zastosować poziomy dla podmiotów podobnych.

Referencyjne krzywe rynku

Referencyjne krzywe rynku odzwierciedlają ryzyko kredytowe całego sektora lub klasy nabywców. Tego rodzaju informacje rynkowe mogą być istotne, jeżeli nie są dostępne informacje dotyczące konkretnych podmiotów. Zasadniczo jakość informacji wiążąca się z takimi rynkami zależy od płynności tych rynków. W każdym przypadku należy szukać instrumentów rynkowych, które są najlepiej dopasowane pod względem cech charakterystycznych umów agencji kredytów eksportowych, takich jak data, rating kredytowy, okres zapadalności czy waluta.