Artykuł 3

1. Państwa członkowskie mogą zezwolić na stosowanie szczepionek u zwierząt do celów zapobiegania chorobom kategorii A i ich zwalczania, z wyjątkiem chorób wymienionych w załączniku I część 1, jedynie pod kontrolą właściwego organu i jeżeli stosuje się je:

a) w ramach środków urzędowych wprowadzonych przez właściwy organ do celów zapobiegania tym chorobom i ich zwalczania;

b) zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

2. Warunki stosowania szczepionek przeciwko chorobom kategorii A nie obowiązują w odniesieniu do niektórych zastosowań szczepionek przeciwko zakażeniu wirusem rzekomego pomoru drobiu, zwłaszcza w odniesieniu do rutynowego stosowania zapobiegawczego lub stosowania w ramach handlu, na co państwa członkowskie mogą zezwolić niezależnie od urzędowych środków zapobiegania chorobom i ich zwalczania, o których mowa w ust. 1, do celów innych niż reagowanie na ognisko choroby.

3. Państwa członkowskie mogą zezwolić na stosowanie szczepionek u zwierząt do celów zapobiegania chorobom kategorii B i ich zwalczania, z wyjątkiem chorób wymienionych w załączniku I część 2, u tych gatunków umieszczonych w wykazie, w przypadku których odpowiednie choroby zaklasyfikowano jako należące do kategorii B.